• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Romano Prodi



    Podstrony: [1] [2] 3
    Przeczytaj także...
    Unia Europejska, UE – gospodarczo-polityczny związek 27 demokratycznych państw europejskich. Unia powstała 1 listopada 1993 roku – na mocy podpisanego 7 lutego 1992 traktatu z Maastricht – jako efekt wieloletniego procesu integracji politycznej, gospodarczej i społecznej. Korzenie współczesnej integracji europejskiej sięgają okresu powojennego i ograniczały się do 6 państw zachodnioeuropejskich. Państwa te tworzyły wiele form i mechanizmów współpracy, powoływały organizacje, instytucje i organy, których celem było wzmocnienie jedności między nimi. W 1993 nadrzędną wobec wszystkich poprzednich organizacji została Unia Europejska, sama otrzymując nieznaną wcześniej hybrydową formułę sui generis. Ten artykuł dotyczy traktatu, który nie wszedł w życie. O obowiązujących obecnie konstytucyjnych zasadach Unii Europejskiej zob. Traktat lizboński.
    Zobacz też[ | edytuj kod]
  • Pierwszy rząd Romana Prodiego
  • Drugi rząd Romana Prodiego
  • Komisja Romana Prodiego
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Romano Prodi (wł.). camera.it. [dostęp 2016-09-23].
    2. President Romano Prodi – CV (ang.). ec.europa.eu. [dostęp 2016-09-23].
    3. Romano Prodi (ang.). clubmadrid.org. [dostęp 2016-09-23].
    4. Prodi, Romano (wł.). treccani.it. [dostęp 2016-09-23].
    5. The seance that came back to haunt Romano Prodi (ang.). independent.co.uk, 2 grudnia 2005. [dostęp 2016-09-23].
    6. Seans spirytystyczny Prodiego. wp.pl, 31 marca 2006. [dostęp 2016-09-23].
    7. The Litvinenko murder: Scaramella – The Italian Connection (ang.). independent.co.uk, 3 grudnia 2006. [dostęp 2016-09-23].
    8. 'Multiple attempts' on Litvinenko (ang.). bbc.co.uk, 22 stycznia 2007. [dostęp 2016-09-23].
    9. Governo Andreotti IV (wł.). governo.it. [dostęp 2016-09-23].
    10. Italians claim country run by Goldman Sachs (ang.). telegraph.co.uk, 29 maja 2007. [dostęp 2016-09-23].
    11. Governo Prodi (wł.). governo.it. [dostęp 2016-09-23].
    12. Governo Prodi II (wł.). governo.it. [dostęp 2016-09-23].
    13. Prodi lascia la presidenza Pd. „Serve un forte rinnovamento” (wł.). la Repubblica.it, 16 kwietnia 2008. [dostęp 2016-09-23].
    14. Biografia (wł.). romanoprodi.it. [dostęp 2016-09-23].
    15. Prodi Resigns, Berlusconi Rejoices (ang.). spiegel.de, 25 stycznia 2008. [dostęp 2016-09-23].
    16. Romano Prodi skończył z polityką. rp.pl, 9 marca 2008. [dostęp 2016-09-23].
    17. Prodi makes important decisions while cycling (ang.). cyclingnews.com, 31 października 2007. [dostęp 2016-09-23].
    18. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 2 czerwca 1993. [dostęp 2016-09-23].
    19. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 kwietnia 1997 r. o nadaniu orderów (M.P. z 1997 r. nr 38, poz. 376 – pkt 2.).
    Chrześcijańska Demokracja (wł. Democrazia Cristiana, DC) – główne ugrupowanie włoskiej sceny politycznej po zakończeniu II wojny światowej. Była partią odwołującą się do ideologii chadeckiej, wyrosła z podziemnej działalności antyfaszystowskiej. Do pierwszej połowy lat 90. wielokrotnie współtworzyła rządy koalicyjne. Rozwiązaniu uległa w 1994 w okresie przemian politycznych wywołanych skandalami korupcyjnymi (tzw. Tangentopoli). Faktycznym liderem DC pozostawał jej aktualny sekretarz.The London School of Economics and Political Science lub London School of Economics, LSE – część University of London, jedna z najważniejszych szkół wyższych specjalizujących się w ekonomii i naukach społecznych, która miała prawdopodobnie większy wpływ na kształt współczesnego świata politycznego niż jakakolwiek inna instytucja uniwersytecka.


    Podstrony: [1] [2] 3



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Corriere della Sera (wł. Kurier wieczorny) jest jednym z czołowych dzienników we Włoszech. Reprezentuje orientację centrolewicową. Jego nakład sięga 690 tysięcy egzemplarzy (największy we Włoszech), ma też cztery tzw. wydania lokalne. Stanowi konkurencję dla wydawanego w Rzymie dziennika La Repubblica oraz w Turynie La Stampa. Jest trzecią najchętniej czytaną przez Włochów gazetą – zaraz po La Gazzetta dello Sport i La Repubblica.
    Izba Deputowanych (wł. Camera dei Deputati) – izba niższa parlamentu Republiki Włoskiej. Tworzy ją 630 przedstawicieli wybieranych raz na 5 lat w wyborach powszechnych, systemem mieszanym. Aktualny skład Izby pochodzi z wyborów w 2013 roku i jest to jej 17. kadencja. Obecną przewodniczącą Izby jest Laura Boldrini z koalicji Lewica, Ekologia, Wolność. Ordynacja z 2005 roku wprowadziła jeden okręg wyborczy obejmujący cały kraj. Próg wyborczy dla pojedynczej partii wynosi 4%, a dla koalicji 10% niezależnie od ilości ugrupowań do niej wchodzących.
    Giorgio Napolitano (wym. [ˈdʒɔrdʒo napɔliˈtaːno]; ur. 29 czerwca 1925 w Neapolu) – włoski polityk i prawnik. Od 15 maja 2006 do 14 stycznia 2015 prezydent Republiki Włoskiej. Wieloletni działacz komunistyczny, parlamentarzysta krajowy i eurodeputowany, przewodniczący Izby Deputowanych XI kadencji, minister spraw wewnętrznych, senator dożywotni.
    Vittorio Prodi (ur. 19 maja 1937 w Reggio nell’Emilia) – włoski polityk i fizyk, profesor, wykładowca Uniwersytetu Bolońskiego, poseł do Parlamentu Europejskiego VI i VII kadencji. Brat Romano Prodiego.
    Gianni Bugno (ur. 14 lutego 1964 w Brugg w Szwajcarii) - włoski kolarz szosowy, trzykrotny medalista mistrzostw świata i zdobywca Pucharu Świata. W pierwszej połowie lat 90. jednym z najbardziej wszechstronnych kolarzy w zawodowym peletonie.
    Demokraci (I Democratici) – włoska centrolewicowa i socjalliberalna partia polityczna, działająca w latach 1998-2002.
    Wybory parlamentarne we Włoszech w 1996 roku odbyły się 21 kwietnia 1996. W ich wyniku wybrano członków Izby Deputowanych i Senatu XIII kadencji. Były to wybory przedterminowe, przeprowadzone dwa lata po również przedterminowych wyborach do parlamentu XII kadencji. Potrzeba kolejnych wyborów wynikała z rozpadu koalicji tworzącej rząd Silvia Berlusconiego i niemożności wyłonienia stabilnej większości. Wybory zakończyły się zwycięstwem lewicy skupionej wokół Drzewa Oliwnego, która większość w parlamencie uzyskała dzięki współpracy z komunistami.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.172 sek.