Rodamina B

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rodamina Borganiczny związek chemiczny z grupy rodamin. Stosowana jako barwnik fluorescencyjny, m.in. do barwienia preparatów biologicznych. W mieszaninie z auryminą O pozwala wykryć miejsca szybkiego metabolizmu kwasów w organizmie, np. Mycobacterium.

Prątki (Mycobacterium) – drobnoustroje należące do rodziny Mycobacteriaceae, rząd Actinomycetales, klasa Schizomycetes.Związki organiczne – wszystkie związki chemiczne, w skład których wchodzi węgiel, prócz tlenków węgla, kwasu węglowego, węglanów, wodorowęglanów, węglików, cyjanowodoru, cyjanków, kwasu cyjanowego, piorunowego i izocyjanowego, a także ich soli.

Rodamina B emituje światło o długości fali λmax 627 nm (w metanolu) po wzbudzeniu światłem o λex 553 nm.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4.
  2. Rodamina B (nr 83689) w katalogu produktów Sigma-Aldrich (Merck KGaA). [dostęp 2012-06-13].




Reklama