Secesja Monachijska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Plakat Franza von Stucka z okazji VII Międzynarodowej Wystawy sztuki w Monachium 1897
Plakat wystawowy Franza von Stucka 1898–1900

Secesja monachijska (niem. Münchner Secession) – stowarzyszenie artystów plastyków, którzy 4 kwietnia 1892 dokonali oddzielenia (secesji) od Monachijskiego Zrzeszenia Artystów (Münchner Künstlergenossenschaft) opanowanego przez artystów konserwatywnych, hołdujących historycyzmowi, ukształtowanemu pod wpływem „monachijskiego księcia malarzy” Franza von Lenbacha. Secesja Monachijska działała na zasadzie spółdzielni, służyła też sprawom bytu materialnego, ale przede wszystkim popierała rozwój środków wyrazu artystycznego. W pierwszym okresie działalności do stowarzyszenia należało 96 artystów.

Impresjonizm (fr. impressionisme, łac. impressio „odbicie, wrażenie”) – kierunek w sztuce europejskiej, a później także amerykańskiej, który został zapoczątkowany przez grupę paryskich artystów studiujących w Atelier Gleyère oraz w Académie Suisse w drugiej połowie XIX wieku. Lovis Corinth (właściwie Franz Heinrich Louis Corinth) (ur. 21 lipca 1858 w Tapiau (obecnie Gwardiejsk w Prusach Wschodnich, zm. 17 lipca 1925 w Zandvoort (Holandia)), malarz i grafik niemiecki.

W czasach Trzeciej Rzeszy Secesja Monachijska została rozwiązana w roku 1938, lecz już w roku 1946 podjęła na nowo działalność. W roku 1992 obchodziła jubileusz stulecia działalności.

Geneza stowarzyszenia[ | edytuj kod]

Pod koniec XIX wieku Monachium uchodziło za stolicę sztuki niemieckiej. Studiowało tam wielu artystów z Polski. Dominowało tam konserwatywne malarstwo historyczne, popierane przez księcia-regenta Luitpolda Karola Wittelsbacha i założoną fundację jego imienia.

Luitpold Karol Józef Wilhelm Wittelsbach (ur. 12 marca 1821 Würzburg - zm. 12 grudnia 1912 Monachium) - książę Bawarii, regent Bawarii w latach 1886-1912.Max Liebermann (20 lipca 1847 w Berlinie – 8 lutego 1935 w Berlinie) – niemiecki malarz i grafik pochodzenia żydowskiego. Przedstawiciel realizmu, później impresjonizmu. Współzałożyciel Secesji Berlińskiej.

Nowe kierunki w sztuce, jak impresjonizm, ekspresjonizm, malarstwo pejzażowe i symbolizm nie cieszyły się oficjalnym poparciem.

W roku 1888 monachijskie stowarzyszenie artystyczne urządziło wystawę w Pałacu Szklanym w Monachium, która zakończyła się niepowodzeniem i klęską finansową.

W cztery lata później 96 artystów założyło Secesję Monachijską. Do grona założycieli należeli m.in. Max Liebermann, Franz von Stuck, Hugo von Habermann, Reinhold Lepsius, Wilhelm Trübner, Lovis Corinth, Walter Leistikow, Peter Behrens, Hans Olde, Anton von Stadler, Josef Block, Adolf Brütt.

August Endell (ur. 12 kwietnia 1871 w Berlinie, zm. 15 kwietnia 1925 tamże) – niemiecki architekt i projektant secesyjny – tworzył wzory tkanin, mebli i biżuterii. Zajmował się teorią psychologiczną architektury. Od 1918 dyrektor Państwowej Akademii Sztuki i Rzemiosła Artystycznego we Wrocławiu.III Rzesza Niemiecka (niem. Das Dritte Reich) – nieoficjalna nazwa państwa niemieckiego pod rządami NSDAP w latach 1933–1945. Oficjalnie państwo nosiło nazwę Rzesza Niemiecka (Deutsches Reich), od 1938 (po Anschlussie Austrii) używano także nazwy Rzesza Wielkoniemiecka (Großdeutsches Reich).

Pierwszym prezesem wybrano Bruno Piglheina, a sekretarzem Paula Hoeckera.

Do Secesji Monachijskiej należeli zarówno znani artyści jak Hans Thoma, Wilhelm Trübner, Fritz von Uhde, Franz von Stuck i Max Liebermann, jak i twórcy awangardowi, jak Lovis Corinth, Otto Eckmann i August Endell. Nie wszyscy byli zwolennikami Art Nouveau.

Pod wpływem Secesji Monachijskiej powstały w roku 1897 Secesja Wiedeńska, a w roku 1898 Secesja Berlińska. Te ugrupowania utworzyły w roku 1903 nadrzędną organizację Deutscher Künstlerbund (Niemieckie Zrzeszenie Artystów).

Secesja [fr. sécession < łac. seccesio ‘odejście’] – styl w sztuce europejskiej ostatniego dziesięciolecia XIX wieku i pierwszego XX wieku, zaliczany w ramy modernizmu. Istotą secesji było dążenie do stylowej jedności sztuki dzięki łączeniu działań w różnych jej dziedzinach, a w szczególności rzemiosła artystycznego, architektury wnętrz, rzeźby i grafiki. Charakterystycznymi cechami stylu secesyjnego są: płynne, faliste linie, ornamentacja abstrakcyjna bądź roślinna, inspiracje sztuką japońską, swobodne układy kompozycyjne, asymetria, płaszczyznowość i linearyzm oraz subtelna pastelowa kolorystyka.Otto Eckmann (ur. 19 listopada 1865 w Hamburgu, zm. 11 czerwca 1902 w Badenweiler) - niemiecki grafik, ilustrator książek tworzący w stylu secesji.

W roku 1897 w porozumieniu z Franzem von Lenbachem budynek wystaw artystycznych przy Königsplatz przypadł Secesji Monachijskiej, a stare Muzeum Narodowe przy Maximilianstrasse – Niemieckiemu Zrzeszeniu Artystów. Lenbach otworzył w roku 1900 własny pawilon wystawowy Lenbachhaus.

Za najbardziej znanego artystę Secesji Monachijskiej uważano Franza von Stucka, którego erotyczne malarstwo bywało przyczyną skandali. Stuck wzniósł przy Prinzregentenstraße własną willę (Villa Stuck) która stała się przeciwieństwem domu Lenbacha.

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

W roku 1938 w ramach „oczyszczania” sztuki niemieckiej rozwiązano Secesję Monachijską. W roku 1946 członkowie Secesji utworzyli nowe ugrupowania artystyczne: Nową Grupę (Neue Gruppe) i Nową Monachijską Spółkę Artystów (Neue Münchner Künstlergenossenschaft).

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Jochen Meister (wydawca), Bettina Best, Andreas Strobl: Münchner Secession. Geschichte und Gegenwart. Prestel-Verlag, München 2007. ​ISBN 978-3-7913-3877-4
  • Michael Buhrs (wydawca): Secession 1892–1914 – Die Münchner Secession Edition Minerva, Wolfratshausen 2008, ​ISBN 978-3-938832-33-2
  • Strona Secesji Monachijskiej

  • WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Reinhold Lepsius (ur. 14 czerwca 1857 - zm. 16 marca 1922) − niemiecki malarz i grafik okresu secesyjnego i częściowo impresjonistycznego. Od 1902 roku mąż malarki Sabine Lepsius.




    Warto wiedzieć że... beta

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Franz von Stuck (ur. 23 lutego 1863 w Tettenweis, zm. 30 sierpnia 1928 w Monachium) – niemiecki symbolista i ekspresjonista.
    Ekspresjonizm – terminu tego po raz pierwszy użył dla oznaczenia swojej sztuki francuski malarz J.A. Hervè w 1901 roku, nadając tę nazwę cyklowi swoich obrazów wystawionych w Salonie Niezależnych. Kierunek w sztuce rozwinął się na dobre na początku XX w. w Niemczech, ale korzeniami sięga do eksperymentów artystycznych wielkich twórców schyłku XIX w.: Vincenta van Gogha, Edwarda Muncha, Jamesa Ensora i Paula Gauguina, których można określić jako prekursorów ekspresjonizmu.
    Fritz von Uhde (Friedrich Hermann Karl von Uhde) (ur. 22 maja 1848 w Wolkenburgu, zm. 25 lutego 1911 w Monachium) – niemiecki malarz.
    Josef Block (ur. 27 listopada 1863 w Bernstadt, dzisiejszy Bierutów, zmarł 20 grudnia 1943 w Berlinie) - niemiecki malarz.
    Secesja Wiedeńska (niem. Wiener Secession) – stowarzyszenie artystów plastyków działające w Wiedniu na przełomie XIX i XX w.
    Symbolizm – kierunek w poezji i sztukach plastycznych, powstały we Francji i Belgii w drugiej połowie XIX wieku, zakładał, że świat poznawany zmysłami (materialny) jest złudą skrywającą prawdziwy, idealny świat, którego zmysłami i rozumem nie można zinterpretować. Pojęć ze świata prawdziwego nie da się opisać za pomocą zwykłego języka, może to zrobić tylko symbol.

    Reklama