Robert Stigwood

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Robert Colin Stigwood (ur. 16 kwietnia 1934 w Adelaide; zm. 4 stycznia 2016 w Londynie) – był australijskim producentem filmowym i muzycznym oraz impresariem. Działał na rynku brytyjskim. W 1973 roku założył wydawnictwo muzyczne RSO Records, które wydawało albumy między innymi: Cream, Bee Gees i Erica Claptona. Znany z produkcji teatralnych: Hair i Jesus Christ Superstar oraz filmowych: Gorączka sobotniej nocy i Grease.

Mentoring to partnerska relacja między mistrzem a uczniem (studentem, pracownikiem itp.), zorientowana na odkrywanie i rozwijanie potencjału ucznia. Opiera się na inspiracji, stymulowaniu i przywództwie. Polega głównie na tym, by uczeń, dzięki odpowiednim zabiegom mistrza, poznawał siebie, rozwijając w ten sposób samoświadomość, i nie lękał się iść wybraną przez siebie drogą samorealizacji. Obejmuje on także doradztwo, ewaluację oraz pomoc w programowaniu sukcesu ucznia.Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.

Życiorys i kariera zawodowa[ | edytuj kod]

Australia[ | edytuj kod]

Robert Stigwood urodził się 16 kwietnia 1934 roku w Adelaide (w Południowej Australii) jako syn Roberta, inżyniera elektrycznego i Gwendolyn (z domu Burrows). Kształcił się w rodzinnym mieście, w Sacred Heart College. Pracował jako autor tekstów reklamowych w agencji reklamowej, po czym w wieku 21 lat wyjechał do Wielkiej Brytanii.

Ginger Baker, właśc. Peter Edward Baker (ur. 19 sierpnia 1939 w Londynie, zm. 6 października 2019 w Canterbury) – brytyjski perkusista. Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

Wielka Brytania[ | edytuj kod]

Lata 60.[ | edytuj kod]

Po przyjeździe Stigwood dostał pracę w instytucji dla chłopców we Wschodniej Anglii. Niezadowolony z niej postanowił otworzyć agencję teatralną, która w 1960 roku podpisała kontrakt z młodym aktorem, Johnem Leytonem. W jego promocji pomógł mu nowo pozyskany współpracownik, producent muzyczny Joe Meek. Leyton został obsadzony jako piosenkarz w serialu telewizyjnym Harpers West One, a piosenka, którą zaśpiewał w serialu, „Johnny Remember Me”, wyprodukowana przez Meeka, osiągnęła w sierpniu 1961 roku szczyty list przebojów w Wielkiej Brytanii. Dzięki temu sukcesowi Stigwood i Meek stali się znani jako pierwsi niezależni producenci płytowi na rynku brytyjskim, a Stigwood został osobistym menedżerem Leytona. Później, gdy Leyton wybrał karierę aktorską, Stigwood kontynuował współpracę z innymi piosenkarzami jako ich agent i promotor.

Olivia Newton-John OBE (ur. 26 września 1948 w Cambridge w Anglii) – australijska piosenkarka i aktorka, wnuczka Maxa Borna ze strony matki. Jej ojciec Brian Newton-John był oficerem MI6 i brał udział w pracach nad Enigmą oraz aresztował Rudolfa Hessa. Wyemigrowała z rodziną do Australii w 1954, z uwagi na pracę ojca jako profesora jęz. niemieckiego na uniwersytecie w Melbourne.Elton Hercules John (ur. 25 marca 1947 jako Reginald Kenneth Dwight w Londynie w dzielnicy Pinner) – brytyjski piosenkarz, kompozytor, pianista i okazjonalnie aktor. Współpracuje z tekściarzem Bernie Taupinem od 1967r. Do tej pory są autorami 30 albumów.

W 1966 roku Stigwood został agentem reklamowym zespołu The Who, który nagrał singiel „Substitute” w jego wytwórni Reaction Records. Wykorzystując swoje doświadczenie tuż potem wypromował nowy zespół rockowy, Cream, w skład którego weszli: Jack Bruce, Ginger Baker oraz Eric Clapton.

W 1967 roku Stigwood został współpracownikiem menadżera The Beatles, Briana Epsteina w jego firmie North End Music Stores (NEMS). Dostał od niego demo zespołu Bee Gees, z którym następnie podpisał pięcioletni kontrakt nagraniowy. Zespół wkrótce nagrał przebojowe single: „New York Mining Disaster 1941” i „To Love Somebody”. Po śmierci Epsteina w 1967 roku Stigwood założył własną firmę – Robert Stigwood Organisation (RSO), która rozszerzyła swoją działalność na teatr muzyczny, a w późniejszym okresie również na produkcję filmową.

Isle of Wight – wyspa należąca do archipelagu Wysp Brytyjskich, oddzielona od brytyjskiego wybrzeża cieśniną Solent. Kształtem przypomina romb o wymiarach 26 na 39 kilometrów i powierzchni 384 km².Hair (pełny tytuł Hair: The American Tribal Love-Rock Musical) jest amerykańskim musicalem rockowym powstałym w 1967 roku. Autorami libretta są James Rado i Gerome Ragni, muzyki Galt MacDermot. Musical osadzony jest w realiach lat sześćdziesiątych XX wieku i opisuje losy nowojorskiej komuny hippisów kontestujących wojnę wietnamską. Dzieło jest uznawane za pierwszy w historii musical rockowy, wzbudzało kontrowersje tematyką i formą (wolna miłość, rewolucja seksualna,narkotyki, nagość na scenie). Kilka utworów stało się hymnem pokoleniowym.

Gdy w 1968 roku zespół Cream rozpadł się, Stigwoodowi udało się przekonać Claptona do utworzenia supergrupy Blind Faith, a później pokierować jego solową karierą. W tym samym roku zajął się również do produkcją teatralną sprowadzając z Broadwayu do Londynu rockowy musical Hair.

Lata 70.[ | edytuj kod]

Na początku lat 70., gdy sława Bee Gees przygasła, a Clapton zaczął nadużywać narkotyków. Stigwood zajął się pracą filmową, produkując w 1973 roku filmową wersję musicalu Andrew Lloyda Webbera i Tima Rice’a Jesus Christ Superstar. W tym samym roku założył też wydawnictwo muzyczne RSO Records (skrót od Robert Stigwood Organisation), do którego pozyskał Claptona i Bee Gees. Udało mu się ożywić kariery obu artystów. Clapton porzucił narkotyki i nagrał album 461 Ocean Boulevard, który w 1974 roku wraz z singlem „I Shot the Sheriff” znalazł się na szczycie list przebojów. Bee Gees, który stał się z kolei zespołem artystów w stylu disco, śpiewających falsetem, wylansował w 1975 roku hit „Jive Talkin'”. W tym samym roku Stigwood wyprodukował filmową wersję rock-opery Tommy zespołu The Who, obsadzonej głównie przez gwiazdy rocka, w szczególności Claptona, Eltona Johna i Tinę Turner; Rock-opera odniosła sukces komercyjny, a album ze ścieżką dźwiękową z niej znalazł się na szczycie list przebojów.

Twitter – darmowy serwis społecznościowy udostępniający usługę mikroblogowania umożliwiającą użytkownikom wysyłanie oraz odczytywanie tak zwanych tweetów. Tweet to krótka, nieprzekraczająca 140 znaków wiadomość tekstowa wyświetlana na stronie użytkownika oraz dostarczana pozostałym użytkownikom, którzy obserwują dany profil. Serwis umożliwia również tagowanie (znak # przed słowem stanowiącym treść wpisu czyni je tagiem) oraz odpowiadanie użytkownikom (@nazwa_użytkownika: odpowiedź). Użytkownicy mogą dodawać krótkie wiadomości do swojego profilu z poziomu strony głównej serwisu, wysyłając SMS-y lub korzystając z zewnętrznych aplikacji.Raj podatkowy (też oaza podatkowa) – termin używany w odniesieniu do państw, w których przepisy podatkowe są wyjątkowo łagodne dla obcokrajowców i kapitału zagranicznego. Głównym celem istnienia rajów podatkowych nie jest ułatwianie nielegalnych działań międzynarodowych, ale przyciągnięcie przedsięwzięć gospodarczych do obszarów o słabej aktywności ekonomicznej. Raje podatkowe są wykorzystywane przez przedsiębiorców do transferowania zysków i unikania płacenia wyższych podatków w krajach macierzystych. Osoby spoza rajów podatkowych ukryły w nich 21-32 bilionów USD.

Jesienią 1977 roku Stigwood wyprodukował film Gorączka sobotniej nocy, w którym gwiazdą był aktor telewizyjny John Travolta. Przekonał Bee Gees do napisania kilku piosenek, a resztę dwupłytowej ścieżki dźwiękowej wypełnił materiałem disco. Trzy piosenki Bee Gees z tego albumu zdobyły pierwsze miejsca na listach przebojów. Album sprzedano w Stanach Zjednoczonych w ponad 10 milionach egzemplarzy, a na świecie – w około 25 milionach. Był to najbardziej udany projekt w karierze Stigwooda.

Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band – tytuł płyty zespołu The Beatles, wydanej 1 czerwca 1967 roku (zob. 1967 w muzyce). Zawiera 13 utworów utrzymanych w stylu psychodelicznego rocka. Album został sklasyfikowany w 2003 roku przez magazyn Rolling Stone na 1. miejscu w rankingu „500 najlepszych albumów wszech czasów”. Była uznawana za najważniejszą płytę koncepcyjną w historii obok Are You Experienced Jimiego Hendriksa i Pet Sounds The Beach Boys.IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.

Latem 1978 roku Stigwood pojawił się na Broadwayu wraz z filmową wersją musicalu Grease, z Travoltą i australijską piosenkarką Olivią Newton-John w rolach głównych. Był to jego kolejny sukces komercyjny. Album ze ścieżką dźwiękową został sprzedany w liczbie 25 milionów egzemplarzy, zdobył kilkakrotnie status Platynowej Płyty, a kilka piosenek z niego zyskało status przeboju, w tym tytułowa, napisana dla filmu przez Barry’ego Gibba, a zaśpiewaną przez Frankiego Valli. Stigwood poszedł za ciosem, realizując w ciągu kilku miesięcy film inspirowany albumem The Beatles Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band, w którym wystąpili Peter Frampton i Bee Gees. Również w 1978 roku RSO Records zanotowało bezprecedensowe dziewięć kolejnych singli nr 1 na amerykańskich listach przebojów, zajmujących pierwsze miejsce przez 31 tygodni. Stigwood prowadził luksusowe życie mając do dyspozycji prywatne samoloty, jachty, zamek na Bermudach i penthaus w Central Park West w Nowym Jorku. W tym samym roku przeniósł się na Bermudy (mające status raju podatkowego, gdzie mieszkał przez kolejne 14 lat.

Bee Gees – brytyjska grupa softrockowa, złożona z trzech braci Robina, Barry’ego i Maurice’a Gibbów. Czwarty z muzykalnych braci, Andy, wybrał karierę solową. Grupa powstała w 1958 roku, a rozwiązana została 21 stycznia 2003 roku po śmierci Maurice’a. Zanim bracia Gibb stali się znani pod nazwą Bee Gees, występowali jako „Brothers Gibb”, „Blue Cats” oraz „The Rattlesnakes” i mieszkali w australijskim Brisbane. Po powrocie do Anglii grupa początkowo wzorowała się na amerykańskim duecie The Everly Brothers, lecz później uwidocznił się także wpływ zespołów The Beatles i The Beach Boys oraz duetu Simon & Garfunkel. Muzyka grupy oparta na wielogłosowych harmoniach śpiewanych falsetem, z raczej delikatnym akompaniamentem instrumentalnym adresowana była do mniej wymagającego rockowego odbiorcy, a mimo to potrafiła zdobyć uznanie publiczności – z pomocą producenta Roberta Stigwooda, który pomógł zespołowi wznieść się na wyżyny.Eric Patrick Clapton, pseudonim Slowhand (ur. 30 marca 1945 w Ripley w Anglii) – brytyjski muzyk rockowy i bluesowy, gitarzysta, kompozytor, wokalista.

Lata 80.[ | edytuj kod]

Rok 1980 Stigwood rozpoczął od sporu z zespołem Bee Gees, którego członkowie pozwali go o 200 milionów dolarów, utrzymując, że wyłudził je z tantiem. W rewanżu Stigwood oskarżył zespół o zniesławienie i naruszenie umowy; ostatecznie obie strony zawarły ugodę pozasądową i publicznie pogodziły się.

Rolling Stone Magazine – czasopismo założone w 1967 r. w San Francisco przez Janna Wennera i Ralpha J. Gleasona, jako organ ideowy kultury, a przede wszystkim muzyki hippisowskiej.Jack Bruce, właśc. John Simon Bruce (ur. 14 maja 1943 w Bishopsbriggs) – brytyjski kompozytor, wokalista i basista zespołu Cream. Uczestniczył także w nagraniach płyt m.in. Johna Mayalla, Lou Reeda, Franka Zappy, Charliego Wattsa z The Rolling Stones i Billa Warda z Black Sabbath.

Kolejne filmy Stigwooda były niepowodzeniem komercyjnym: Times Square (1980), Grease 2 (1982) i Pozostać żywym (1983) (kontynuacja Gorączki sobotniej nocy). W połowie lat 80. wytwórnia RSO Records została zamknięta, a jej katalog wyprzedany. Stigwood skupił się na programach telewizyjnych, znacznie mniej widocznych, niż jego produkcje z lat 70..

The Beatles – zespół rockowy z Liverpoolu, istniejący od 1960 (jako The Quarrymen od 1957) do 1970 roku. Według RIAA, jego członkowie są najpopularniejszymi muzykami wszech czasów. W historii amerykańskiego rynku fonograficznego nikt nie sprzedał więcej płyt niż oni.Grease 2 – amerykańska komedia muzyczna z 1982 roku w reżyserii Patricii Birch, zrealizowany według musicalu scenicznego o tym samym tytule. Sequel filmu Grease (1978).

Lata 90.[ | edytuj kod]

W drugiej połowie lat 90. powrócił do produkcji filmowej. W 1996 roku wyprodukował długo oczekiwaną filmową wersję musicalu spółki Andrew Lloyd Webber i Tim Rice, Evita, a w 1999 roku współpracował w wystawieniu scenicznej wersji Gorączki sobotniej nocy.

XXI w.[ | edytuj kod]

W latach 1992–2004 Stigwood mieszkał w posiadłości Barton Manor Estate na wyspie Wight. Sprzedał ją w 2004 roku po tym, jak został niemal inwalidą wskutek operacji załamanego biodra. Przeniósł się do mniejszej miejscowości na południu Francji. Rzadko pojawiał się publicznie. Pokazał się w 2006 roku podczas ceremonii rozdania nagród Ivor Novello, w trakcie której Barry Gibb określił go jako „człowieka, który wywrócił całą naszą branżę do góry nogami”.

AllMusic (AMG) – baza metadanych o tematyce muzycznej, część All Media Guide. AMG zostało stworzone w 1991 przez archiwistę popkultury Michaela Erlewine’a i matematyka Vladimira Bogdanova, jako przewodnik dla konsumentów. Pierwsze materiały zostały opublikowane rok później. AMG wyprzedziło sieć WWW, będąc pierwszą stroną opartą na protokole gopher. Blind Faith - brytyjska grupa blues-rockowa, powstała na bazie rozpadającego się Creamu. Do Erica Claptona i Gingera Bakera dołączyli Steve Winwood (z Trafficu) i Ric Grech (z Family). Choć ta efemeryczna grupa przetrwała zaledwie jeden sezon, wydając jeden album, jej działalność była ważnym etapem w rozwoju blues-rocka. Muzyka grupy była bogatsza brzmieniowo (instrumenty klawiszowe) od tej tworzonej przez jej poprzedniczkę - Cream. Według słów lidera Blind Faith, Erica Claptona, nowy kierunek zainspirowany został debiutem płytowym znanego kanadyjskiego zespołu The Band.

Stigwood nigdy się nie ożenił. Zmarł 4 stycznia 2016 roku. Andrew Lloyd Webber oddał mu hołd na Twitterze, nazywając go „wielkim showmanem, który tak wiele mnie nauczył” .

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Bermudy – terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Oceanie Atlantyckim położone na wyspach Bermudach. Składa się z około 100 nizinnych wysp koralowych. Na całkowitej powierzchni wynoszącej 53,3 km² mieszkają 65 773 osoby z czego 2000 żyje w stolicy terytorium Hamilton. Temperatura waha się od 17 °C w styczniu do 26 °C w lipcu, a roczna ilość opadów wynosi 1500 mm. Na Bermudach na niewielką skalę rozwinął się przemysł i rolnictwo. Głównym źródłem dochodów jest turystyka.
Rock (ang. skała, kołysać się) – ogólna nazwa całego szeregu stylów muzycznych, wywodzących się z rock and rolla oraz rhythm and bluesa i bluesa. Sama nazwa "rock" jest właściwie skrótem od "rock and roll", choć można uznawać owe dwa pojęcia za odmienne od siebie gatunki muzyczne. Wszystkie style rockowe charakteryzują się brzmieniem opartym na różnego rodzaju gitarach (zwykle elektrycznych, elektrycznych basowych) i perkusji, z wyraźnie zarysowanym rytmem i śpiewem, wywodzącym się z bluesa, oraz sposobem wolnej improwizacji w trakcie grania utworów, wywodzącym się z jazzu. Ważną cechą muzyki rockowej, nieobecną w muzyce poważnej, jest zespołowość w procesie tworzenia; muzyka jest bowiem tworzona zespołowo i trudna do odtworzenia, gdy nie jest grana przez oryginalny zespół (zob. tribute band), często jest też zespołowo komponowana. Niekiedy w sposób dynamiczny, kiedy to zainicjowany motyw muzyczny w serii jamów przetwarzany jest w utwór, który w swej końcowej fazie rzadko przypomina swą wyjściową formę. W muzyce rockowej, podobnie jak w jazzie, kompozytor i wykonawca to najczęściej ta sama osoba lub grupa osób, a komponowanie i wykonywanie muzyki są często jednym procesem.
International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
Impresario (z wł. impresa „przedsiębiorca”) – osoba organizująca, a często również finansująca, koncerty, spektakle teatralne i operowe; analogicznie do producenta filmowego w przemyśle filmowym i telewizyjnym oraz aniołów biznesu w biznesie. Impresario odpowiada również za spotkania, konferencje, podróże itp. artysty, sportowca lub grupy.
Producent filmowy – przedsiębiorca filmowy. Producent jest głównym inwestorem produkcji filmowej. Zatrudnia wszystkie potrzebne osoby do jego produkcji i zapewnia sprzęt oraz środki materialne. Po wyprodukowaniu filmu jest właścicielem praw autorskich i głównym beneficjentem ewentualnych dochodów z jego sprzedaży. Ewentualne splendory (nagrody dla najlepszego filmu np. Oscary) również spływają na producenta.
Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
Internet Broadway Database (IBDB) – internetowa baza zawierająca informacje o produkcjach teatralnych z Broadwayu, ich obsadzie aktorskiej i technicznej. Jest zarządzana przez Departament Badań The Broadway League (zrzeszenia producentów z Broadwayu). Dostępne są również aplikacje dla IOS i Android.

Reklama