Scoring fraudowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Scoring fraudowy (z ang. punktowanie oszustów) – proces przypisywania potencjalnym klientom (scoring aplikacyjny) lub istniejącym klientom (scoring behawioralny) prawdopodobieństwa popełnienia nadużycia lub fałszerstwa lub celowego złamania umowy.

Regresja logistyczna – jedna z metod regresji używanych w statystyce w przypadku, gdy zmienna objaśniana jest na skali dychotomicznej (przyjmuje tylko dwie wartości).Scoring kredytowy – metoda oceny wiarygodności podmiotu (zwykle osoby fizycznej lub przedsiębiorstwa) ubiegającego się o kredyt bankowy. Wynik scoringu kredytowego jest zwykle przedstawiany w postaci punktowej – zwykle im więcej punktów, tym większa wiarygodność kredytowa potencjalnego kredytobiorcy.

Scoring jest tworzony za pomocą metod statystycznej analizy danych, zwykle przy pomocy regresji logistycznej lub metody drzew dyskryminacyjnych. Opiera się on na dotychczas zebranych danych o kliencie, takich jak informacje w formularzu aplikacyjnym czy historia dotychczasowych płatności.

Obecnie scoring jest wykonywany przez komputery, a rolą handlowca czy urzędnika bankowego jest tylko wprowadzenie odpowiednich danych w systemie. W przeszłości do przeprowadzenia scoringu były wykorzystywane tzw. karty scoringowe, na których handlowiec wpisywał wartości odpowiednich zmiennych, a następnie na kalkulatorze wyliczał wynik.

Klientom o wysokiej wartości prawdopodobieństwa popełnienia nadużycia zwykle odmawia się usługi lub wymaga się od nich zapłacenia kaucji.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • scoring kredytowy
  • rozkład Benforda
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • M. Iwanicz-Drozdowska (red.): Zarządzanie ryzykiem bankowym, Warszawa: Wydawnictwo Poltext, 2012, ​ISBN 978-83-7561-224-0​.




  • Reklama