Rynek finansowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rynek finansowy – rynek, na którym zawierane są transakcje kupna i sprzedaży różnych form kapitału pieniężnego, na różne terminy i w oparciu o różne instrumenty finansowe.

Rynek pieniężny – segment rynku finansowego, na którym dokonywane są transakcje o okresie zapadalności do jednego roku. Celem prowadzenia transakcji na rynku pieniężnym jest kształtowanie płynności finansowej podmiotów gospodarczych i finansowych, czyli zagwarantowanie ciągłości realizowanych płatności.Alokacja zasobów w gospodarce rozumiana jest przez wykaz lub wyczerpujący opis tego, co kto robi oraz kto co dostaje. Zakres możliwości alokacyjnych jest zależny od stanu techniki i wielkości zasobów w gospodarce. Ostateczna wartość alokacji zależna jest od gustów klienta, które decydują, jak ludzie oceniają to, co otrzymują.

Uczestnikami rynku finansowego są z jednej strony podmioty potrzebujące kapitału, kreujące popyt, natomiast z drugiej strony – podmioty dysponujące nadwyżkami finansowymi, tworzące podaż kapitału. Dzięki temu zwiększa się efektywność wykorzystania zasobów w gospodarce. Inwestorzy mają możliwość osiągania pożytków z posiadanych oszczędności i ograniczania ryzyka poprzez dywersyfikację portfela aktywów.

Jednostka uczestnictwa – tytuł prawny określający uprawnienia uczestnika związane z udziałem w funduszu inwestycyjnym otwartym.Rynek walutowy – rynek, na którym handluje się walutami (ew. dewizami). Na rynku tym tworzy się kurs walutowy (kurs wymiany), który odzwierciedla stosunek ceny między dwoma walutami.

Na współczesnym rynku finansowym istnieje wiele instrumentów finansowych, co m.in. pozwala przedsiębiorcom na zbudowanie optymalnej struktury finansowania, a inwestorom lokować wolne środki przy dowolnym poziomie ryzyka.

Funkcje rynku finansowego[ | edytuj kod]

Rynek finansowy spełnia następujące funkcje:

  • mobilizacja kapitału – następuje transformacja oszczędności w inwestycje – podejmujący decyzję o rezygnacji z bieżącej konsumpcji na rzecz inwestycji mają szansę na zysk stanowiący nagrodę za obecne wyrzeczenia i podjęcie ryzyka;
  • alokacja kapitału – przepływ środków finansowych następuje tam, gdzie mogą być najbardziej potrzebne; zyskują na tym te sektory gospodarki lub podmioty, które zapewniają najbardziej efektywne wykorzystanie kapitału;
  • obrót pieniężny – instytucje rynku finansowego i instrumenty finansowe umożliwiają bezpieczny, sprawny i tani przepływ kapitału pomiędzy różnymi miejscami;
  • wycena kapitału i ryzyka – inwestycje finansowe wiążą się z ryzykiem, które wynika z niepewności efektów inwestycji; rynek finansowy, na którym istnieje wiele możliwości inwestycyjnych sprzyja obiektywnej ocenie efektów inwestycji i związanego z nią ryzyka;
  • barometr koniunktury – sytuacja na rynku finansowym jest pochodną ogólnej sytuacji w gospodarce i finansach publicznych; może też dawać sygnały wyprzedzające o zmianach koniunktury.
  • Inwestor – osoba fizyczna lub prawna, która dokonuje inwestycji, czyli podejmuje takie działania gospodarcze, w których efekty pojawiają się raczej w przyszłości niż natychmiast. - osoba fizyczna lub prawna albo jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, która posiada środki finansowe na realizację określonej inwestycji budowlanej, organizuje proces jej powstawania, ma prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz jako jedyna jest upoważniona do złożenia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę.Umowa, kontrakt (łac. contractus) – w prawie cywilnym zgodne porozumienie dwóch lub więcej stron ustalające ich wzajemne prawa lub obowiązki. Według bardziej szczegółowej definicji umowa to stan faktyczny polegający na złożeniu dwóch lub więcej zgodnych oświadczeń woli (konsens) zmierzających do powstania, uchylenia lub zmiany uprawnień i obowiązków podmiotów składających te oświadczenia woli. Umowy są zawsze co najmniej dwustronnymi czynnościami prawnymi.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Pieniądz – towar uznany w wyniku ogólnej zgody jako środek wymiany gospodarczej, w którym są wyrażone ceny i wartości wszystkich innych towarów. Jako waluty, krąży anonimowo od osoby do osoby i pomiędzy krajami, ułatwiając wymianę handlową. Innymi słowy jest to materialny lub niematerialny środek, który można wymienić na towar lub usługę. Prawnie określony środek płatniczy, który może wyrażać, przechowywać i przekazywać wartość ściśle związaną z realnym produktem społecznym.
    Barometr koniunktury (barometr koniunkturalny, ang. business cycle indicators) - narzędzie, dzięki któremu obserwować można bieżące wahania koniunktury, umożliwiające prognozowanie.
    Obrót pieniężny – przychody i rozchody środków pieniężnych – w formie gotówkowej (przyjmowanie i wypłacanie pieniędzy z kasy) i bezgotówkowej (regulowanie rozrachunków za pośrednictwem banku). Obrót pieniężny realizowany w formie gotówkowej sprzyja rozwojowi szarej strefy, stąd w wielu państwach podejmowane są inicjatywy, które zachęcą podmioty gospodarcze do rozliczania transakcji w formie bezgotówkowej (lub prawnie taką formę rozliczeń wymuszają – w Polsce gotówkowo mogą być rozliczane transakcje przedsiębiorstw jedynie do równowartości 15 000 euro – limit zapisany w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej z 2 lipca 2004 roku).
    Ryzyko finansowe – jedno z ryzyk, związane jest ze strukturą kapitałową bilansu kredytobiorcy. Jeżeli kredytobiorca w dużym stopniu majątek swój finansuje kapitałami obcymi, gdyż jest słabo wyposażony w kapitały własne, to istnieje ryzyko, że koszty pozyskania kapitałów obcych będą na tyle duże, iż znajdzie się on w trudnej sytuacji ekonomicznej i zaprzestanie spłaty kredytu. Im wyższy jest udział kapitałów obcych w strukturze kapitałów kredytobiorcy, tym ponosi on większe ryzyko finansowe, które przenosi się na bank kredytujący jego działalność.
    Papier wartościowy – zbywalny dokument lub zapis w systemie informatycznym na rachunku papierów wartościowych, który ucieleśnia prawa majątkowe w taki sposób, że dane uprawnienia przysługują osobie wskazanej jako uprawniona w treści dokumentu (choćby jako okaziciel), a przedłożenie go jest warunkiem koniecznym i wystarczającym dla realizacji uprawnienia. Ponadto zniszczenie lub utrata dokumentu powoduje utratę uprawnień dopóki nie zostanie wydane postanowienie o umorzeniu dokumentu.
    Instrument rynku pieniężnego – papier wartościowy lub niebędący papierem wartościowym instrument finansowy, wyemitowany lub wystawiony na podstawie właściwych przepisów prawa, który może być przedmiotem obrotu na rynku pieniężnym.
    Podaż (ang. supply) to ilość dóbr, oferowana na rynku przez producentów przy określonej cenie, przy założeniu niezmienności innych elementów charakteryzujących sytuację na rynku (ceteris paribus). Zależność między ceną a podażą przedstawia krzywa podaży.

    Reklama