Roberto Rossellini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Roberto Gastone Zeffiro Rossellini (ur. 8 maja 1906 w Rzymie, zm. 3 czerwca 1977 tamże) – włoski reżyser, scenarzysta oraz producent filmowy. Jeden z czołowych twórców neorealizmu włoskiego.

Hollywood – dzielnica miasta Los Angeles w Stanach Zjednoczonych i najważniejszy ośrodek amerykańskiej kinematografii. Słowo Hollywood jest używane jako skrótowa, popularna nazwa dla amerykańskiego przemysłu filmowo-telewizyjnego.Ingrid Bergman (ur. 29 sierpnia 1915 w Sztokholmie, zm. 29 sierpnia 1982 w Londynie) – aktorka szwedzka, zarówno filmowa jak i teatralna.

Życiorys[ | edytuj kod]

Początki[ | edytuj kod]

Interesował się filmem od wczesnej młodości. Przerwał nawet naukę w liceum, by poświęcić się różnym zajęciom technicznym w atelier.

Biblioteka Narodowa Korei – biblioteka narodowa Korei Południowej znajdująca się w Seulu. Powstała w 1945 roku. Jej zbiory liczą ponad 11 milionów woluminów (2018), w tym ponad milion zagranicznych książek. IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.

Swój pierwszy film - krókometrażowy dokument Fantazja podmorska (1936) – zrealizował jednak dopiero w wieku 30 lat. Następnie był autorem scenariusza do filmu Pilot Luciano Serra (1938) Goffreda Alessandriniego. Doświadczenia dokumentalne wykorzystał przy tworzeniu swoich pierwszych filmów fabularnych, takich jak Biały okręt (1941) czy Pilot powraca (1942).

Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (lit. Lietuvos nacionalinė Martyno Mažvydo biblioteka) – litewska biblioteka narodowa założona w 1919 roku w Kownie, przeniesiona w 1963 roku i działająca do dziś w Wilnie. Goffredo Alessandrini (ur. 9 września 1904 w Kairze, zm. 16 maja 1978 w Rzymie) – włoski reżyser i scenarzysta filmowy.

U szczytu kariery[ | edytuj kod]

W styczniu 1944 Rossellini zaczął kręcić film dokumentalny o księdzu, rozstrzelanym przez Niemców. W trakcie zdjęć dokument przeistoczył się w film fabularny Rzym, miasto otwarte, który wszedł do historii kina jako jedno z pierwszych dzieł rodzącego się włoskiego neorealizmu. Kolejnym filmem reżysera, również ściśle związanym z nowym nurtem, była Paisà (1946). Obydwa obrazy zdobyły niesłychany rozgłos ogólnoświatowy i do dziś należą do żelaznej klasyki światowego kina.

Isabella Fiorella Elettra Giovanna Rossellini (ur. 18 czerwca 1952 w Rzymie) – włoska dziennikarka, aktorka filmowa, modelka i malarka (wystawy w Paryżu i w Nowym Jorku).Vittorio De Sica (ur. 7 lipca 1901 w Sore we Włoszech; zm. 13 listopada 1974 w Paryżu) – włoski reżyser i aktor, przedstawiciel włoskiego neorealizmu.

24 maja 1950 Rossellini ożenił się z aktorką Ingrid Bergman. Małżeństwo to zawarte zostało w atmosferze obyczajowego skandalu, gdyż Bergman porzuciła dla włoskiego reżysera swojego ówczesnego męża. Spotkał ją za to ostracyzm w Hollywood i przez następne lata była zmuszona pracować w Europie. W tym czasie grała przede wszystkim w kolejnych filmach Rosselliniego: Stromboli, ziemia bogów (1951), Europa '51 (1952) i Podróż do Włoch (1953). Para miała razem troje dzieci, w tym znaną aktorkę i modelkę Isabellę Rossellini.

Scenarzysta – osoba pisząca scenariusz do filmu, serialu, reklamy, audycji radiowej, programu telewizyjnego itp. (nie mylić z dramaturgiem, czyli osobą piszącą sztuki teatralne).Karl Heinrich Marx (ur. 5 maja 1818 w Trewirze, zm. 14 marca 1883 w Londynie) – niemiecki filozof, ekonomista i działacz rewolucyjny. Twórca socjalizmu naukowego, współzałożyciel I Międzynarodówki.

Kryzys twórczy[ | edytuj kod]

Lata 50. to okres płodny, ale jednocześnie i bardzo nierówny w twórczości reżysera. Rossellini stopniowo tracił wtedy renomę wśród krytyki i publiczności. Odzyskał ją chwilowo dopiero pod koniec dekady, czego potwierdzeniem był Złoty Lew na 20. MFF w Wenecji za film Generał della Rovere (1959) z Vittoriem De Siką w roli tytułowej. Jednak jego kolejne dokonania znów rozczarowywały.

Włosi – naród zamieszkujący Włochy. We Włoszech jest ich około 56 mln, z czego prawie połowa wszystkich osób pochodzenia włoskiego mieszka poza Włochami, a najwięcej w Brazylii, Argentynie i w USA. Mówią językiem włoskim. Religią większości Włochów jest katolicyzm.Nationalencyklopedin – największa, szwedzka encyklopedia współczesna. Jej stworzenie było możliwe dzięki kredytowi w wysokości 17 mln koron, którego udzielił rząd szwedzki w 1980 roku i który został spłacony w 1990. Drukowana wersja składa się z 20 tomów i zawiera 172 tys. haseł. Wersja internetowa zawiera 260 tys. haseł (stan z czerwca 2005). Inicjatorem projektu był rząd szwedzki, który rozpoczął negocjacje z różnymi wydawcami. Negocjacje zakończyły się w 1985, kiedy na wydawcę został wybrany Bra Böcker z Höganäs. Encyklopedia miała uwzględniać kwestie genderowe i związane z ochroną środowiska. Pierwszy tom ukazał się w 1989 roku, ostatni w 1996. Dodatkowo w roku 2000 ukazały się trzy dodatkowe tomy. Encyklopedię zamówiło 54 tys. osób. W 1997 roku ukazało się wydanie elektroniczne na CD, a w 2000 pojawiło się wydanie internetowe, które jest uzupełniane na bieżąco.

Schyłek[ | edytuj kod]

Od połowy lat 60. Rossellini kręcił głównie filmy biograficzne i historyczne dla włoskiej telewizji. W 1969 Rossellini został kierownikiem słynnej rzymskiej szkoły filmowej Centro Sperimentale di Cinematografia.

Przewodniczył jury konkursu głównego na 30. MFF w Cannes (1977).

Zmarł w 1977 podczas przygotowań do filmu o Karolu Marksie.

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.

Filmografia[ | edytuj kod]

Scenarzysta[ | edytuj kod]

  • 1975 – Mesjasz (Il Messia)
  • 1974 – Włochy: Rok Pierwszy (Anno uno)
  • 1974 – Kartezjusz (Cartesius)
  • 1973 – L'eta di Cosimo de Medici
  • 1972 – Agostino d'Ippona
  • 1971 – Blaise Pascal
  • 1970 – La lotta dell'uomo per la sua sopravvenza
  • 1970 – Sokrates (Socrate)
  • 1969 – Atti degli apostoli
  • 1967 – Idea di un'isola
  • 1964 – L'età del ferro
  • 1963 – Karabinierzy (Les carabiniers)
  • 1962 – Czarna dusza (Anima nera)
  • 1962Ro.Go.Pa.G.
  • 1961 – Vanina Vanini
  • 1961 – Viva l'Italia!
  • 1960 – Noc nad Rzymem (Era notte a Roma)
  • 1959 – Indie (India)
  • 1959 – Generał della Rovere (Il generale Della Rovere)
  • 1954 – Gdzie jest wolność? (Dov'è la libertà...?)
  • 1954 – Strach (La paura)
  • 1954 – Joanna d’Arc na stosie (Giovanna d’Arco al rogo)
  • 1954 – Miłość w środku stulecia (Amori di mezzo secolo)
  • 1954Podróż do Włoch (Viaggio in Italia)
  • 1952 – La macchina ammazzacattivi
  • 1952 – Europa 51
  • 1952 – Medico condotto
  • 1952 – Siedem grzechów głównych (Les sept péchés capitaux)
  • 1950Stromboli, ziemia bogów (Stromboli)
  • 1949 – L'invasore
  • 1948 – Miłość (L'amore)
  • 1948Niemcy – rok zerowy (Germania anno zero)
  • 1946 – Pragnienie (Desiderio)
  • 1946Paisà
  • 1945Rzym, miasto otwarte (Roma città aperta)
  • 1943 – L'uomo dalla croce
  • 1942 – Biały statek (La nave bianca)
  • 1942 – Pilot powraca (Un pilota ritorna)
  • 1940 – Fantasia sottomarina
  • 1937 – La fossa degli angeli
  • Reżyser[ | edytuj kod]

  • 1977 – Concerto per Michelangelo
  • 1975 – Mesjasz (Il Messia)
  • 1974 – Kartezjusz (Cartesius)
  • 1974 – Włochy: rok pierwszy (Anno uno)
  • 1973 – L'eta di Cosimo de Medici
  • 1972 – Agostino d'Ippona
  • 1971 – Blaise Pascal
  • 1970 – Sokrates (Socrate)
  • 1970 – Da Gerusalemme a Damasco
  • 1969 – Atti degli apostoli
  • 1967 – Idea di un'isola
  • 1966 – La prise de pouvoir par Louis XIV
  • 1964 – L'età del ferro
  • 1962 – Czarna dusza (Anima nera)
  • 1962Ro.Go.Pa.G.
  • 1961 – Viva l'Italia!
  • 1961 – Vanina Vanini
  • 1961 – Torino nei cent'anni
  • 1960 – Noc nad Rzymem (Era notte a Roma)
  • 1959 – Generał della Rovere (Il generale della Rovere)
  • 1959 – Indie (India)
  • 1959 – L'India vista da Rossellini
  • 1954 – Gdzie jest wolność? (Dov'è la libertà...?)
  • 1954 – Strach (La paura)
  • 1954 – Joanna d’Arc na stosie (Giovanna d’Arco al rogo)
  • 1954 – Miłość w środku stulecia (Amori di mezzo secolo)
  • 1954Podróż do Włoch (Viaggio in Italia)
  • 1953 – Jesteśmy kobietami (Siamo donne)
  • 1952 – La macchina ammazzacattivi
  • 1952 – Europa '51
  • 1952 – Siedem grzechów głównych (Les sept péchés capitaux)
  • 1950 – Franciszek, kuglarz boży (Francesco, giullare di Dio)
  • 1950 – Stromboli, ziemia Boga (Stromboli)
  • 1948Niemcy – rok zerowy (Germania anno zero)
  • 1948 – Miłość (L'amore)
  • 1946Paisà
  • 1946 – Pragnienie (Desiderio)
  • 1945Rzym, miasto otwarte (Roma città aperta)
  • 1943 – L'uomo dalla croce
  • 1942 – Pilot powraca (Un pilota ritorna)
  • 1942 – Biały statek (La nave bianca)
  • 1941 – Il ruscello di Ripasottile
  • 1940 – Fantasia sottomarina
  • 1939 – Il tacchino prepotente
  • 1939 – La vispa Teresa
  • 1937 – Prélude à l'après-midi d'un faune
  • 1936 – Dafne
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Roberto Rossellini w bazie IMDb (ang.)
  • Roberto Rossellini w bazie Filmweb
  • Encyklopedia Britannica (ang. Encyclopædia Britannica) – najstarsza wydawana do chwili obecnej i najbardziej prestiżowa encyklopedia angielskojęzyczna. Artykuły w niej zamieszczane uważane są powszechnie przez czytelników za obiektywne i wiarygodne.Producent filmowy – przedsiębiorca filmowy. Producent jest głównym inwestorem produkcji filmowej. Zatrudnia wszystkie potrzebne osoby do jego produkcji i zapewnia sprzęt oraz środki materialne. Po wyprodukowaniu filmu jest właścicielem praw autorskich i głównym beneficjentem ewentualnych dochodów z jego sprzedaży. Ewentualne splendory (nagrody dla najlepszego filmu np. Oscary) również spływają na producenta.




    Warto wiedzieć że... beta

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Reżyser – artysta odpowiedzialny za całokształt dzieła scenicznego lub filmowego, autor spektaklu, filmu, widowiska muzycznego bądź estradowego. Tworzy koncepcję artystyczną sztuki, inspiruje współpracowników i kieruje nimi, a celem lepszego zademonstrowania swojej niepowtarzalnej indywidualności - adaptuje, przerabia tekst oryginalny. Funkcje reżysera określa rodzaj sztuki.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Neorealizm włoski – ruch artystyczny w literaturze, plastyce, a zwłaszcza w filmie, powstały jako sprzeciw wobec faszyzmu. Jego podstawowe dzieła zrealizowano w latach 1942-1952. W filmach neorealistycznych ukazywano konflikty i dramaty zwykłych ludzi, urastające - dzięki bogactwu obserwacji i prawdzie psychologicznej - do wielkich uogólnień.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Store Norske leksikon (Wielka encyklopedia norweska) - norweska encyklopedia w języku bokmål. Powstała po fuzji dwóch dużych, tworzących encyklopedie i słowniki wydawnictw norweskich Aschehoug i Gyldendal w 1978 roku, które utworzyły wydawnictwo Kunnskapsforlaget. Były cztery wydania papierowe: pierwsza w latach 1978-1981 w 12 tomach, druga w latach 1986-1989 w 15 tomach, trzecia w latach 1995-1999 w 16 tomach i czwarta w latach 2005-2007 w 16 tomach. Ostatnie wydanie zawierało 150 tys. haseł i 16 tys. ilustracji i zostało opublikowana przy wsparciu finansowym stowarzyszenia Fritt Ord. W 2010 roku ogłoszono, że nie będzie już wydań papierowych encyklopedii. Encyklopedia dostępna jest on-line od 2000 roku, a od 2009 roku może być edytowane przez użytkowników. Kunnskapsforlaget korzysta jednak z pomocy ekspertów przy sprawdzaniu treści zamieszczonych przez czytelników.

    Reklama