Schizofrenia hebefreniczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Schizofrenia zdezorganizowana lub hebefreniczna – podtyp schizofrenii, który charakteryzuje się przede wszystkim niespójnością, absurdalnością zachowania oraz nieadekwatnością reakcji emocjonalnych lub ich całkowitym brakiem; ponadto obserwuje się wzmożoną wrażliwość na bodźce wewnętrzne przy jednoczesnym osłabieniu wrażliwości na bodźce zewnętrzne. Mogą występować halucynacje oraz urojenia, ale nigdy nie tworzą one usystematyzowanej całości. Charakterystyczne dla chorych jest także zaniedbanie higieny osobistej, a niekiedy koprofagia.

Alogia (stgr. α-, "bez", stgr. λόγος, mowa) jest ogólnie określana jako stan charakteryzujący się znacząco zubożoną mową, zarówno co do zasobu słów, jak i przekazywanych treści (może występować połączenie obu czynników). Czasami alogia jest traktowana jako synonim afazji (niemoty), z tym że osoba dotknięta alogią jest w stanie wypowiadać się, ale ma duże kłopoty z organizacją toku myślenia. Zaburzenie to występuje często u osób cierpiących na schizofrenię. W wielu przypadkach odpowiedzi osób cierpiących na alogię wskazują na to, iż osoby te nie odpowiadają na elementy domyślne w pytaniach, co powoduje wydłużenie czasowe i brak płynności w komunikacji z takimi osobami.Higiena osobista – czynności najczęściej kojarzone z regularnym myciem ciała z użyciem mydła i detergentów, regularną zmianą i praniem odzieży oraz bezpośrednim unikaniem zabrudzenia.

Schizofrenia zdezorganizowana rozpoczyna się najczęściej wcześnie (pomiędzy 15. a 25. rokiem życia). Istotnym jej elementem jest uczucie pustki u chorego, pogorszenie funkcjonowania społecznego oraz dominacja objawów osiowych (rozszczepiennych). Z tego względu rokowanie w tej odmianie schizofrenii jest często niepomyślne.

Urojenia (łac. delusiones) – zaburzenia treści myślenia polegające na fałszywych przekonaniach, błędnych sądach, odpornych na wszelką argumentację i podtrzymywane mimo obecności dowodów wskazujących na ich nieprawdziwość. Obecne w wielu psychozach, w tym w przebiegu schizofrenii. Szczególnie rozbudowany system urojeń charakteryzuje schizofrenię paranoidalną. Treść urojeń często nie odpowiada poziomowi wiedzy chorego.Halucynacje (omamy) (łac.: (h)al(l)ucinatio = majaczenie lub (h)al(l)ucinari = bredzić, majaczyć, śnić) – spostrzeżenia zmysłowe pojawiające się bez wystąpienia zewnętrznego bodźca.

Schizofrenię zdezorganizowaną uważa się za krańcową postać „zespołu dezorganizacji”, który stawia się w hipotezie jako jeden z aspektów modelu trzech czynników objawowych w schizofrenii Pozostałe czynniki to: „skrzywienie rzeczywistości” (w którego skład wchodzą urojenia i omamy) i „zubożenie psychomotoryczne” (alogia, brak ruchów spontanicznych oraz różne aspekty stępienia afektu).

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. McGlashan T.H., Fenton W.S.. Subtype progression and pathophysiologic deterioration in early schizophrenia. „Schizophrenia Bulletin”. 19 (1), s. 71-84, 1993. PMID: 8451614. 
  2. Liddle P.F.. The symptoms of chronic schizophrenia. A re-examination of the positive-negative dichotomy. „British Journal of Psychiatry”. 151, s. 145–151, 1987. PMID: 3690102. 




Reklama