Serasker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Serasker (pers. ser – "głowa, naczelnik", arab. asker – "wojsko") – w Turcji osmańskiej tytuł dowódcy wojsk znaczeniem zbliżony do tytułu Serdar. W XIX wieku wyraz ten stał się oficjalnym tytułem naczelnego wodza armii tureckiej i z tego czasu jest znany w polszczyźnie w postaci seraskier.

Ten artykuł przedstawia listę chanów krymskich z tatarskiej dynastii Girejów, panujących od XV do XVIII wieku w Chanacie Krymskim.Nogajskie ordy przednie (Nogajcy, Nogajowie) – koczownicze plemiona Nogajów osiedlane od 1430 roku przez chanów krymskich na stepach wybrzeża Morza Czarnego, od Perekopu, przez południową Ukrainę, Besarabię i Bułgarię aż do Warny. Formalnie podlegali Chanowi Krymskiemu (Jedysan, okolice Oczakowa) lub sułtanowi tureckiemu (Budziak, Dobrudża), władza chańska czy sułtańska nad nimi była tylko nominalna.

W Chanacie Krymskim - sędzia wojskowy, jeden z trzech urzędników bezpośrednio sprawujacych władzę nad ordami koczującymi poza Krymem. Zwykle członek dynastii Girejów.

Język arabski należy do rodziny języków semickich, w której zaliczany jest do grupy języków południowo-zachodnich według klasycznego podziału, bądź grupy języków zachodnich, centralnych według podziału Hetzrona i Voigta. Zapisywany jest alfabetycznym pismem arabskim, typu abdżad, od strony prawej do lewej.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Zygmunt Abrahamowicz, Kara Mustafa pod Wiedniem, Wyd. Literackie, Kraków 1973
  2. Dariusz Skorupa, Stosunki polsko-tatarskie 1595-1623, wyd. PAN, Warszawa 2004, s. 30-31 ​ISBN 83-89729-05-9
Polska Akademia Nauk (PAN) – państwowa instytucja naukowa będąca z jednej strony placówką skupiającą najwybitniejszych polskich uczonych, na wzór Francuskiej Akademii Nauk, a z drugiej - siecią wspólnie zarządzanych państwowych instytutów naukowych, których celem jest prowadzenie badań naukowych o możliwie najwyższym poziomie naukowym.Serdar (pers. ser – "głowa, naczelnik, dowódca, wódz", z sufiksem -dar z pers. dasztem - "mieć" używanym do tworzenia tytułów osób "mających" coś pod swoją opieką i "piastujących" odnośny urząd) – w Turcji osmańskiej zazwyczaj tytuł wodza naczelnego, którym bywał wielki wezyr. Każdy Serdar na znak swojej władzy otrzymywał od sułtana świętą chorągiew proroka Mahometa i klucz do Kaaby, świętego miejsca islamu.




Reklama