Roberto Benigni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Roberto Remigio Benigni (ur. 27 października 1952 w Castiglion Fiorentino) – włoski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, reżyser i scenarzysta filmowy. Laureat Oscara.

Biblioteka Narodowa Korei – biblioteka narodowa Korei Południowej znajdująca się w Seulu. Powstała w 1945 roku. Jej zbiory liczą ponad 11 milionów woluminów (2018), w tym ponad milion zagranicznych książek. IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.

Benigni jest aktorem o charakterystycznej twarzy i niezwykle ekspresyjnym sposobie poruszania się. Jego gestykulacja, sposób mówienia i mimika czasami uznawane są za stereotypowo włoskie. Sławę i popularność przyniosły mu komediowe kreacje w wyreżyserowanych przez niego filmach.

Życiorys[ | edytuj kod]

Karierę aktorską rozpoczął na początku lat 70., w teatrze i filmie debiutował dzięki współpracy z Giuseppe Bertoluccim. Występował w programach telewizyjnych.

Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (lit. Lietuvos nacionalinė Martyno Mažvydo biblioteka) – litewska biblioteka narodowa założona w 1919 roku w Kownie, przeniesiona w 1963 roku i działająca do dziś w Wilnie. Holocaust („całopalenie”, spolszczenie: Holokaust) – pierwotnie termin religijny oznaczający ofiarę całopalną (w tym znaczeniu może być stosowane również dziś), obecnie najpowszechniejszym znaczeniem tego słowa są prześladowania i zagłada prawie 6 milionów Żydów przez władze niemieckiej III Rzeszy oraz jej sojuszników w okresie II wojny światowej (w tym znaczeniu, jako nazwa własna, słowo Holocaust/Holokaust pisane jest wielką literą).

Swój pierwszy film (Tu mi turbi) wyreżyserował w 1983. Na jego planie poznał swoją późniejszą żonę, Nicolettę Braschi (zagra w wielu dziełach Włocha). Kolejny film to komedia Tylko siąść i płakać, gdzie wraz z Massimo Troisi wcielają się w role dwóch sympatycznych młodzieńców, którzy w niezrozumiały sposób przenoszą się do roku 1492 i korzystając z sytuacji, próbują zatrzymać Krzysztofa Kolumba przed odkryciem Ameryki. Z kolei komedia Diabełek to film, w którym Benigni wciela się w rolę zwariowanego diabła naprzykrzającego się księdzu, przechodzącemu właśnie trudny okres (w tej roli Walter Matthau). Na przełomie lat 80. i lat 90. grał u Felliniego i Jima Jarmuscha.Sporym powodzeniem cieszyły się jego dwa filmy z początku lat 90. – Johnny Wykałaczka (komedia pomyłek, gdzie odtwarzał podwójną rolę włosko-amerykańskiego gangstera oraz jego sobowtóra – zwykłego kierowcą szkolnego autobusu, który staraniem żony tego pierwszego zostaje wmanewrowany w świat gangsterskich rozgrywek w Palermo), oraz Potwór (gdzie wciela się w rolę drobnego cwaniaczka, który zostaje podejrzany o serię morderstw i w związku z tym jego życie zostaje poddane infiltracji przez młodą policjantkę).

Obóz koncentracyjny – miejsce przetrzymywania, zwykle bez wyroku sądu, dużej liczby osób uznawanych z różnych powodów za niewygodne dla władz. Służyć może różnym celom: od miejsca czasowego odosobnienia osób, wobec których zostaną podjęte później inne decyzje, poprzez obóz pracy przymusowej, czyli de facto niewolniczej, aż po miejsce fizycznej eksterminacji.Tragikomedia – utwór łączący treści tragiczne i komediowe. Nazwa wprowadzona została przez rzymskiego komediopisarza Plauta. Do tego gatunku mieszanego nawiązywał także Eurypides; Arystoteles natomiast teoretyzował na jego temat.

Światową sławę przyniosła Benigniemu tragikomedia o HolocauścieŻycie jest piękne z 1997. W wyreżyserowanym przez siebie filmie Benigni tradycyjnie zagrał główną rolę – prostodusznego półkrwi Żyda Guido a Braschi wcieliła się w Dorę, jego ukochaną. Film zaczyna się jak farsa – serią gagów, gdy Guido wdraża w życie szalone pomysły, by tylko zwrócić uwagę Dory. Wraz z upływem czasu atmosfera gęstnieje, do Włoch wkraczają Niemcy. Guido z rodziną trafia do obozu koncentracyjnego, gdzie stara się chronić syna przed okrucieństwem obozowej rzeczywistości. Film zdobył szereg nagród oraz nominacje do Oscarów w prestiżowych kategoriach – Benigni odebrał statuetkę dla aktora w roli pierwszoplanowej.

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 października 2012 roku) zawiera informacje o 517 560 filmach, 38 727 serialach, 10 491 grach i 1 636 554 ludziach filmu). Zawiera filmy ze 187 krajów, 9 byłych, 2 kraje, które zmieniły swoją nazwę na inną i 14 części należących do innych krajów (4 nieuznawane państwa, 5 autonomii, 1 byłą autonomię i 4 terytoria zależne).

Kolejny jego film, ekranizacja Pinokia Carlo Collodiego, okazał się artystycznym niewypałem a sam Beningni został uhonorowany niezbyt chlubną Złotą Maliną.

Wystąpił także w kosztownej adaptacji komiksów o przygodach Gala Asteriksa (jako Dwulicus).

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Carlo Collodi, właśc. Carlo Lorenzini (ur. 24 listopada 1826 we Florencji, zm. 26 października 1890 tamże) – włoski pisarz i dziennikarz. Autor powieści i komedii, najbardziej znany jest jako twórca postaci Pinokia.
Europejska Nagroda Filmowa (ENF) (ang. The European Film Awards) – najbardziej prestiżowa nagroda przyznawana europejskim filmom. Odpowiednik amerykańskiego Oscara, przyznawany przez członków Europejskiej Akademii Filmowej, której pierwszym laureatem był Krzysztof Kieślowski. Nagroda przyznawana w dziesięciu kategoriach, z których najważniejsza to Film Roku. W latach 1988-1996 laureaci otrzymywali statuetkę Felixa. Od 1997 wręczana jest nowa, bezimienna jak dotąd, statuetka, nazywana po prostu Europejską Nagrodą Filmową. Ceremonię transmitują oprócz krajów ośrodków telewizyjnych z Europy, także z USA, Ameryki Łacińskiej i Nowej Zelandii.
Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
27 października jest 300. (w latach przestępnych 301.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 65 dni.
Oscar dla najlepszego aktora pierwszoplanowego (The Academy Award for Best Actor) – nagroda przyznawana aktorom, pracującym w przemyśle filmowym, przez Amerykańską Akademię Sztuki i Wiedzy Filmowej; nominacje są przyznawane przez aktorów i aktorki – członków Akademii. Zwycięzcy są wybierani przez wszystkich jej członków.

Reklama