Retiarius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Retiarius (łac. sieciarz) – typ gladiatora który stał się popularny pod koniec I wieku n.e. Walczył długim trójzębem osadzonym na drewnianym drzewcu, siecią rybacką przywiązaną do lewego nadgarstka długimi sznurkami, którą zarzucał na rywala i sztyletem o nazwie pugio, którym mógł dobić powalonego przeciwnika. Jedyną ochroną retiariusa była wykonana z brązu osłona lewego barku o nazwie galerus, którą w razie potrzeby mógł osłonić głowę, i osłaniająca ramię manica, wykonana z metalowych lub skórzanych pasów, a czasami z naszytych na skórę łusek. Po II wieku n.e. retiarius nakładał na lewe ramię rękaw z kolczugi, który sięgał aż po pierś ale nie było to regułą. Nie posiadał hełmu, tarczy, ani nagolenników.

Kolczuga, pancerz kolczy, zbroja kolcza – rodzaj zbroi wykonanej z gęstej plecionki z drobnych kółek (najczęściej stalowych).Laquearius - gladiator przypominający bardzo retiariusa. W przeciwieństwie do niego używał jednak sznura z pętlą, podobnego do lassa. Ponadto walczył włócznią i w potrzebie mógł użyć sztyletu.

Retiarius walczył zazwyczaj z secutorem uzbrojonym w tarczę i miecz. Z racji tego że retiarius był najlżej uzbrojonym gladiatorem musiał liczyć na szybką i zręczną obronę. W przypadku gdy przeciwnik złapał sieć, retiarius mógł się jej łatwo pozbyć odcinając ją krótkim nożem.

Mozaika – dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z drobnych, o różnej kolorystyce (dwu lub wielobarwne), fakturze i kształcie kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki. Elementy są przyklejone do podłoża przez ułożenie na niezwiązanej zaprawie, wapiennej, cementowej lub żywicy pochodzenia roślinnego (mastyks z drzewa Pistacia lentiscus). Stosowana jest do zdobienia posadzek, ścian, kopuł, sklepień, apsyd w budownictwie sakralnym i świeckim, mebli (zwłaszcza blatów stołów, sepetów, biurek).<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

Innym typem gladiatora który bardzo przypominał retiariusa był laquearius.

Galeria[ | edytuj kod]

  • Mozaika przedstawiająca walkę retiariusa z secutorem

  • Retiarius dobijający powalonego secutora

  • Jean-Léon Gérôme: Pollice verso (1872). Gladiator murmillo stoi nad retiariusem na arenie

  • Rzeźba Gladiator autorstwa Piusa Welońskiego przedstawiająca retiariusa

    Miecz – biała broń sieczna, charakteryzująca się prostą głownią, zwykle obosieczną (badacze średniowiecza nie uznają pojęcia miecz jednosieczny odnoszącego się do zakrzywionych mieczy – miecz prosty może być tylko obosieczny – jednosieczne są kord, tasak i szabla) i otwartą rękojeścią. W zależności od rodzaju, miecz trzymany był jedną ręką lub dwoma rękami. Do mieczy jednosiecznych zalicza się też japońską broń sieczną typu katana, z zakrzywioną jednosieczną głownią.Pollice verso albo verso pollice – w starożytnym Rzymie gest skazujący pokonanego gladiatora na śmierć. Wbrew obiegowym opiniom oraz obrazowi rozpowszechnianemu przez współczesną kinematografię nie ma pewności, czy w starożytnym Rzymie gest ów był rzeczywiście w postaci kciuka skierowanego w dół.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Retiarius (ang.). Encyclopaedia Romana. [dostęp 2020-03-29].




  • Warto wiedzieć że... beta

    Arena (z łac. harena, arena - piasek) – w starożytnym teatrze greckim i rzymskim oraz w cyrku rzymskim, usytuowany w centrum takiego obiektu i wysypany piaskiem, plac w kształcie koła, elipsy. Miejsce walk, turniejów, popisów, igrzysk i widowisk.
    Nagolennik, nagolenica – część zbroi, zakrywająca nogę wojownika, od kolana w dół. Jej zadaniem była ochrona goleni od urazów.
    Trójząb – rodzaj broni białej, używanej niegdyś przez rybaków do polowania na większe ryby i ośmiornice, składa się z drzewca i osadzonych na nim trzech metalowych zębów, zakończonych hakami.
    Sieć rybacka - narzędzie do połowu ryb wykonane z tkaniny sieciowej, produkowanej z nici rybackiej o oczkach dostosowanych do wielkości i kształtu łowionych ryb.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Tarcza - obronna część uzbrojenia, wyrabiana z drewna, kory, wikliny lub skóry a z czasem głównie z drewna powlekanego skórą, często obijanego metalem lub skórą, później także w całości z metalu, współcześnie także z tworzyw sztucznych. Była używana co najmniej od okresu brązu, w starożytności i w średniowieczu, tracąc na znaczeniu po wprowadzeniu broni palnej przez piechotę i jazdę, stosowana w specjalnych sytuacjach także współcześnie. Występowała w różnych kształtach i rozmiarach. Wojska rzymskie stosowały jej 3 rodzaje:
    Galerus to uzbrojenie ochronne rzymskiego gladiatora typu retiarius (łac. sieciarz). Była to wykonana z brązu osłona, którą retiarius zakładał na lewy bark i mocował ją do manicy osłaniającej ramię. Poprzez wysunięcie lewego barku do przodu retiarius mógł ochronić swoją głowę za zakrzywioną blachą galerusa.

    Reklama