Salut 4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Salut 4 (DOS 4) – radziecka stacja kosmiczna wprowadzona na orbitę w ramach programu Salut. Baza wystartowała z Ziemi 26 grudnia 1974 roku, czyli przed zakończeniem istnienia Saluta 3 na orbitę, której pierwotne perygeum wynosiło 219 km, apogeum 270 km, okres orbitalny 89,1 min., a nachylenie orbity 51,6°. Od tej misji Rosjanie rozpoczęli program długotrwałych lotów; miały one doprowadzić do pobicia amerykańskiego rekordu ze Skylaba, a następnie trwać coraz dłużej. Lekarze radzieccy mieli na mocy porozumień związanych z lotem Sojuz-Apollo dostęp do wyników badań medycznych programu Skylab. Pierwsza załoga przebywała na pokładzie Saluta 4, podobnie jak pierwsza załoga Skylaba, dwadzieścia dziewięć dni.

Skylab (skrót od Sky Laboratory: kosmiczne laboratorium) – amerykańska stacja orbitalna działająca w okresie: 14 maja 1973 – 11 lipca 1979 r. Piotr Iljicz Klimuk, biał. Пётр Ільіч Клімук, ros. Пётр Ильич Климук (ur. 10 lipca 1942 w Komarówce, rejon brzeski, Białoruska SRR) – generał major lotnictwa Armii Radzieckiej i generał pułkownik lotnictwa Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej, kosmonauta radziecki. Z pochodzenia Białorusin; Lotnik Kosmonauta ZSRR.

Budowa i wyposażenie[ | edytuj kod]

Podstawowe parametry stacji pozostały takie jak w poprzednich wersjach: długość – 21,4 m, średnica maksymalna – 4,15 m, masa – 18,9 tony, masa wraz z przycumowanym statkiem Sojuz – 25 ton, pojemność pomieszczeń – 100 m³. Powierzchnia układu baterii słonecznych wynosiła 42 m². Zamiast czterech płyt zainstalowano na niej tylko trzy płyty, ale o większej rozpiętości. Dwie umieszczono naprzeciw siebie, po „bokach” bazy, a trzecią – prostopadle do nich, na „grzbiecie” bazy. Zastosowano przy tym zamocowania wahliwe, umożliwiające oddzielne skierowanie każdej płyty ku Słońcu, bez obracania w tym celu całej bazy.

Andrzej Tadeusz Marks (ur. 18 grudnia 1932 w Warszawie, zm. 29 maja 2006) – polski astronom, doktor inżynier, pisarz, popularyzator astronomii i kosmonautyki.Promieniowanie rentgenowskie (promieniowanie rtg, promieniowanie X, promienie X) – rodzaj promieniowania elektromagnetycznego, które jest generowane podczas wyhamowywania elektronów. Długość fali mieści się w zakresie od 10 pm do 10 nm. Zakres promieniowania rentgenowskiego znajduje się pomiędzy nadfioletem i promieniowaniem gamma.

Salut składał się z czterech członów o różnych rozmiarach i przeznaczeniu. Statek Sojuz łączył się z najwęższą częścią bazy, o stożkowym kształcie, stanowiącą łącznik, przez który można było przedostać się do właściwych pomieszczeń obiektu. Do zewnętrznych ścian członu przejściowego przymocowana była antena radiolokacyjna, wykorzystywana przy przeprowadzaniu operacji łączenia z Sojuzem. W członie zainstalowano też przyrządy służące do wykonywania operacji astronomicznych.

Ocean Spokojny, Pacyfik, Ocean Wielki – największy, najgłębszy i najstarszy, obok Atlantyku, na świecie zbiornik wodny. Z powierzchnią równą 155,6 mln km² zajmuje 30% całej powierzchni Ziemi. Oficjalna polska nazwa tego oceanu, zatwierdzona przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych brzmi Ocean Spokojny.Okres orbitalny – czas, jaki jest potrzebny ciału (znajdującemu się na orbicie wokół innego ciała) na wykonanie jednego pełnego obiegu orbitalnego. W zależności od tego, względem jakiego punktu odniesienia liczymy początek i koniec obiegu, możemy wyróżnić:

Kolejne dwie części miały postać walców o różnych rozmiarach, połączonych ze sobą krótkim kołnierzem stożkowym. Pierwsza z nich, o średnicy 2,9 m, zawierała aparaturę klimatyzacyjną i dwie śluzy do usuwania odpadów. W drugim członie, którego średnica wynosiła 4,15 m, umieszczony był węzeł sanitarny. Obie części stanowiły właściwe pomieszczenie robocze Saluta.
Wnętrze stacji zostało wykonane zgodnie z zasadami ergonomii. M.in. ściany pomalowano na kolory pastelowe, które oddziałują łagodnie – zielony, żółty i błękitny. Przy centralnym pulpicie zainstalowano wygodne fotele. Umieszczono specjalne pasy, którymi kosmonauci się przypinali. Przy ścianach pomieszczenia roboczego znajdowały się pulpity dodatkowe, służące do kontroli układów utrzymujących warunki życiowe we wnętrzu stacji oraz do kierowania pracą aparatury badawczej i urządzeń kontrolnych. Zakończenie stacji stanowiła węższa część cylindryczna, gdzie umiejscowiono silniczki układu sterowania usytuowaniem stacji w przestrzeni.

Sojuz (ros. Союз, "związek, zjednoczenie, sojusz") – nazwa serii radzieckich i rosyjskich wielomiejscowych pojazdów kosmicznych przeznaczonych do długotrwałych lotów po orbicie okołoziemskiej oraz do manewrowania i łączenia się z innymi obiektami w przestrzeni kosmicznej. Mogą one zabrać na swój pokład załogi liczące maksymalnie do trzech osób. Od 1967 r. Sojuzy są środkiem transportu kosmonautów na orbitę. Zgodnie z radziecką tradycją nazwy Sojuz zaczęto również używać do rakiety nośnej, która wynosiła na orbitę ten statek kosmiczny.Witalij Iwanowicz Siewastjanow, ros. Виталий Иванович Севастьянов (ur. 8 lipca 1935 w Krasnouralsku w obwodzie swierdłowskim, zm. 5 kwietnia 2010 w Moskwie) – kosmonauta radziecki.
Diagram stacji Salut 4 połączonej ze statkiem Sojuz


Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




Warto wiedzieć że... beta

Nieważkość – stan, w którym działające na układ ciał siły zewnętrzne nie wywołują wzajemnych ciśnień (nacisków) części układu na siebie, a wewnętrzne oddziaływania grawitacyjne są pomijalne. Rzadziej używany jest także termin nieciężkość.
Sojuz 18 (kod wywoławczy Урал - Ural) - radziecki pojazd kosmiczny, który nie zdołał osiągnąć orbity na skutek poważnej awarii podczas startu. W skład załogi wchodzili major sił powietrznych Wasilij Łazariew, oraz inżynier lotu, cywil, Oleg Makarow.
Aleksiej Aleksandrowicz Gubariew ros. Алексей Александрович Губарев (ur. 29 marca 1931 we wsi Gwardiejcy w obwodzie kujbyszewskim (ZSRR), generał major lotnictwa, doktor nauk technicznych, kosmonauta radziecki, Lotnik Kosmonauta ZSRR.
Stacja orbitalna, stacja kosmiczna – sztuczny satelita Ziemi zaprojektowany w taki sposób, aby ludzie mogli w nim mieszkać przez wiele tygodni czy miesięcy. Po raz pierwszy koncepcja "stacji międzyplanetarnej" została zaproponowana przez rosyjskiego uczonego Konstantego Ciołkowskiego.
Salut (Салют) to seria radzieckich stacji kosmicznych, konstruowanych w latach 70. i 80. dwudziestego wieku. Konstrukcja stacji była stosunkowo prosta - składały się z pojedynczego modułu, wynoszonego na orbitę jednym startem rakiety nośnej. Program znano również jako DOS (ros. Dołgowriemiennaja Orbitalnaja Stancija - Długoczasowa Stacja Orbitalna).
Krajowa Agencja Wydawnicza (KAW) – polskie wydawnictwo w Warszawie działające w latach 1974–2004, do 1991 część koncernu RSW Prasa-Książka-Ruch.
Program Sojuz-Apollo – pierwszy załogowy lot kosmiczny realizowany wspólnie przez ZSRR i USA. Misja ta stanowiła również ostatni lot kapsuły Apollo. Początkowo planowano przeprowadzenie go z udziałem statków Sojuz, Salut i Apollo lub Sojuz, Skylab i Apollo, ostatecznie wybrano wariant skromniejszy. Decyzję tę podjęto ostatecznie w kwietniu 1972 roku, a opublikowano 24 maja 1972 roku w czasie pobytu w Moskwie prezydenta Stanów Zjednoczonych Richarda Nixona. Pierwsze robocze spotkanie odbyło się w lipcu 1972 roku w centrum kierowania lotami kosmicznymi w Houston. Na generalnych dyrektorów przedsięwzięcia powołano ze strony Akademii Nauk ZSRR profesora Konstantina Buszujewa, a ze strony NASA doktora Glynna Lunneya.

Reklama