Rynek producenta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rynek producenta (sprzedawcy) – sytuacja rynkowa, w której producenci, ze względu na nadwyżkę popytu na określone dobro (popyt jest większy od podaży, istnieje względnie trwały niedobór rynkowy), zajmują silniejszą pozycję w stosunku do nabywców. Ze względu na istniejące braki rynkowe, producenci nie są zmuszeni do zabiegania o klientów, ponieważ praktycznie wszystko, co wytworzą, zostanie przez nabywców wykupione. Nie zachodzi konkurencja pomiędzy producentami, a wszelkie warunki rynkowe są dyktowane przez producentów. Rynek producenta jest przeciwieństwem rynku konsumenta.

Rynek konsumenta (odbiorcy) – sytuacja rynkowa, w której odbiorcy, ze względu na nadwyżkę podaży określonego dobra (podaż jest większa od popytu), znajdują się na lepszej taktycznie pozycji w stosunku do producentów tego dobra. Odbiorcy, mając możliwość wyboru produktów spośród wytwarzanych przez różnych producentów i oferowanych przez różnych sprzedawców, poszukują oferty najlepiej spełniającej ich oczekiwania. Sprzedawcy muszą zabiegać o pozyskanie sobie nabywców i konkurują między sobą. Na konkurencji między producentami korzystają konsumenci otrzymując produkty tańsze i wyższej jakości.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • M. Nasiłowski, System rynkowy. Podstawy mikro- i makroekonomii, Key Text, Warszawa 2004.




  • Reklama