Rynek terminowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rynek terminowy (rynek instrumentów pochodnych) – część rynku finansowego, na której zawiera się kontrakty terminowe. Przedmiotem obrotu nie są aktywa, lecz umowy (kontrakty) na transakcje, które zostaną wykonane w ściśle określonym terminie w przyszłości. Cena na produkt (tzw. instrument bazowy), o którym jest mowa w umowie, jest określana w momencie zawarcia umowy. Instrumenty, którymi obraca się na rynku terminowym, noszą nazwę kontraktów terminowych i stanowią cześć rynku instrumentów pochodnych (derywatów).

Transakcja – czynność zachodząca między sprzedającym i kupującym. Transakcja kończy się umową sprzedaży towarów lub usług.Rynek finansowy – miejsce, gdzie dokonuje się transakcji środkami pieniężnymi. Przedmiotem rynku finansowego są walory finansowe występujące w postaci zmaterializowanej lub zdematerializowanej.

Rynek terminowy istnieje ze względu na niemożność całkowitego wyeliminowania ryzyka związanego z kształtowaniem się przyszłych cen aktywów bazowych.

Należy wyodrębnić trzy grupy inwestorów działających na rynkach terminowych: zabezpieczający pozycje (hedgers), arbitrażyści oraz spekulanci.

Pierwsi przeprowadzają transakcje w celu zabezpieczenia już posiadanych aktywów, np. producenci płodów rolnych lub towarów, jak ropa naftowa czy miedź. Druga grupa dokonuje transakcji, kiedy istnieje korzystna relacja cen na rynku kontraktów terminowych i cen na rynku spot, tj. rynku, gdzie handluje się rzeczywistymi towarami. Trzecia grupa podejmuje transakcje, licząc na osiągnięcie zysku w wyniku korzystnej zmiany ceny kontraktu terminowego (wzrostu w przypadku pozycji długich i spadku dla pozycji krótkich). Przyczynia się ona walnie do podniesienia płynności rynku terminowego.

Spekulacja – jeden z rodzajów transakcji kupna lub sprzedaży określonej rzeczy. Celem spekulacji jest osiągnięcie określonego dochodu poprzez wykorzystanie przewidywanych zmian cenowych w określonym czasie pomiędzy danym terminem zawarcia określonej umowy, a jej terminem realizacji. Przedmiotami tych transakcji są najczęściej dobra materialne, nieruchomości oraz papiery wartościowe. Cechą spekulacji, w odróżnieniu od np. arbitrażu jest niepewność.Pojęcie rynku kasowego (zwanego również rynkiem spot) pochodzi od handlu ropą naftową, co oznacza miejsce handlu olejami mineralnymi. W Europie największym takim rynkiem jest rynek spot w Rotterdamie.

Rynek terminowy oferuje inwestorom liczne możliwości lokowania wolnych środków, które mogą być dopasowane do indywidualnych wymagań, np. dotyczących oczekiwanej stopy zwrotu bądź podejmowanego ryzyka.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • futures
  • forward
  • opcja
  • swap
  • Homma Munehisa
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Janusz Kudła: Instrumenty finansowe i ich zastosowania. Warszawa: Wydawnictwo Key Text, 2009. ISBN 978-83-87251-56-7.




  • Warto wiedzieć że... beta

    Towar – produkt pracy ludzkiej, który jest przeznaczony do sprzedaży. Pojęcie to obejmuje dobra konsumpcyjne i produkcyjne oraz usługi.
    Homma Munehisa (ur. 1724, zm. 1803; Honma Munehisa lub Sokyu Homma, Sokyu Honma, jap. 本間宗久) – japoński kupiec ryżu z Sakata, prawdopodobnie twórca świec japońskich, pionier w analizie wpływu emocji na rynek i uczestnik jednego z pierwszych rynków terminowych (handel ryżem, który nie został jeszcze zebrany) w Osace za czasów siogunatu Tokugawów.
    Inwestor – osoba fizyczna lub prawna, która dokonuje inwestycji, czyli podejmuje takie działania gospodarcze, w których efekty pojawiają się raczej w przyszłości niż natychmiast. - osoba fizyczna lub prawna albo jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, która posiada środki finansowe na realizację określonej inwestycji budowlanej, organizuje proces jej powstawania, ma prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz jako jedyna jest upoważniona do złożenia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę.
    Umowa, kontrakt (łac. contractus) – w prawie cywilnym zgodne porozumienie dwóch lub więcej stron ustalające ich wzajemne prawa lub obowiązki. Według bardziej szczegółowej definicji umowa to stan faktyczny polegający na złożeniu dwóch lub więcej zgodnych oświadczeń woli (konsens) zmierzających do powstania, uchylenia lub zmiany uprawnień i obowiązków podmiotów składających te oświadczenia woli. Umowy są zawsze co najmniej dwustronnymi czynnościami prawnymi.
    Forward - Instrument finansowy polegający na kupnie lub sprzedaży instrumentu bazowego za z góry określoną cenę wykonania. Cena po jakiej zostanie dokonana transakcja oraz wielkość transakcji zostają ustalone w dniu jej zawarcia, natomiast fizyczna dostawa zasobów musi nastąpić w ściśle określonym dniu w przyszłości. W przypadku niektórych kontraktów typu forward, po upływie terminu umowy, strony mogą nie wymieniać instrumentu bazowego pomiędzy sobą, a tylko zapłacić różnicę pomiędzy ceną poprzednio uzgodnioną w kontrakcie a ceną obowiązującą w dniu wygaśnięcia umowy na rynku. W transakcjach typu forward istnieje ryzyko niewywiązania się z umowy transakcyjnej, ponieważ instrument ten nie podlega standaryzacji i nie jest regulowany przez izbę rozliczeniową.
    Swap – umowa pomiędzy dwoma podmiotami na wymianę przyszłych przepływów pieniężnych. Umowa ta określa jak ma wyglądać rozliczenie oraz kiedy przepływy mają nastąpić.
    Arbitraż – zakup dobra lub aktywa na rynku, na którym jego cena jest względnie niższa w celu jednoczesnej odsprzedaży tego dobra lub aktywa na innym rynku, na którym jego cena jest względnie wyższa. Realizacja takiej transakcji odbywa się bez ponoszenia ryzyka. Istotą arbitrażu jest zauważenie różnicy cen tego samego produktu na różnych rynkach lub na tym samym rynku. W przypadku, gdy owa różnica jest większa od kosztów transakcyjnych, inwestor, kupując produkt na rynku tańszym, a sprzedając na droższym, osiąga zysk.

    Reklama