Rezerwat przyrody Nad Jeziorem Liptowskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rezerwat przyrody Nad Jeziorem Liptowskimleśny rezerwat przyrody położony na terenie gminy Tuczno w powiecie wałeckim (województwo zachodniopomorskie).

Ochrona krajobrazowa, forma ochrony części terenu parku narodowego lub rezerwatu przyrody, polegająca na zachowaniu cech charakterystycznych danego krajobrazu, dopuszczająca ograniczone użytkowanie gospodarcze terenu poprzez prowadzeniu gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej w sposób uwzględniający potrzeby przedmiotu ochrony i użytkowanie terenów służących obsłudze realizacji celów ochronnych terenu, a także ruch turystyczny. Przy gospodarczym wykorzystaniu takiego terenu nie obowiązują zakazy obowiązujące normalnie w parku lub rezerwacie.Kukułka krwista (Dactylorhiza incarnata) – gatunek rośliny z rodziny storczykowatych (Orchidaceae). W Polsce występuje w dwóch podgatunkach. W tym artykule opisany jest podgatunek kukułka krwista typowa. Inne nazwy zwyczajowe w języku polskim: stoplamek krwisty, storczyk krwisty.

Obszar chroniony utworzony został 4 sierpnia 2010 r. na podstawie Zarządzenia Nr 12/2010 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Szczecinie z dnia 22 marca 2010 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody „Nad Jeziorem Liptowskim” (Dz. Urz. Woj. Zach. z dnia 20 lipca 2010 r. Nr 70, poz. 1288).

Grąd subatlantycki (Stellario holosteae-Carpinetum betuli Oberd. 1957) – syntakson w randze zespołu roślinności, rodzaj lasu grądowego.Natura 2000 – program utworzenia w krajach Unii Europejskiej wspólnego systemu (sieci) obszarów objętych ochroną przyrody. Podstawą dla tego programu są dwie unijne dyrektywy: Dyrektywa Ptasia i Dyrektywa Siedliskowa (Habitatowa). Celem programu jest zachowanie określonych typów siedlisk przyrodniczych oraz gatunków, które uważa się za cenne i zagrożone w skali całej Europy. Wspólne działanie na rzecz zachowania dziedzictwa przyrodniczego Europy w oparciu o jednolite prawo ma na celu optymalizację kosztów i spotęgowanie korzystnych dla środowiska efektów. Jednolite prawo powinno ułatwić współdziałanie wielu instytucji zajmujących się ochroną przyrody stale i tych dla których jest to działanie oboczne. Zadanie i cel rangi europejskiej powinno łatwiej uzyskać powszechną akceptację społeczną, tym bardziej że poszczególne kraje członkowskie są zobowiązane do zachowania na obszarach wchodzących w skład sieci Natura 2000 walorów chronionych w stanie nie pogorszonym, co wcale nie musi wykluczać ich gospodarczego wykorzystania.

Położenie[ | edytuj kod]

Rezerwat obejmuje 54,04 ha powierzchni, z czego pod ochroną ścisłą 53,64 ha i pod ochroną krajobrazową – 0,40 ha. Obejmuje on tereny nadleśnictwa Tuczno (wydzielenia leśne 389a, d, g, ~a, ~c, ~d, ~f, 388c, g, h, m, n, t, w, y, z, ~a, ~b, ~c, ~g, ~h, 388f, 305a, 388a, d, 388b, l), co odpowiada obrębom ewidencyjnym Tuczno 107 (dz. ew. nr 8148, 8147/1, 8146/1) i Strzaliny (dz. ew. nr 8147/3). W całości leży w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu „Puszcza nad Drawą” oraz obszaru specjalnej ochrony ptaków sieci Natura 2000 „Lasy Puszczy nad Drawą” PLB320016. Jest położony przy południowym i wschodnim brzegu Jeziora Liptowskiego (Lubiatowo), na terenie jego dawnej zatoki i w jego rynnie. W odległości ok. 300 m na wschód położony jest rezerwat przyrody Strzaliny koło Tuczna.

Bielik zwyczajny, bielik (Haliaeetus albicilla) – gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae) (podrodzina myszołowy lub orłany). Błędnie nazywany orłem.  Obszar specjalnej ochrony ptaków (OSO; ang. SPA - Special Protection Area) – obszar wyznaczony do ochrony populacji dziko występujących ptaków jednego lub wielu gatunków, w którego granicach ptaki mają korzystne warunki bytowania w ciągu całego życia, w dowolnym jego okresie albo stadium rozwoju.

Charakterystyka[ | edytuj kod]

Celem ochrony rezerwatowej jest „utrzymanie dobrze zachowanych torfowisk i olsów źródliskowych w dawnej zatoce jeziora, a także ochrona kompleksu starodrzewi buczyn i grądów z interesującą mykoflorą, ważnego dla ksylobiontów oraz rzadkich gatunków ptaków”.

Las łęgowy – zbiorowisko leśne, występujące nad rzekami i potokami, w zasięgu wód powodziowych, które podczas zalewu nanoszą i osadzają żyzny muł. Najbardziej typową glebą dla lasów łęgowych jest holoceńska mada rzeczna. Siedliska niemal wszystkich łęgów związane są z wodami płynącymi. W drzewostanie łęgów występują m.in.: olcha, topola, wierzba, wiąz, jesion, dąb. Gatunkami występującymi we wszystkich zespołach łęgowych są: podagrycznik pospolity (Aegopodium podagraria), kostrzewa olbrzymia (Festuca gigantea), pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica), wiązówka błotna (Filipendula ulmaria) i bluszczyk kurdybanek (Glechoma hederacea). Lasy łęgowe zaliczane są do roślinności azonalnej, nie związanej z określoną strefą roślinną (klimatyczną), ale ze specyfiką siedliska. Lasy te narażone są na wyniszczenia spowodowane m.in. pracami związanymi z regulacją koryt rzecznych oraz melioracjami wodnymi.Słonka zwyczajna, słonka (Scolopax rusticola) – gatunek średniego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae).

W rezerwacie znajdują się ekosystemy torfowiskowe, źródliskowe i leśne. Znajdują się tu chronione prawem unijnym typy siedlisk: torfowiska przejściowe, trzęsawiska, torfowiska alkaliczne, grąd subatlantycki, żyzne buczyny oraz łęgi olszowo-jesionowe. Na zboczach występuje tu buczyna wraz z dobrze zachowanymi starodrzewiami, a także grądy. Ze wzniesień spływają do jeziora drobne cieki, łączące się w kompleksy. Na brzegach jeziora występują głównie olsy źródliskowe. W centralnej części rezerwatu zlokalizowane jest torfowisko niskie o charakterze turzycowiska, porośniętego przez wierzby.

Buczyna (Fagion sylvaticae) – syntakson w randze związku należący do klasy europejskich mezo- i eutroficznych lasów liściastych – (Querco-Fagetea). Leśne zbiorowisko roślinne, zazwyczaj z dominacją buka w drzewostanie. Dno tych lasów jest silnie zacienione, występują w nim rośliny cieniolubne i takie, które kwitną przed listnieniem drzew (geofity). W podszycie i podroście zwykle niemal wyłącznie młode buki. Często runa niemal brak – jest tylko gruba warstwa ściółki (tzw. buczyny nagie).Powiat wałecki – powiat w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Wałcz.

Wśród najcenniejszych gatunków flory znajdują się: kukułka krwista, kukułka plamista, pierwiosnek lekarski, porzeczka czarna, kruszyna pospolita, grążel żółty, kalina koralowa, a także 7 gatunków chronionych mszaków. Gniazdują tu takie gatunki ptaków, jak: bielik, żuraw, kszyk, słonka, gągoł, siniak, dzięcioł czarny i strumieniówka. Jest to miejsce występowania licznych gatunków bezkręgowców.

Ols (inna nazwa - oles lub olszyna) – las olchowy (olszowy) porastający żyzne, bagienne siedliska, o wysokim poziomie wody stojącej. Ma zwykle charakterystyczną kępową strukturę runa - na kępach wokół szyi korzeniowej olszy rosną gatunki borowe, w dolinkach przynajmniej okresowo wypełnianych wodą - rośliny bagienne.Jesion (Fraxinus L.) – rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych (Oleaceae), który obejmuje ok. 60 gatunków drzew i krzewów pochodzących z obszarów umiarkowanego klimatu półkuli północnej. Gatunkiem typowym jest Fraxinus excelsior L..

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Zarządzenie Nr 12/2010 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Szczecinie z dnia 22 marca 2010 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody „Nad Jeziorem Liptowskim”. szczecin.uw.gov.pl, 20 lipca 2010. [dostęp 2019-01-05].
  2. Centralny rejestr form ochrony przyrody. crfop.gdos.gov.pl. [dostęp 2019-01-05].
  3. Na podstawie interaktywnej mapy na stronie Geoserwisu
  4. Aleksandra Warnkowska: Rezerwaty przyrody. tuczno.pila.lasy.gov.pl, 7 września 2016. [dostęp 2019-01-05].
Kukułka plamista (Dactylorhiza maculata (L.) Soó) – gatunek rośliny z rodziny storczykowatych (Orchidaceae). Występuje tylko w Europie, od Wysp Brytyjskich po europejską część Rosji. Brak go w Norwegii oraz w południowo-wschodniej części Europy. W Polsce występuje dość często na terenie całego kraju.Ekosystem (gr. oikos – dom, mieszkanie, gospodarstwo; gr. systēmatikós – zestawiony od sýstēma – zestawienie, połączenie od synistánai – zestawiać) – dynamiczny układ ekologiczny, na który składa się zespół organizmów (biocenoza) połączonych relacjami troficznymi (tworzących sieć troficzną) wraz ze środowiskiem przezeń zajmowanym, czyli biotopem, w którym zachodzi przepływ energii i obieg materii. W skrócie zatem ekosystem to biocenoza wraz z biotopem. Ekosystemy wyodrębniane są na podstawie istnienia silniejszych powiązań w ich obrębie niżeli między ich składowymi a otoczeniem (biologicznie ważne pierwiastki chemiczne krążą intensywniej w obrębie poszczególnych ekosystemów niż pomiędzy nimi).




Warto wiedzieć że... beta

Lubiatowo – jezioro w Polsce w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim w mieście Tuczno. Inną spotykaną w publikacjach nazwa tego jeziora to Jezioro Liptowskie.
Gągoł (gągoł krzykliwy) (Bucephala clangula) – gatunek średniej wielkości wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych.
Olsza, olcha (Alnus Mill.) – rodzaj drzew i krzewów z rodziny brzozowatych obejmujący ok. 25-37 gatunków, spośród których typowym jest Alnus glutinosa (L.) Gaertn.. Gatunki te spotykane są w strefie umiarkowanej i borealnej półkuli północnej. Olsze mają brodawki korzeniowe, w których żyją promieniowce z rodzaju Actinomycetes, mające zdolność asymilowania wolnego (atmosferycznego) azotu.
Puszcza nad Drawą – obszar chronionego krajobrazu o powierzchni 33 280 ha w woj. zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim. Został utworzony w 1998 roku. Obejmuje obszar Puszczy Drawskiej
Ksylobiont – organizm, który do życia wymaga drewna. Organizmy wymagające bezwzględnie do życia martwego drewna to saproksylobiotny, podczas gdy organizmy blisko z nim związane, ale luźniej, to saproksylofile.
Strzaliny – wieś w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, w gminie Tuczno, 4 km na wschód od Tuczna. We wsi ryglowy kościół z XVII w., wewnątrz ołtarz główny z XVIII w.
Rezerwat leśny (symbol L) – rodzaj rezerwatu przyrody, w którym przedmiotem ochrony są pozostałości i fragmenty dawnych puszcz o charakterze pierwotnym, typy zbiorowisk leśnych, a także stanowiska drzew na granicach zasięgu.

Reklama