Scrum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Scrum – iteracyjne i przyrostowe ramy postępowania (ang. framework) zgodne ze Scrum Guide. Może mieć zastosowanie w realizacji projektów w oparciu o metodyki zwinne zgodne z manifestem Agile.

Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Zwinne zarządzanie projektami (ang. agile project management) – iteracyjne, przyrostowe podejście do organizacji pracy zespołów przy realizacji projektów w celu zapewnienia rozwoju nowych produktów i usług w sposób elastyczny i w interaktywnej formie. W odróżnieniu od kaskadowego zarządzania projektami, gdzie wysiłek skupia się na dostarczeniu wcześniej przygotowanego planu, w tym podejściu zmiany są naturalnym elementem dostarczania projektu.

Rozwój produktu podzielony jest na trwające maksymalnie jeden miesiąc iteracje, zwane sprintami. Po każdym sprincie zespół powinien być w stanie dostarczyć działającą wersję produktu. Scrum jest często stosowany podczas tworzenia i rozwijania oprogramowania, nie jest jednak ograniczony tylko do tej dziedziny.

Historia[ | edytuj kod]

Hirotaka Takeuchi i Ikujiro Nonaka wprowadzili termin Scrum w kontekście rozwoju produktu w artykule Harvard Business Review z 1986 r. pt. „Nowa gra rozwoju nowych produktów” (ang. „The New New Product Development Game”). Takeuchi i Nonaka uzasadniali później w The Knowledge Creating Company, że jest to forma „tworzenia wiedzy organizacyjnej, [...] szczególnie dobra we wprowadzaniu innowacji w sposób ciągły, przyrostowy i spiralny” (ang. „organizational knowledge creation, [...] especially good at bringing about innovation continuously, incrementally and spirally”).

Manifest Agile (pełna nazwa Manifest Zwinnego Wytwarzania Oprogramowania, oryginalne nazwy: Agile Manifesto, Manifesto for Agile Software Development) – deklaracja wspólnych zasad dla zwinnych metodyk tworzenia oprogramowania. Została opracowana na spotkaniu jakie miało miejsce w dniach 11-13 lutego 2001 roku w ośrodku wypoczynkowym Snowbird w USA (stan Utah). Uczestniczyli w nim reprezentanci nowych metodyk tworzenia oprogramowania będących alternatywą dla tradycyjnego podejścia opartego na modelu kaskadowym. Do wspomnianych metodyk należą: programowanie ekstremalne, scrum, Dynamic Systems Development Method, Adaptive Software Development, Crystal Clear, Feature Driven Development, Pragmatic Programming. Od nazwy manifestu metodyki te zaczęto określać mianem metodyk zwinnych (ang. agile).Scrum Guide – oficjalny przewodnik po Scrumie autorstwa Kena Schwabera i Jeffa Sutherlanda. Jego pierwsza wersja została opublikowana w 2010 roku. Na przestrzeni lat doczekał się sześciu dużych aktualizacji. Ostatnia z nich miała miejsce w listopadzie 2020 roku. Przewodnik jest dostępny w 54 wersjach językowych.

Autorzy opisali nowe podejście do rozwoju produktu komercyjnego, którego celem jest zwiększenie szybkości i elastyczności. Koncepcja powstała w oparciu o studia przypadków z firm produkujących samochody, kserokopiarki i drukarki. Autorzy nazywali to podejściem holistycznym lub rugby, ponieważ cały proces jest wykonywany przez jeden wielofunkcyjny zespół w wielu nakładających się fazach, podczas których zespół „próbuje pokonać dystans jako jednostka, podając piłkę tam i z powrotem” (ang. „tries to go the distance as a unit, passing the ball back and forth”) (W rugby scrum jest metodą wznowienia gry i polega to na tym, że gracze pakują się ściśle razem z opuszczonymi głowami, a następnie próbują zdobyć piłkę.)

Programowanie zwinne ((ang.) Agile software development) – grupa metodyk wytwarzania oprogramowania opartego na programowaniu iteracyjnym (model przyrostowy). Wymagania oraz rozwiązania ewoluują przy współpracy samozarządzalnych zespołów, których celem jest przeprowadzanie procesów wytwarzania oprogramowania. Pojęcie zwinnego programowania zostało zaproponowane w 2001 w Agile Manifesto.DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.

Na początku lat 90. Ken Schwaber wykorzystywał to, co w przyszłości stało się Scrumem w swojej firmie Advanced Development Methods. W tym samym czasie Jeff Sutherland, John Scumniotales i Jeff McKenna opracowali podobne podejście w Easel Corporation, odnosząc się do niego za pomocą pojedynczego słowa Scrum.

W 1995 roku Sutherland i Schwaber wspólnie przedstawili artykuł opisujący ramy postępowania zgodnego z metodyką Scrum (ang. the scrum framework). Miało to miejsce podczas warsztatów projektowania i wdrażania obiektów biznesowych (ang. Business Object Design and Implementation Workshop) odbywających się w ramach OOPSLA '95 (Object-Oriented Programming, Systems, Languages & Applications '95) w Austin w Teksasie. W ciągu następnych lat Schwaber i Sutherland współpracowali, aby połączyć ten materiał zarówno ze swoim doświadczeniem, jak i z rozwijającymi się dobrymi praktykami – w celu opracowania tego, co stało się znane jako Scrum.

Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.Hirotaka Takeuchi (jap. 竹内弘高, Takeuchi Hirotaka, ur. 16 października 1946) – dziekan studiów podyplomowych w Instytucie Badania Strategii Korporacji Międzynarodowych Uniwersytu Hitotsubashi w Tokio. W latach 1989-1990 wykładał gościnnie w Harvard Business School.

W 2001 roku Schwaber współpracował z Mikiem Beedlem, w celu opisania metodyki Scrum w książce pt. „Agile Software Development with Scrum”. Podejście Scrum do planowania i zarządzania rozwojem produktów polega na wprowadzeniu uprawnień decyzyjnych na poziom operacyjny.

W 2002 roku Schwaber wraz z innymi założył Scrum Alliance i ustanowił serię akredytacji „Certified Scrum”. Schwaber opuścił Scrum Alliance pod koniec 2009 roku i założył Scrum.org, która nadzoruje równoległą serię akredytacji „Professional Scrum”.

Scrum Droid (używana jest również nazwa ScrumDroid) – biznesowa gra symulacyjna polskich projektantów z firm Octigo i Agile Force, nagrodzona w 2014 roku przez Project Management Institute w kategorii najlepszy produkt doskonalenia zawodowego.

Od 2009 roku metodyka Scrum jest oficjalnie zdefiniowana w publicznym dokumencie o nazwie „The Scrum Guide”. Dokument ten był aktualizowany 5 razy. Obecnie najnowsza wersja pochodzi z listopada 2020 roku.

W 2018 roku Schwaber i społeczność Scrum.org wraz z liderami społeczności Kanban opublikowali przewodnik Kanban dla zespołów Scrum.

Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Reklama