Shinjuku (Tokio)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ulica w Kabuki-chō
Plac przed dworcem, z domami towarowymi „Odakyū“ i „Keiō“, po prawej wiaty dworca autobusowego
Budynek siedziby władz stolicy

Shinjuku (jap. 新宿区 Shinjuku-ku) – jeden z 23 specjalnych okręgów (dzielnic) japońskiej stolicy, Tokio.

Linia Yamanote (jap. 山手線, Yamanote-sen; także Yamate-sen) obsługiwana przez Japońską Kolej Wschodnią (JR East) jest jedną z najważniejszych linii kolejowych w Tokio. Obwodnica kolejowa łączy najważniejsze dzielnice Tokio m.in. Yūrakuchō, Shibuya, Shinjuku i Ikebukuro i jedynie na 2 spośród 29 stacji nie ma możliwości przesiadki do innej linii kolejowej lub metra.Daimyō (jap. 大名, daimyō) – panowie feudalni w średniowiecznej Japonii, po rozpoczęciu tzw. ery feudalnej (784 r.) potężni i wpływowi władcy ziemscy. Daimyō zarządzali całymi wioskami i miastami, a do dyspozycji mieli własne oddziały samurajów. Za rządów siogunów z rodu Tokugawów nastąpił podział daimyō na fudai-daimyō – bezpośrednich wasali sioguna, którzy byli spokrewnieni i związani z rodem Tokugawa jeszcze przed objęciem przez nich władzy – oraz tozama-daimyō, nie spokrewnionych z Tokugawami, ale uważających się za co najmniej im równych.

Okręg Shinjuku-ku został utworzony w 1947 r. po połączeniu trzech mniejszych okręgów-dzielnic: Ushigome-ku, Yotsuya-ku oraz Yodobashi-ku. W 2008 r. liczba ludności w okręgu wynosiła 312 418 mieszkańców, a gęstość zaludnienia 17 140 osób na km². Okręg zajmuje obszar 18,23 km².

W Shinjuku mieszka stosunkowo wielu obcokrajowców, m.in.: Koreańczycy, Chińczycy, Francuzi i Filipińczycy. Ich liczba w 2005 r. wynosiła 29 353 osób.

Kolej Seibu (jap. 西武鉄道株式会社, Seibu Tetsudō Kabushiki-gaisha) – spółka linii kolejowej z siedzibą w miejscowości Tokorozawa, w Japonii, oferująca przewozy kolejowe, usługi turystyczne i nieruchomości.Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

W węższym znaczeniu nazwą Shinjuku określa się jedno z ważniejszych "podcentrów" Tokio, obejmujące dzielnicę wokół dworca Shinjuku w zachodniej części Shinjuku-ku. Wykracza ono poza południowe granice okręgu na teren Shibuya-ku.

Historia[ | edytuj kod]

Shinjuku rozwinęło się wokół dworca kolei państwowych i towarzyszących mu trzech dworców kolei dojazdowych: Keiō, Odakyū i Seibu (nieco dalej na północy). Ewolucja Shinjuku jest przykładem radykalnego przekształcenia struktury wiejskiej w metropolitarną, dokonanej w niecałe sto lat przy współudziale miasta i kapitału prywatnego.

Uniwersytet Waseda (jap. 早稲田大学, Waseda-daigaku) – prywatny uniwersytet z siedzibą w Tokio, jedna z najbardziej uznanych instytucji edukacyjnych w Japonii. W skrócie Sōdai (jap. 早大, Sōdai).Chiyoda (jap. 千代田区 Chiyoda-ku) – jeden z 23 specjalnych okręgów (dzielnic) japońskiej stolicy, Tokio.

Naitō, właściciel ziemski (daimyō), urządził w 1698 r. stację na drodze Kōshū-kaidō. Miejsce to zostało nazwane Naitō Shinjuku, czyli "nowa stacja Naitō". Miejsce było szczególne, ponieważ rozwidlały się tutaj: droga Ōme-kaidō prowadząca z Edo w kierunku Ōme (jej śladem biegnie też dzisiejsza Shinjuku-dōri oraz droga Kōshū-kaidō biegnąca w kierunku Hachiōji.

WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Shibuya (jap. 渋谷区, Shibuya-ku) - jeden z 23 specjalnych okręgów (dzielnic) japońskiej stolicy Tokio. Dzielnica o charakterze handlowym i rozrywkowym. Jednym z ważniejszych obiektów jest centrum Bunkamura.

Jeszcze w latach 80. XIX w. Shinjuku było wsią, rozwiniętą łańcuchowo wzdłuż obu dróg. W końcu lat 20. XX w. mapy topograficzne pokazują już wykształcone wokół stacji kwartały zwartej zabudowy, otoczone obszarem zabudowy rozluźnionej.

W 1885 r. obie drogi przecięła kolejowa linia obwodowa Yamanote prywatnej kolei Nippon Tetsudō. W latach 1889–1894 powstała poprzeczna linia prywatnej Kōbu Tetsudō – odtąd stacja Shinjuku stała się węzłowa.

Tereny dawnego majątku Naitō przekształcono w park Shinjuku (Shinjuku Gyo-en), otwarty w 1906 roku.

Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Shukuba (jap. 宿場, shukuba, zwana też shukueki 宿駅) - pocztowa stacja odpoczynkowa przy drogach w Japonii w epoce Edo. W szczególności nazwa ta odnosi się do stacji na pięciu arteriach zwanych wspólnie Gokaidō i prowadzących do/z Edo. Miejscowości, w których znajdowały się stacje, nazywały się shukuba-machi (jap. 宿場町, shukuba-machi).

Kōshū-kaidō uzyskała wiadukt nad torami kolei prawdopodobnie przed 1915 r., a oś drogi do Tokorozawy została natomiast odkształcona, wskutek budowy wiaduktu kolejowego nieco dalej na północ. Przekroczenie to zostało wykorzystane przez dzisiejszą Yasukuni-dōri, doprowadzoną do Shinjuku ok. 1940 roku.

Trasa tramwaju podmiejskiego Keiō, prowadzona wzdłuż Kōshū-kaidō dotarła do Shinjuku w 1915 roku. W tym czasie przedmieście było już obsługiwane od strony miasta liniami tramwajów tokijskich. Na ostatnim odcinku linia wiodła środkiem jezdni i kończyła się na wspomnianym rozwidleniu obu dróg. W latach 30. XX w. zbudowano dla niej duży dworzec, użytkowany do 1945 roku. W 1927 r. doszła osobna linia elektrycznej kolejki dojazdowej Odawara Kyūkō (obecnie Odakyū), prowadzona własnym korytarzem kończącym się dworcem położonym równolegle do stacji Kokutetsu. Były też dwie inne linie tramwajów podmiejskich, dochodzące od północnego zachodu.

Edo (jap. 江戸, ; także "Yedo") – dawna nazwa obecnej stolicy Japonii Tokio, położonej w regionie Kantō na wyspie Honsiu. Ze względu na usytuowanie u ujścia rzeki Sumidy do zatoki zwanej obecnie Zatoką Tokijską, nazwa Edo jest tłumaczona jako "brama" (戸 to) na "zatokę" (江 e).Kōshū-kaidō (jap. 甲州街道, Kōshū-kaidō) – była jedną z pięciu arterii w Japonii w okresie Edo. Łączyła stolicę Edo (współczesne Tokio) z prowincją Kai (współczesna prefektura Yamanashi). Obecnie droga krajowa nr 20, przebiega blisko Kōshū Kaidō.

W 1952 r. kolej Seibu otwiera dworzec Shinjuku, kończący linię uprzednio zakończonej w Takadanobaba (otwartej jeszcze w 1927). W 1961 dociera pierwsza linia metra – Marunouchi. W 1945 r. linia Keiō zostaje skrócona do nowego dworca położonego równolegle do dworca Odakyū, a w 1963 r. przełożona do tunelu. Oba dworce uzyskują nadbudowę domami towarowymi. W 1978 r. powstaje, równoległa do pierwszej, linia Keiō-Shinsen, połączona z linią metra Toei-Shinjuku.

Nakano (jap. 中野区 Nakano-ku) – jeden z 23 specjalnych okręgów (dzielnic) japońskiej stolicy, Tokio. 23 okręgi specjalne (特別区 tokubetsu-ku) są samorządnymi, specjalnymi jednostkami terytorialnymi, posiadającymi autonomiczną władzę, należącymi do centralnej, najbardziej zaludnionej części Tokio. Tak zorganizowane okręgi znajdują się tylko w Tokio. Po japońsku nazywają się nijūsan-ku (23 区), co znaczy „23 okręgi”.

Mimo że po wschodniej stronie dworca Shinjuku pierwsze przebicie ulicy na kierunku N-S datuje się na lata 30. (Meiji-dōri), i mimo że już wtedy powstawały okazałe gmachy (np. dom towarowy "Isetan" przy skrzyżowaniu Shinjuku 3-chōme), sieć uliczna i układ kwartałów w tym rejonie jest produktem restrukturyzacji dokonanej głównie w latach 50. i 60. XX wieku.

Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.Ōme (jap. 青梅市, Ōme-shi) - miasto w Japonii, na wyspie Honsiu, nad rzeką Tama, w prefekturze Tokio. W 2006 r. miasto to, o powierzchni 103,26 km², zamieszkiwało 140 433 osób.

Tereny na zachód od kolei określano jako Yodobashi-chō. Na miejscu zajmowanym dzisiaj przez wieżowce Nishi-Shinjuku znajdowała się w latach 1898–1965 oczyszczalnia ścieków. Budowa wieżowców rozpoczęła się w latach 70. XX wieku. Ukoronowaniem procesu budowy dzielnicy biurowej stało się otwarcie w 1991 r. nowej siedziby „stołecznego ratusza” czyli Tokijskiego Zarządu Metropolitalnego (Tōkyō Tochō).

Dworzec Shinjuku (jap. 新宿駅, Shinjuku-eki) – dworzec kolei JR w Tokio, obsługujący największą liczbę pasażerów wśród dworców kolejowych na świecie. W szerszym znaczeniu również dworzec trzech kolei prywatnych: Keiō, Odakyū i Seibu.Minato (jap. 港区, Minato-ku) - jeden z 23 specjalnych okręgów (dzielnic) japońskiej stolicy, Tokio. Populacja 217,335, gęstość zaludnienia 10,865 os/km², obszar 20.34 km².

W 1991 r. ruch samochodów na Kōshū-kaidō zostaje przełożony do tunelu idącego skrajem Parku Shinjuku. Wreszcie, w dwóch etapach (1997 i 2000) otwarto linię metra Toei-Ōedo, obsługującą osiowo dzielnicę wieżowców Nishi-Shinjuku.

Podstrony: 1 [2] [3]




Reklama