Rominta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rominta (ros. Красная, Krasnaja, niem. Rominte) – rzeka, lewy dopływ Pisy. Płynie przez tereny obwodu kaliningradzkiego w Rosji.

Błędzianka (niem. Blinde Fluss, ros. Блендзянка) – rzeka, górny bieg rzeki Rominty w północno-wschodniej Polsce, płynący przez Pojezierze Litewskie, wchodzi w skład dorzecza Pregoły.Rzeka – naturalny, powierzchniowy ciek płynący w wyżłobionym przez erozję rzeczną korycie, okresowo zalewający dolinę rzeczną. W Polsce przyjmuje się, że rzekę stanowi ciek o powierzchni dorzecza powyżej 100 km².

Rzeka powstaje z połączenia rzek Błędzianki (uznawanej za górny bieg Rominty) i Szynkuny (ros. Протока, Protoka, niem. Schenken Bach). Rzeka płynie przez Puszczę Romincką, przepływa przez wieś Krasnolesie i uchodzi do rzeki Pisy we wschodniej części miasta Gusiew.

Głównym dopływem Rominty jest Czarna Struga (ros. Чёрная, Czornaja).

Gusiew (ros. Гусев, pol. Gąbin lub Głąbin, niem. Gumbinnen, lit. Gumbinė) – miasto w obwodzie kaliningradzkim w Rosji (28,1 tys. mieszkańców w 2005)Krasnolesie (ros. Краснолесье; hist. pol. Rominty Wielkie; lit. Raminta, Rominta; niem. Rominten, Groß-Rominten, Hardteck) – rosyjska wieś w rejonie niestierowskim w obwodzie kaliningradzkim, położona nad rzeką Romintą (ros. Krasnaja, Красная) ok. 10 km od granicy z Polską, w północnej części Puszczy Rominckiej, na dawnym terytorium Prus Wschodnich. Ok. 25 km na wschód od Krasnolesia znajduje się Jezioro Wisztynieckie i granica Litwy.

Polską nazwę Rominta wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę rzeki – Rominte. Niemiecka nazwa pochodzi od pruskiego słowa romus/ramus w znaczeniu 'cichy, skromny'.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Rzeki Europy
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 1: Wody płynące, źródła, wodospady. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006. ISBN 83-239-9607-5.
    2. Mapa topograficzna Polski. Ark. N-34-058-C,D Wizajny 1:50 000, Główny Geodeta Kraju, Sztab Generalny WP, 2003
    3. Niektóre źródła podają, że Szynkuna jest dopływem Żytkiejmskiej Strugi (ros. Кемеровка, Kiemierowka), a dopiero ta rzeka łączy się z Romintą.
    4. Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. (M.P. z 1949 r. nr 17, poz. 225, s. 2)
    5. Maria Biolik: Die Namen der fließenden Gewässer im Flußgebiet des Pregel. W: Hydronymia Europaea. Stuttgart: 1996.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Rominta, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 736.
  • Puszcza Romincka (ros. Красный лес, Пуща Роминска, Роминтенская пуща, niem. Rominter Heide, 842.71) – rozległy, zwarty kompleks leśny stanowiący część Pojezierza Litewskiego, zarazem najbardziej na północny wschód wysunięta część Mazur Garbatych, podzielony między Polskę i Rosję (obwód kaliningradzki). Geologicznie, obniżenie terenu samej puszczy stanowi strefę przejściową między mazurskim i litewskim lobem lodowcowym.Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich – słownik encyklopedyczny wydany w latach 1880–1902 w Warszawie przez Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego i Władysława Walewskiego; rejestrował toponimy z obszaru Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz niektórych terenów ościennych (m.in. części Śląska, czy Prus Książęcych); wielokrotnie wznawiany, stanowi cenne źródło wiadomości geograficznych, historycznych, gospodarczych, demograficznych i biograficznych.




    Reklama