Rupel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rupel (ang. Rupelian)

Geochronologia - dyscyplina naukowa zajmująca się ustalaniem wieku skał i skamieniałości skorupy ziemskiej oraz umieszczaniem w czasie pewnych wydarzeń geologicznych i biologicznych. Geochronologia umożliwia rekonstrukcję historii geologicznej Ziemi. Formalne jednostki geochronologiczne to:Rupel - rzeka w Belgii, prawy dopływ Skaldy, do której wpada w Rupelmonde. Od nazwy rzeki Rupel pochodzi nazwa piętra (wieku) Rupel.
  • w sensie geochronologicznym – najstarszy wiek oligocenu (era kenozoiczna), trwający około 5,5 miliona lat (od 33,9 ± 0,1 do 28,4 ± 0,1 mln lat temu). Rupel jest młodszy od priabonu (eocen) a starszy od szatu.
  • w sensie chronostratygraficznym – najniższe piętro oligocenu, wyższe od priabonu a niższe od szatu. Stratotyp dolnej granicy rupelu znajduje się w pobliżu miejscowości Massignano koło Ankony we Włoszech. Dolną granicę wyznacza wymarcie otwornic z rodziny Hantkeninidae.
  • Nazwa piętra (wieku) pochodzi od rzeki Rupel w Belgii.

    Wiek (ang. Age) - formalna jednostka geochronologiczna (czasowa), niższa rangą od epoki a wyższa od chronu (doby). Czas trwania waha się od kilkuset tysięcy do kilkunastu milionów lat.Belgia, Królestwo Belgii (Koninkrijk België, Royaume de Belgique, Königreich Belgien) – państwo federacyjne w zachodniej Europie w południowych Niderlandach. Belgia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), ONZ oraz NATO.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • International Commission on Stratigraphy (ang.)
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • trzeciorzęd
  • Stratotyp – najbardziej typowa i wzorcowa sukcesja warstw skalnych, charakteryzująca jednostkę stratygraficzną (głównie lito- albo chronostratygraficzną).Epoka geologiczna – formalna jednostka geochronologiczna podziału dziejów Ziemi (np. plejstocen), mająca od kilku do kilkudziesięciu milionów lat. Epoka wchodzi w skład okresów, dzieli się natomiast na wieki.




    Warto wiedzieć że... beta

    Tabela stratygraficzna – schemat obrazujący przebieg historii Ziemi na podstawie następstwa procesów i warstw skalnych. Obecnie przyjęta tabela stratygraficzna została ustalona przez Międzynarodową Komisję Stratygrafii (ICS).
    Okres – formalna jednostka geochronologiczna (czasowa), niższa rangą od ery, a wyższa rangą od epoki. Odpowiada jednostce chronostratygraficznej (jednostce skalnej) o nazwie system.
    Trzeciorzęd – według starszych wersji periodyzacji jest to starszy okres ery kenozoicznej, od 65 do 1,8 mln lat temu. Dzieli się na:
    Era kenozoiczna, kenozoik – era, która rozpoczęła się ok. 65 mln lat temu (od wymierania kredowego) i trwa do dziś. Era kenozoiczna bywa czasem określana mianem ery ssaków, owadów lub ery roślin kwiatowych, bowiem te grupy przeszły w niej równie intensywny rozwój ewolucyjny.
    Chronostratygrafia - jedna z metod stratygraficznych. Polega na porządkowaniu skał skorupy ziemskiej na podstawie ich wieku. Chronostratygrafia wykorzystuje formalne jednostki chronostratygraficzne, które obejmują wszystkie skały powstałe w określonym czasie geologicznym. Są to:
    Międzynarodowa Komisja Stratygrafii (ICS) (ang. International Commission on Stratigraphy) – największe ciało naukowe Międzynarodowej Unii Nauk Geologicznych, zajmujące się stratygrafią na skalę globalną. Jednym z głównych jej zadań jest ustalenie standardowej dla całego świata tabeli stratygraficznej. W skład ICS wchodzi ok. 400 stałych członków i ponad 2000 stratygrafów z całego świata, biorących udział w przedsięwzięciach Komisji.
    Era – formalna jednostka geochronologiczna (czasowa) odpowiadająca jednostce chronostratygraficznej o nazwie eratem. Jest częścią większej jednostki geochronologicznej – eonu; dzieli się natomiast na okresy.

    Reklama