Sarpedon (syn Zeusa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sarpedon (gr. Σαρπηδὠν Sarpēdṓn, łac. Sarpedon) – w mitologii greckiej królewicz z Licji.

Asterion (także Asterios, Asterius; gr. Ἀστερίων Asteríōn, gr. Ἀστέριος Astérios, łac. Asterius) – w mitologii greckiej król Krety.Anatolia (tureckie Anadolu) – kraina, należąca do Turcji, na półwyspie Azja Mniejsza (którego jest synonimem), leżąca między Morzem Czarnym a Zatoką Aleksandretty.

Uchodził za syna Zeusa i Europy. Był adopcyjnym synem króla Krety, Asteriona (Asteriosa). Rywalizował o tron państwa ze swym bratem Minosem, po czym uszedł do Azji Mniejszej, gdzie założył greckie miasto Milet. Powiadano, że Zeus pozwolił mu dożyć bardzo podeszłego wieku.

Według innego mitu Sarpedon był synem Laodamii (córka Bellerofonta, wnuczka Syzyfa i plejady Merope). Był wielkim wodzem sprzymierzonym z wojskami trojańskimi. Potężny i mężny pozwalał sobie karcić samego Hektora. Wiernym druhem Sarpedona był Pelagon.

Zeus (także Dzeus, stgr. Ζεύς Zeús, nowogr. Δίας Días, łac. Iupiter, Iuppiter) – w mitologii greckiej najwyższy z bogów. Syn Kronosa i Rei. Był szóstym dzieckiem Rei i Kronosa. Brat Hestii, Demeter, Hery (również jej mąż), Posejdona i Hadesa. Władca błyskawic. Uosobienie najwyższej zasady rządzącej Wszechświatem. Władca wszystkich bogów i ludzi. Jego atrybutami były złote pioruny, orzeł i tarcza zwana egidą. Wychowały go nimfy górskie i koza Amaltea.Milet (gr. Mílētos) – miasto jońskie na wybrzeżu Karii przy ujściu rzeki Meander (obecnie Menderes), współcześnie stanowisko archeologiczne w pobliżu miejscowości Balat w Turcji.

Raniony włócznią jesionową w udo przez Tlepolema (jeden z synów Heraklesa) przeżył to zranienie bo rana w niewyjaśnionych okolicznościach szybko się zagoiła. Został jednak zabity przez Patroklosa i na rozkaz Zeusa przeniesiony przez Apollina w bezpieczne miejsce. Zwłoki Apollin obmył w rzece, namaścił ambrozjami i boskim nektarem. Prawdopodobnie stał się nieśmiertelny.

Europa (gr. Εὐρώπη Eurṓpē) według mitologii greckiej, była córką Agenora, fenickiego władcy miast Sydonu i Tyru, i jego pierwszej lub drugiej żony – Telefassy lub Argiope.Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną grecką tradycję opowieści o bogach i herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Aleksander Krawczuk, Wojna trojańska, Wyd VII, PW " Wiedza Powszechna", 1989, ISBN 83-214-0587-8.




Warto wiedzieć że... beta

Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

Reklama