Sebastokrator

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
sebastokrator Konstantyn Paleolog i jego żona Irena. Obraz wotywny z początku XIV wieku.
Obraz wotywny bułgarskiego sewastokratora Kałojana i jego żony Desisławy. Fresk z klasztoru w Bojanie (1259).

Sebastokrator (gr.: σεβαστοκράτωρ, sewastokratōr; bułg. i serb.: cевастократор, sewastokrator) – tytuł cesarski w późnym Bizancjum. Był także używany przez władców innych krajów pozostających w strefie oddziaływania Cesarstwa Bizantyńskiego. Termin stanowi złożenie słów sebastos (szczęśliwy) i autokratōr (samowładca). Żona sebastokratora była w Cesarstwie nazywana sebastokratorissą (σεβαστοκρατόρισσα), a u Bułgarów i Serbów – sewastokraticą (севастократица).

Iwan Asen II (bułg. Иван Асен II) – car bułgarski w latach 1218-1241. Syn Asena I. Objął tron w 1218 roku, po obaleniu swego kuzyna Boriła. Jego panowanie stanowi okres największej świetności drugiego państwa bułgarskiego. Dzięki umiejętnej polityce wewnętrznej i dyplomatycznej doprowadził do rozkwitu gospodarczego państwa. W 1230 roku w wyniku zwycięstwa pod Kłokotnicą nad cesarzem Tesaloniki włączył do swego państwa rozległe tereny w Tracji, Macedonii i Albanii. W wyniku zabiegów dyplomatycznych uzyskał podniesienie metropolity bułgarskiego do rangi niezależnego patriarchy. Niepowodzeniem zakończyły się podjęte w ostatnich latach panowania starania o podporządkowanie sobie łacińskiego Konstantynopola.Jerzy Akropolita również Akropolites (gr.: Γεῶργιος Ἀκροπολίτης , Geōrgios Akropolitēs, 1217–1282) – bizantyński dowódca, dyplomata, uczony i historyk.

W Bizancjum[ | edytuj kod]

Tytuł utworzył ze słów sebastos i autokrator cesarz Aleksy I Komnen (1081-1118) w trakcie zabiegów o tron cesarski. Aleksy odrzucił wówczas propozycję swego szwagra Nicefora Melisena dotyczącą podziału Cesarstwa na część europejską i azjatycką i pozyskał go obietnicą nadania tytułu cezara. Chcąc zapewnić bratu Izaakowi pierwszeństwo przed Melisenem, utworzył specjalnie dla niego nowy tytuł, który w hierarchii tytułów znalazł się przed tytułem cezara. Anna Komnena nazywa sebastokratora „drugim cesarzem” i notuje, że wraz z cezarem przysługiwało mu prawo noszenia korony, choć nie diademu cesarskiego. Za panowania Komnenów tytuł przysługiwał wyłącznie członkom rodziny cesarskiej, najczęściej młodszym synom cesarza. Tytuł sebastokratora zachował wysoką, drugą, pozycję wśród tytułów cesarskich do 1163 roku, kiedy to cesarz Manuel I Komnen utworzył tytuł despotesa. Do końca istnienia Cesarstwa tytuł sebastokratora był zarezerwowany dla członków rodziny cesarskiej. Ostatnim znanym sebastokratorem był władający pod koniec XIV wieku Moreą Demetriusz Kantakuzen].

Stefan Pierwszy Koronowany – również Stefan Nemanicz (serb. Стефан Првовенчани albo Немањић, Stefan Prvovenčani, albo Nemanjić; ur. ok. 1165, zm. 24 września 1228), syn Stefana Nemanii, od 1196 roku wielki żupan Serbii, od 1217 król Serbów. Święty Serbskiego Kościoła Prawosławnego, autor dzieła Żywot św. Simeona.Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.

Według źródeł charakterystycznym kolorem związanym z tytułem sebastokratora był niebieski. Sebastokrator miał przywilej noszenia niebieskich skarpetek i butów. Według Jerzego Akropolitesa około 1260 roku, po przywróceniu Cesarstwa Bizantyńskiego, sebastokratorzy będący członkami rodziny cesarskiej, dla odróżnienia od pochodzących spoza rodziny, mieli na butach wyszywane złote orły cesarskie. Około połowy XIV wieku haftowanie złotych orłów na czerwonym tle było już wedle Jerzego Kodinosa powszechnym zwyczajem. Kodinos twierdzi ponadto, że w skład ceremonialnego stroju sebastokratora wchodziła ponadto czerwona tunika (chlamys) i czerwono-złota korona (stephanos, różna od diademu). Sebastokrator miał też przywilej podpisywania dokumentów niebieskim atramentem.

Język serbski (cрпски, srpski) – jedna z uregulowanych wersji dialektu sztokawskiego, używana głównie przez Serbów i Czarnogórców w Serbii, Czarnogórze, Bośni i Hercegowinie oraz w innych krajach.Serbia Nemaniczów – państwo serbskie istniejące w okresie pomiędzy 1170 a 1371 pod rządami dynastii Nemaniczów, od 1217 jako królestwo, a od 1346 jako carstwo.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Borił – (bułg. Борил) car bułgarski w latach 1207-1218. Brat carów Asena i Piotra. Objął tron w 1207 roku, po zamordowaniu wuja Kałojana. Jego panowanie stanowi okres osłabienia władzy centralnej w państwie i niepokojów społecznych. Na arenie międzynarodowej doznał szeregu niepowodzeń. W 1218 roku został zdetronizowany przez swego kuzyna Iwana Asena II.
Sofia (bułg.: София; sofia z gr. znaczy również mądrość) – stolica i największe miasto Bułgarii. Położona w zachodniej części Bułgarii, w śródgórskiej kotlinie, u stóp masywu Witoszy. Miasto leży nad rzeką Bojanską, która jest lewym dopływem rzeki Iskyr. Sofia stanowi wydzielony obwód miejski, jest ponadto ośrodkiem administracyjnym obwodu sofijskiego.
Macedonia (gr. Μακεδονία, mac. Македонија, bułg. Македония) to region geograficzno-historyczny leżący w znacznej części na terenie Grecji, Republiki Macedonii i Bułgarii (niewielkie części regionu znajdują się w Albanii i Serbii). Ma powierzchnię około 67 000 km i liczy niemal 5 milionów mieszkańców. Nazwa regionu i obszar przez niego zajmowany powoduje wiele sporów między Grecją i Republiką Macedonii. Macedonia obejmuje dorzecza rzek Aliakmon, Wardar i Strumy, a także równiny w okolicach Salonik i Serres.
Anna Komnena (ur. 1 grudnia 1083 – zm. między 1153-1155), autorka Aleksjady, dzieła opisującego panowanie jej ojca, cesarza Bizancjum Aleksego I Komnena.
Tesalia (gr. Θεσσαλία - trl. Thessalía) – kraina historyczna i region administracyjny współczesnej Grecji położona nad Morzem Egejskim na południe od Macedonii.
Stefan Uroš IV Dušan (serbski: Цар Стефан Душан Силни) (ok. 1308 – 20 grudnia 1355) – król Serbii w okresie 8 września 1331 – 1346. Od roku 1346 był pierwszym carem Serbii.
Izaak Komnen (ur. 16 stycznia 1093, zm. po 1152) – sebastokrator, trzeci syn cesarza bizantyjskiego Aleksego I Komnena.

Reklama