Siatka sitodrukowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Siatka sitodrukowa stanowi szkielet sita i jako taka decyduje o wykonaniu form kopiowych w sitodruku. Wykonuje się je najczęściej z dwóch rodzajów włókien monofilamentowych: wyprodukowanych z poliestru lub poliamidu.

Druk sitowy, sitodruk, serigrafia – technika druku, w której formą drukową jest szablon nałożony na drobną siatkę tkaną, metalową lub wykonaną z włókien syntetycznych. Wykonanie odbitki polega na przetłaczaniu farby przez matrycę.Sito – proste urządzenie do oddzielania od siebie obiektów o małych i większych wymiarach lub do oddzielania obiektów stałych od płynów. Używane jest bardzo szeroko – od zastosowań w gospodarstwie domowym i rolnictwie poprzez przemysł (górnictwo, budownictwo, przemysł spożywczy i inne) aż po zastosowania naukowe (od archeologii po technologie kosmiczne).

Włókna siatek powinny się charakteryzować odpowiednią wytrzymałością na rozciąganie, ścieranie i na obciążenia udarowe (uderzenia rakla) a także odpornością na różne środki chemiczne używane w przygotowalni sitodrukowej do obróbki formy kopiowej. Siatka określana jest również przez pewne cechy geometryczne wynikłe z procesu jej tkania takie jak: liczba sitowa, średnica włókien czy grubość siatki jak i cechy jakościowe - równomierność utkania, zdolność utrzymywania wymiarów oczek po naciągu itp.

Liczba sitowa to podstawowa wartość określająca siatkę sitodrukową. Stanowi ją ilość włókien przypadająca na centymetr (w nomenklaturze amerykańskiej - na cal).Poliestry – polimery zawierające wiązania estrowe w swoich łańcuchach głównych, posiadające sztywniejsze i bardziej polarne łańcuchy główne od polimerów winylowych, przez co mają większą tendencję do tworzenia fazy krystalicznej oraz są bardziej kruche, twarde i trudniej topliwe.

Siatki wykonane z poliestru są bardziej wytrzymałe na rozciąganie niż te z poliamidu, mniej też wchłaniają wody, co powoduje, że sito z siatki poliestrowej ma większą stabilność wymiarową.





Warto wiedzieć że... beta

Wytrzymałość materiałów – dziedzina wiedzy inżynierskiej, część inżynierii mechanicznej zajmująca się opisem zjawisk zachodzących w materiałach konstrukcyjnych i konstrukcjach poddanych zewnętrznym obciążeniom.

Reklama