Sanok. Dzieje miasta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kirykamonografia historyczna dotycząca historii miasta Sanoka.

Instytut Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego (IH UJ) - jednostka organizacyjna Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, powołana do życia 24 kwietnia 1970. Jeden z 6 instytutów tworzących Wydział Historyczny Uniwersytetu Jagiellońskiego.Edward Zając (ur. 1929 w Tarzymiechach) – polski historyk, archiwista, wbyły dyrektor i kustosz Muzeum Historycznego w Sanoku, wyróżniony Nagrodą Rady Miasta Sanoka za popularyzację wiedzy historycznej o Sanoku w 1997.

Pomysł stworzenia publikacji w latach 80. przedstawił Instytut Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego jako wyraz wdzięczności dla społeczności miasta Sanoka za wkład przy odbudowaniu Pałacu Tadeusza Stryjeńskiego przy ul. Stefana Batorego w Krakowie, zwanego Collegium Sanockie; inicjatywę wsparł rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, prof. Józef Andrzej Gierowski; jako pierwsi swoje starania wykonali pracownicy naukowi uczelni prof. Michał Pułaski i prof. Irena Kaniewska, a ostatecznie prace nad koncepcją publikacji dobór jego twórców przejął prof. Feliks Kiryk (pochodzący z Ziemi Sanockiej ówczesny rektor WSP w Krakowie), pod którego kierunkiem powstało dzieło końcowe. Podczas pracy nad monografią historycy korzystali z materiałów źródłowych, które przekazały: Centralne Państwowe Archiwum Historyczne Ukrainy we Lwowie (księgi ławnicze miasta Sanoka), Lwowska Narodowa Naukowa Biblioteka Ukrainy im. Wasyla Stefanyka we Lwowie oraz archiwa i działy rękopisów bibliotek naukowych w Polsce.

Władysław Szulc (ur. 16 kwietnia 1933 w Staszowie) – polski fotograf, malarz. Rodzina ze strony ojca pochodziła ze spolonizowanych Niemców kolonizujących Kujawy w I połowie XIX w., ze strony matki dziadkowie byli uczestnikami powstania styczniowego z roku 1863. W roku 1956 ukończył technologię malarstwa na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Po ukończeniu studiów zatrudnił się w pracowni witrażownictwa PKZ w tym mieście.Józef Andrzej Gierowski (ur. 19 marca 1922 w Częstochowie, zm. 17 lutego 2006 w Krakowie) – polski historyk, profesor, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, poseł na Sejm PRL IX kadencji.

Autorami książki byli pracownicy Instytutu Historii i Instytutu Geografii Wyższej Szkoły Pedagogicznej im Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, Instytutu Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, Instytutu Historii Wyższej Szkoły Pedagogicznej oraz Filii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie z siedzibą w Rzeszowie, pracownicy muzeów w Krakowie, a także nauczyciele historii pochodzący ze szkół średnich w Sanoku. Autorami poszczególnych podrozdziałów książki zostali:

Adam Romuald Fastnacht (ur. 27 lipca 1913 w Sanoku, zm. 16 lutego 1987 we Wrocławiu) – doc dr., badacz historii Sanoka i Ziemi Sanockiej, kustosz Ossolineum.Zbigniew Józef Osenkowski (ur. 29 września 1943 w Zagórzu) – projektant pojazdów mechanicznych, grafik, publicysta, działacz kultury. Uprawia rysunek i grafikę, tworzy i kolekcjonuje ekslibrisy.
  • Jan Lech (podrozdział Środowisko geograficzne), Michał Janusz Parczewski, Elżbieta Pohorska-Kleja (podrozdział Najdawniejsze dzieje miasta)
  • Feliks Kiryk (rozdział W okresie staropolskim)
  • Tomasz Opas (rozdział W czasach zaborów i niewoli)
  • Alojzy Zielecki, Wojciech Sołtys (podrozdziały w rozdziale W epoce autonomii galicyjskiej)
  • Wojciech Sołtys, Edward Zając (podrozdziały w rozdziale Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939)
  • Jacek Chrobaczyński, Andrzej Zagórski (podrozdziały w rozdziale W latach II wojny światowej i konspiracji)
  • Andrzej Brygidyn, Władysław Stachowicz, Krystyna Chowaniec, Józef Ząbkiewicz, Ewa Śnieżyńska-Stolot, Franciszek Stolot (podrozdziały w rozdziale W latach powojennych)
  • Franciszek Oberc (Kalendarium sanockie 1974-1994)
  • Autorzy części tematycznych otrzymali tematy swoich rozpraw w 1987, zaś z uwarunkowania polityczne w pełni swobodne prace mogli rozpocząć od początku lat 90. Pierwotnie współautorem publikacji miał być także Adam Fastnacht, jednak zrezygnował ze swojego udziału, m.in. z uwagi na niemożność skorzystania z zasobów bibliotek lwowskich.

    Monografia – praca naukowa omawiająca jakieś zagadnienie w sposób wyczerpujący. Zebranie i omówienie wszystkich dostępnych informacji dotyczących bezpośrednio danego zagadnienia.Michał Janusz Parczewski (ur. 1946 ) - prof. dr hab., polski archeolog specjalizujący się w archeologii średniowiecza, początkach kultury słowiańskiej w Polsce, wczesnośredniowiecznym osadnictwie w Karpatach. Pracownik Zakładu Archeologii Średniowiecza i Czasów Nowożytnych w Instytucie Archeologii UJ. Profesor w Instytucie Archeologii UJ oraz Instytucie Archeologii URz, członek Komitetu Słowianoznawstwa PAN oraz Komitetu Nauk Pra- i Protohistorycznych PAN. Studia z zakresu archeologii Polski i powszechnej ukończył w roku 1969 na Uniwersytecie Jagiellońskim. W roku 1978 obronił pracę doktorską, następnie w roku 1989 rozprawę habilitacyjną. W roku 1993 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. Brał udział w ekspedycjach archeologicznych na terenie Małopolski i Śląska, a także w południowo-zachodniej Bułgarii w latach 1979-1982 oraz na Spitsbergenie w roku 1982. W roku 1996 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Od 2009 r. członek Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK).

    Wydanie książki powstało z funduszy miasta Sanoka, do czego starania poczynił przewodniczący Rady Miasta, Andrzej Bożydar Radwański. W części koszty wydania książki sfinansował Komitet Badań Naukowych oraz w ok. 20% Uniwersytet Jagielloński. Książka została wydała Wydawnictwo i Drukarnia Secesja w Krakowie. Prawa autorskie do książki zachował Urząd Miasta Sanoka. Autorem zdjęć przedstawionych na zewnętrznych okładkach książki był Władysław Szulc. Opracowanie redakcyjne wykonała Ewa Kulawik, a redaktorem technicznym był Henryk Babral. Pod względem technicznym publikacja została wykonana metodą szytą, z twardą i polakierowaną okładką.

    Pałac Tadeusza Stryjeńskiego (tzw. Collegium Sanockie, ale także "Dom Pod Stańczykiem", lub "Willa Pod Stańczykiem") – zabytkowy pałac z lat 1882-1883, zaprojektowany przez Tadeusza Stryjeńskiego jako jego dom własny, położony przy ul. Batorego 12 w Krakowie.Feliks Michał Kiryk (ur. 24 września 1933 w Bukowsku koło Sanoka) – prof. dr hab. em., historyk-mediewista, publicysta.

    Nakład książki wyniósł 2000 egzemplarzy. Egzemplarze publikacji trafiły do Sanoka 26 maja 1995. W 1995 zarząd miasta Sanoka wyznaczył cenę książki w wysokości 35 zł, zaś sprzedaż promocyjna publikacji odbyła się 17 czerwca 1995 w trakcie obchodów 75-lecia istnienia Zespół Szkół Ekonomicznych w Sanoku na lodowisku Torsan przy udziale autora, prof. Feliksa Kiryka.

    Ziemia sanocka (łac. Terra et Districtus Sanociensis) – jedna z większych ziem I Rzeczypospolitej, jednostka ta funkcjonowała w okresie od XIV do XVIII wieku. W jej skład wchodziły późniejsze powiaty: sanocki, brzozowski, leski oraz część powiatów turczańskiego, krośnieńskiego i rzeszowskiego. Ziemia sanocka była częścią województwa ruskiego, w skład którego wchodziły jeszcze ziemia lwowska, ziemia przemyska, ziemia żydaczowska oraz ziemia chełmska i ziemia halicka. Stolicą województwa był Lwów.Alojzy Zielecki (ur. 22 marca 1933 r. w Uluczu) – doktor habilitowany historii, dwukrotnie pełnił funkcję prodziekana i czterokrotnie dziekana na Wydziale Socjologiczno-Historycznym Uniwersytetu Rzeszowskiego, kierownik Zakładu Dydaktyki Historii UR (do 2005 r.), rzeczoznawca Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu w zakresie szkolnych podręczników historii. Redaktor prac zbiorowych Metodologiczne i dydaktyczne problemy historii regionalnej.

    Książka zdobyła pierwsze miejsce w V Ogólnopolskim Przeglądzie Książki Krajoznawczo-Turystycznej w Poznaniu w kategorii monografii i innych opracowań krajoznawczych.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Leszek Puchała. 1000 stron dziejów Sanoka. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, Nr 22 (186) z 2 czerwca 1995. 
    2. Feliks Kiryk: Wstęp. W: Sanok. Dzieje miasta. Kraków: Secesja, 1995, s. 5. ISBN 83-86077-57-3.
    3. Feliks Kiryk: Wstęp. W: Sanok. Dzieje miasta. Kraków: Secesja, 1995, s. 6. ISBN 83-86077-57-3.
    4. Feliks Kiryk: Wstęp. W: Sanok. Dzieje miasta. Kraków: Secesja, 1995, s. 6-7. ISBN 83-86077-57-3.
    5. Spis treści. W: Sanok. Dzieje miasta. Kraków: Secesja, 1995, s. 1010-1012. ISBN 83-86077-57-3.
    6. Sanok. Dzieje miasta. Kraków: Secesja, 1995, s. 4. ISBN 83-86077-57-3.
    7. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995-2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 320, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
    8. „Dzieje miasta” już w sprzedaży. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, Nr 24 (188) z 16 czerwca 1995. 
    9. Joanna Kozimor. Monografia Sanoka najlepsza!. „Tygodnik Sanocki”. Nr 43 (259), s. 3, 18 października 1996. 
    10. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995-2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 333, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Sanok. Dzieje miasta. Kraków: Secesja, 1995. ISBN 83-86077-57-3.
  • „Dzieje miasta” już w sprzedaży. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, Nr 24 (188) z 16 czerwca 1995. 
  • Leszek Puchała. 1000 stron dziejów Sanoka. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, 3, Nr 22 (186) z 2 czerwca 1995. 
  • {{Czasopismo infobox}} Nieznane pola: "odpowiednik". Tygodnik Sanocki – tygodnik regionalny, ukazujący się jako pismo samorządowe w Sanoku. Lwowska Narodowa Naukowa Biblioteka Ukrainy im. W. Stefanyka, ukr. Львівська національна наукова бібліотека України імені В.Стефаника - biblioteka utworzona w 1940 z polskich bibliotek, m.in. Zakładu Narodowego im. Ossolińskich. Obecnie podporządkowana Akademii Nauk Ukrainy, patronem jest pisarz Wasyl Stefanyk.




    Warto wiedzieć że... beta

    Historia – nauka humanistyczna i społeczna, która zajmuje się badaniem przeszłości, a w znaczeniu ścisłym badaniem działań i wytworów ludzkich, aż do najstarszych poświadczonych pismem świadectw, w odróżnieniu od prehistorii, archeologii, antropologii lub historii naturalnej. Wynikiem badań historycznych jest opis dziejów (historiografia).
    Zespół Szkół nr 1 im. Karola Adamieckiego w Sanoku (wcześniej pod nazwą Zespół Szkół Ekonomicznych) – zespół szkół ponadgimnazjalnych w Sanoku.
    Andrzej Zagórski herbu Ostoja ps. Mścisław (ur. w 1926 w Bochni, zm. 8 października 2007 w Krakowie) – polski historyk, żołnierz Armii Krajowej.
    Franciszek Oberc (ur. 7 kwietnia 1947 w Rymanowie-Zdroju) – działacz związkowy, urzędnik, autor publikacji dotyczących historii Sanoka.
    Andrzej Bożydar Radwański (ur. 5 listopada 1944 w Sanoku) – polski inżynier geofizyk, działacz związkowy, radny Rady Miasta Sanoka i Rady Powiatu Sanockiego, wicestarosta powiatu sanockiego. Działacz ochrony przyrody i turystyki górskiej, przewodnik.
    International Standard Serial Number, ISSN czyli Międzynarodowy Znormalizowany Numer Wydawnictwa Ciągłego – ośmiocyfrowy niepowtarzalny identyfikator wydawnictw ciągłych tradycyjnych oraz elektronicznych. Jest on oparty na podobnej koncepcji jak identyfikator ISBN dla książek, ISAN dla materiałów audio-wideo. Niektóre publikacje wydawane w seriach mają przyporządkowany zarówno numer ISSN, jak i ISBN.
    Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej (ang. Pedagogical University of Cracow) – państwowa wyższa uczelnia pedagogiczna w Krakowie.

    Reklama