Roman Paszko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
.mw-parser-output table.zolnierz-lotnictwo td.naglowek{color:black!important;background:#95a7b9!important}.mw-parser-output table.zolnierz-marynarka td.naglowek{color:white!important;background:#6082B6!important}.mw-parser-output table.zolnierz-lądowe td.naglowek{color:white!important;background:#556B2F!important}.mw-parser-output table.zolnierz-paramilitarny td.naglowek{color:black!important;background:#b6b3c7!important}

Roman Paszko s. Antoniego (ur. 15 września 1935 w Lipsku, gmina Zamość) – pułkownik Wojska Polskiego.

Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego (KBW) – specjalna formacja wojskowa podporządkowana ministrowi bezpieczeństwa publicznego (1945–1954) a następnie ministrowi spraw wewnętrznych, powołana uchwałą Krajowej Rady Narodowej z dnia 25 maja 1945 roku.Major (skrót mjr) – stopień oficerski używany w armiach wielu krajów. W wojsku polskim jest to stopień niższy od podpułkownika, wyższy od kapitana. Major wchodzi w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych. Odpowiednikiem majora w marynarce wojennej jest komandor podporucznik a w policji podinspektor Policji.

Życiorys[ | edytuj kod]

Absolwent Oficerskiej Szkoły Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego w Legnicy z 1958 oraz Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego im. gen. Karola Świerczewskiego z 1973. Powołany do służby wojskowej w 1955 przez Wojskową Komendę Rejonową w Zamościu.

Podpułkownik (ppłk) – wysoki stopień oficerski. W Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora. Jest zaliczany w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych.Wojsko Polskie – ogólna nazwa polskich sił zbrojnych stanowiących: formacje zbrojne państwa polskiego, zorganizowanych wojsk Polaków na terytorium dawnego państwa polskiego, zorganizowanych wojsk Polaków niebędących częścią struktury państwa polskiego, działających poza terytorium Polski.

Po ukończeniu szkoły oficerskiej został wyznaczony na stanowisko dowódca plutonu w batalionie piechoty 13 Kaszubskiego Pułku Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, przechodząc kolejno poprzez stanowiska oficera operacyjnego i rozpoznania Pułku w 1970 roku zdał egzamin do Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie.

Po ukończeniu Akademii Sztabu Generalnego został skierowany do 34. Budziszyńskiego Pułku Desantowego w Słupsku i wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy ds. liniowych. W 1973 został wyznaczony na stanowisko Szefa Sztabu w 4 Pomorskim Pułku Desantowym w Lęborku.

15 września jest 258. (w latach przestępnych 259.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 107 dni.Podporucznik (ppor.) – najniższy stopień oficerski w Wojsku Polskim, z korpusu oficerów młodszych. Polski oficer w stopniu podporucznika na naramiennikach nosi dwie gwiazdki.

W 1974 został wyznaczony na stanowisko w Sztabie 7 Łużyckiej Dywizji Desantowej w wydziale operacyjnym. Służbę w tej dywizji pełnił zajmując stanowiska szefa Sztabu, a następnie zastępcy dowódcy Dywizji ds. liniowych. W szeregach dywizji uznawany za oficera o dużej wiedzy fachowej, doskonałego szkoleniowca i osobę która przyczyniła się do wielu jej sukcesów. W 1981 roku wchodził w skład powołanej w 7 Łużyckiej Dywizji Desantowej Rady Wojskowej, decydującej o najwyższych sprawach w zakresie działania na terenie administracyjnym stacjonujących jednostek dywizji.

Lębork (pierwotnie Łebno; kaszb. Lãbórg lub też Lãbórch, niem. Lauenburg) – miasto i gmina w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim.Poznań (niem. Posen, łac. Posnania, jidysz פּױזן Pojzn) – miasto na prawach powiatu w zachodniej Polsce, położone na Pojezierzu Wielkopolskim, nad Wartą, u ujścia Cybiny. Historyczna stolica Wielkopolski, od 1999 r. siedziba władz województwa wielkopolskiego i powiatu poznańskiego. Miasto jest istotnym węzłem drogowym i kolejowym, funkcjonuje tu również międzynarodowy port lotniczy.

W 1986 roku na podstawie Rozkazu Ministra Obrony Narodowej nr 0107 z dnia 5 sierpnia 1986 został wyznaczony na stanowisko komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w Gdyni.

W 1991 został wyznaczony na stanowisko komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień Gdańsk 2, które zajmował do 13 października 1995.

Wojewódzki Sztab Wojskowy w Gdańsku – terenowy organ Ministra Obrony Narodowej w sprawach operacyjno-obronnych i administracji wojskowej, z siedzibą przy ul. Do Studzienki 45 w Gdańsku.Gmina Zamość (do 1973 gmina Mokre ) - gmina wiejska w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie zamojskim.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta – drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne (po Orderze Orła Białego), nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione przez Sejm Rzeczypospolitej ustawą z dnia 4 lutego 1921 jako najwyższe odznaczenie państwowe po Orderze Orła Białego. Na straży honoru Orderu stoi Kapituła Orderu.
Krzyż Zasługi – polskie cywilne odznaczenie państwowe, nadawane za zasługi dla Państwa lub obywateli, ustanowione na mocy ustawy z dnia 23 czerwca 1923 roku i nadawane do chwili obecnej.
Legnica (dawniej Lignica, czes. Lehnice, niem. Liegnitz, łac. Lignitium) – miasto na prawach powiatu w południowo-zachodniej Polsce, w środkowej części województwa dolnośląskiego, na równinie legnickiej, położone nad rzekami: Kaczawą (lewy dopływ Odry) i wpadającą do niej Czarną Wodą.
Porucznik – oficerski stopień wojskowy występujący w większości armii świata. W Wojsku Polskim zaliczany jest do korpusu oficerów młodszych. Polski oficer w stopniu porucznika na naramiennikach nosi trzy gwiazdki.
Medal „Za zasługi dla obronności kraju” – polskie odznaczenie wojskowe, nadawane przez ministra obrony narodowej.
Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” − polskie odznaczenie wojskowe, odznaczenie ministerialne, przyznawane za nienaganną długoletnią służbę lub pracę w wojsku.
Akademia Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego (ASG) – wojskowa uczelnia dowódczo-sztabowa Sił Zbrojnych PRL.

Reklama