Segre

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Segre (fr. Sègre) – rzeka w północno-wschodniej Hiszpanii, największa rzeka Katalonii, dopływ Ebro. Swoje źródło ma we Francji, w departamencie Pireneje Wschodnie (Langwedocja-Roussillon). Przepływa następnie przez hiszpańską enklawę w Llívia, po czym ostatecznie wpływa na terytorium hiszpańskie koło Puigcerdà. Przepływa przez La Seu d’Urgell, Balaguer i Lleidę. Uchodzi do Ebro koło Mequinensy, w zbiorniku Embalse de Riba-Roja. Ma 265 km długości. Jej średni przepływ roczny niedaleko Lleidy wynosi 100 m³/s. Głównymi jej dopływami są: Cinca, Noguera Pallaresa, Noguera Ribagorzana, Valira (prawy), Llobregós (lewy).

Balaguer - miasto w Hiszpanii w Katalonii w prowincji Lleida, siedziba comarki Noguera. Miasto jest ważnym ośrodkiem przemysłowym w prowincji. Leży przy linii kolejowej Lleida - Puebla de Segur.Pireneje Wschodnie (fr. Pyrénées-Orientales [piʀene(z)ɔʀjɑ̃ˈtal]) – francuski departament, położony w Pirenejach, w regionie Oksytania, oznaczony numerem 66. Utworzony został podczas rewolucji francuskiej 4 marca 1790.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Rzeki Europy
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Sègre (fr.). Sandre. [dostęp 22 grudnia 2013].
    Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.Katalonia (kat. Catalunya [kətəˈɫuɲə], hiszp. Cataluña, oksytański Catalonha) – wspólnota autonomiczna Hiszpanii. W szerszym znaczeniu – region geograficzny i kraina historyczna na Półwyspie Iberyjskim z ośrodkiem kulturalnym i administracyjnym w Barcelonie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Cinca, Cynga (w Aragonii: Zinca) — rzeka w północno-wschodniej Hiszpanii. Jej źródło bije z Circo de Pineta. Jej długość wynosi 170 km.
    Hiszpania, Królestwo Hiszpanii (hiszp. Reino de España, gal. Reino de España, kat. Regne d’Espanya, arag. Reino d’España, bask. Espainiako Erresuma, okc. Regne d’Espanha, ast. Reinu d’España) – największe z trzech państw położonych na Półwyspie Iberyjskim.
    Francja (fr. France, IPA: /fʁɑ̃s/), Republika Francuska (fr. République française /ʁe.py.blik fʁɑ̃.sɛz/) – państwo, którego część metropolitalna znajduje się w Europie Zachodniej, posiadające także zamorskie terytoria na innych kontynentach. Francja metropolitalna rozciąga się od Morza Śródziemnego na południu do kanału La Manche i Morza Północnego na północy, oraz od Renu na wschodzie do Zatoki Biskajskiej na zachodzie. Francuzi często nazywają swój kraj l’Hexagone (sześciokąt) – pochodzi to od kształtu Francji metropolitalnej.
    Enklawa – terytorium otoczone ze wszystkich stron terytorium lądowym innego państwa. Jeżeli stanowi ono część jakiegoś państwa to jest ono jego eksklawą. Na przykład San Marino stanowi enklawę w terytorium Włoch, zaś gmina Campione stanowi enklawę w terytorium Szwajcarii i eksklawę Włoch. Terminów „enklawa/eksklawa” używa się także dla określenia tego typu terytoriów w skali subnarodowej. Terminu „enklawa” używa się także w przypadku, gdy teren jednego rodzaju jest otoczony terenem innego rodzaju, np. las liściasty na terenie porośniętym lasem iglastym.

    Reklama