Satelita

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Satelita poruszający się wokół ciała o większej masie.

Satelita (łac. satelles dop. satellitis 'towarzysz, sługa') − każde ciało o względnie małej masie, obiegające inne ciało o większej masie. Tor ruchu tego ciała nosi nazwę orbity.

Naturalny satelita (księżyc) – ciało niebieskie pochodzenia naturalnego, obiegające planetę, planetę karłowatą lub planetoidę. Słowo „Księżyc” pisane wielką literą oznacza naturalnego satelitę Ziemi.Satelita telekomunikacyjny – satelita sztuczny umożliwiający teletransmisję sygnałów radiowych i telewizyjnych między naziemnymi stacjami.

Satelity dzielą się na:

Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.
  • sztuczne, np. satelity telekomunikacyjne
  • naturalne, zwane księżycami
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Księżyc




  • Reklama