Remitent

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Remitent (z łac. remittens dpn. remittentis imiesłów od czasownika remittere 'odsyłać; uwolnić') − osoba, na rzecz której ma być wypłacone zobowiązanie z weksla lub z czeku. Jest to osoba fizyczna lub prawna, na której zlecenie lub na której rzecz weksel ma być płatny. Kilku remitentów może działać wspólnie lub oddzielnie.

Czek – pisemne zlecenie bezwzględnego wypłacenia określonej kwoty, wydane bankowi przez posiadacza rachunku bankowego. Podstawą prawną funkcjonowania czeków w Polsce jest ustawa Prawo czekowe z 1936 r.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

Remitentem może być również tzw. osoba ustawowa (wcześniej nazywana w doktrynie prawa cywilnego ułomną osobą prawną). Takimi osobami są np. handlowe spółki osobowe tj. spółka jawna, partnerska, komandytowa, komandytowo-akcyjna. Remitent to pierwszy wierzyciel wekslowy, któremu wręcza się weksel.

Przypisy[ | edytuj kod]





Reklama