Siloksany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siloksan cykliczny

Siloksany – związki chemiczne, w strukturze których atomy krzemu połączone są wiązaniami kowalencyjnymi z atomami tlenu, tworząc łańcuch −O−Si−[O−Si]n−O−Si−. Do atomów krzemu przyłączone mogą być atomy wodoru lub grupy węglowodorowe (alkilowe lub arylowe).

Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.

Alkilo- i arylosiloksany są związkami krzemoorganicznymi nazywanymi silikonami. Pojedynczy element łańcucha ma postać:

Siloxane.svg

gdzie R oznacza podstawnik, na przykład −H, −CH3, −C2H5.

Słowo siloksany jest zbitką wyrazową utworzoną od silicon (z ang. krzem), oxygen (z ang. tlen) i alkany.

Znalazły zastosowanie w przemyśle kosmetycznym (do produkcji dezodorantów, pomadek, kremów, mydeł), spożywczym (jako konserwanty), do zabezpieczania antyadhezyjnego szyb samochodowych. W przemyśle chemicznym są surowcem do produkcji silikonów, które uzyskuje się z siloksanów na drodze polimeryzacji.

Silikony (l. poj. silikon, ang. silicone) – syntetyczne polimery krzemoorganiczne o strukturze siloksanów, w których wszystkie atomy krzemu podstawione są grupami alkilowymi (najczęściej metylowymi lub etylowymi) lub arylowymi (najczęściej fenylowymi). W zależności od warunków produkcji otrzymuje się je w postaci olejów bądź żywic silikonowych, a także elastomerów. Silikony mają jeszcze większą odporność chemiczną i termiczną od siloksanów, w których atomy krzemu połączone są z atomami wodoru.Krzem (Si, łac. silicium) – pierwiastek chemiczny, z grupy półmetali w układzie okresowym. Izotopy stabilne krzemu to Si, Si i Si. Wartościowość: 4 (w większości związków), 5 i 6. Krzem (monokryształy krzemu) jest wykorzystywany powszechnie w przemyśle elektronicznym.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Adam Bielański: Podstawy Chemii Nieorganicznej. T. 2. Warszawa: PWN, 2002, s. 724–727. ISBN 83-01-13817-3.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Carsten Lassen, Charlotte Libak Hansen, Sonja Hagen Mikkelsen, Jakob Maag: Siloxanes – Consumption, Toxicity and Alternatives [1] (ang.)
  • Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.Wiązanie kowalencyjne – rodzaj wiązania chemicznego. Istotą wiązania kowalencyjnego jest istnienie pary elektronów, które są współdzielone w porównywalnym stopniu przez oba atomy tworzące to wiązanie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Związki krzemoorganiczne – związki chemiczne zawierające w cząsteczce połączone atomy krzemu i węgla. Spotyka się określenia, że takimi związkami są też połączenia krzemu ze sobą w łańcuchy lub połączenia z wodorem, tlenem, azotem lub fluorowcem.

    Reklama