Ryglowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ryglowanie – połączenie zamka z lufą zapobiegające przedwczesnemu otwarciu lufy podczas strzału.

Lufa – zasadnicza część broni palnej, umożliwiająca nadanie pociskowi jednocześnie ruchu postępowego i obrotowego (lufy gwintowane) lub tylko postępowego (lufy gładkościenne) w odpowiednim kierunku.Odrzut – zjawisko powstawania siły, zwanej siłą odrzutu, wywołanego tą siłą przyspieszenia oraz wywołanego nim ruchu ciała (odrzutu), gdy dane ciało (A) działając siłą na inne ciało (B) nadaje mu prędkość (rzuca to ciało). Powstawanie siły odrzutu wynika z III zasady dynamiki Newtona. Obie siły mają takie same wartości i kierunki, przeciwne zwroty, są przyłożone do różnych ciał.

Ryglowanie jest realizowane przez mechanizm ryglowy zaraz po zamknięciu przewodu lufy przez zamek. Ma zastosowanie w broni nieautomatycznej, półautomatycznej i automatycznej polegającej na zasadzie odrzutu lufy lub odprowadzenia części gazów prochowych z przestrzeni zapociskowej. W broni działającej na zasadzie odrzutu zamka swobodnego lub półswobodnego występuje jedynie zamykanie zamka. Otwarciu lufy podczas strzału przeciwdziała siła bezwładności zamka podpartego sprężyną powrotno - uderzeniową.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 196. ISBN 83-86028-01-7.




  • Reklama