• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Relacyjna baza danych



    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Strumieniowa baza danych to baza danych, w której dane są przedstawione w postaci zbioru strumieni danych. System zarządzania taką bazą nazywany jest strumieniowym systemem zarządzania danymi (DSMS - ang. Data Stream Management System).Klucz główny (ang. Primary Key) – pojęcie z zakresu teorii relacyjnych baz danych. Oznacza wybrany minimalny zestaw atrybutów relacji, jednoznacznie identyfikujący każdą krotkę tej relacji.
    Podejście intuicyjne[ | edytuj kod]
    Schemat modelu relacyjnego

    W modelu relacyjnym każda relacja (prezentowana w postaci np. tabeli) posiada unikatową nazwę, nagłówek i zawartość. Nagłówek relacji to zbiór atrybutów, gdzie atrybut jest parą nazwa_atrybutu:nazwa_typu, zawartość natomiast jest zbiorem krotek (reprezentowanych najczęściej w postaci wiersza w tabeli). W związku z tym, że nagłówek jest zbiorem atrybutów nie jest ważna ich kolejność. Atrybuty zazwyczaj utożsamiane są z kolumnami tabeli. Każda krotka (wiersz) wyznacza zależność pomiędzy danymi w poszczególnych komórkach (np. osoba o danym numerze PESEL posiada podane nazwisko i imię oraz adres)

    System R – przełomowy system bazodanowy zbudowany w latach 70. jako projekt badawczy IBM w San Jose Research Center (obecnie IBM Almaden Research Center). W systemie tym wprowadzono język zapytań SQL i wykazano wydajność przetwarzania transakcyjnego w relacyjnym modelu baz danych.Podzbiór – pewna „część” danego zbioru, czyli dla danego zbioru, nazywanego nadzbiorem, zbiór składający się z pewnej liczby jego elementów, np. żadnego, jednego, wszystkich. Pierwszy przypadek nazywa się podzbiorem pustym, drugi – podzbiorem jednoelementowym lub singletonem, trzeci – podzbiorem niewłaściwym.

    Każda relacja (tabela) posiada tzw. klucz główny (ang. primary key). Klucz ten jest unikatowym identyfikatorem w relacji i może być kombinacją kilku kolumn, często jednak obejmuje jedną kolumnę (jeden atrybut). Klucz ma za zadanie jednoznacznie identyfikować każdą krotkę (wiersz) – wartości w wyznaczonych kolumnach są jako zestaw niepowtarzalne w danej tabeli.

    Język zapytań (ang.) query language – język stosowany do formułowania zapytań w odniesieniu do baz danych. W odpowiedzi uzyskuje się zestawienia danych, zwane raportami. Najbardziej znane języki zapytań to SQL oraz xBase.Klucz potencjalny (albo kandydujący, ang. candidate key) – minimalny zestaw atrybutów relacji, jednoznacznie identyfikujący każdą krotkę tej relacji.

    Innym rodzajem klucza jest tzw. klucz obcy (ang. foreign key). Jest to zbiór atrybutów jednej tabeli (relacji) wskazujący wartości klucza kandydującego innej tabeli. Służy do wskazywania zależności pomiędzy danymi składowanymi w różnych tabelach. Klucze w modelu relacyjnym służą m.in. do sprawdzania spójności danych w bazie. Głównie dotyczy to kluczy obcych, na które nałożony jest wymóg, że w tabeli wskazywanej musi istnieć wartość klucza wskazującego.

    Query By Example (QBE) - przyjazna dla użytkownika technika tworzenia zapytań do bazy danych, opracowana pierwotnie przez firmę IBM do użytku w komputerach mainframe, a potem zaadaptowana przez wiele innych systemów informatycznych. Technika ta polega na wypełnieniu szukanymi ciągami znaków pustego rekordu odpowiadającego dokładnie strukturze rekordów w bazie, np. "Warszawa" w polu "Miasto" czy "Kowalski" w polu nazwisko. Wynikiem zapytania jest lista wszystkich rekordów zawierających podany ciąg znaków w danym polu.Rachunek relacyjny, deklaracyjny, nieproceduralny - jest to model operowania danymi w bazie danych, oparty na logicznym rachunku predykatów. Wyróżnia się dwie odmiany: rachunek na krotkach - język SQL oraz na dziedzinach - interfejs QBE.

    Dodatkowym elementem modelu relacyjnego jest zbiór operacji służących do przeszukiwania i manipulacji danymi. Od strony formalnej takie zbiory operacji kojarzone są z tzw. algebrą relacji oraz z rachunkiem relacyjnym. Od strony praktycznej najbardziej popularnym językiem zapytań dla modelu relacyjnego jest język SQL

    Przedstawienie relacji w postaci tabeli jest jedynie pewną reprezentacją graficzną. Relację można również przedstawić w postaci zbioru punktów w przestrzeni n-wymiarowej, gdzie punkt reprezentuje krotkę w relacji składającej się z n atrybutów.

    Struktura matematyczna (także model, system semantyczny, model semantyczny, dziedzina, struktura pierwszego rzędu) - w matematyce zbiór obiektów matematycznych połączonych w pewien system.Teoria mnogości lub inaczej: teoria zbiorów – dział matematyki, a zarazem logiki matematycznej zapoczątkowany przez niemieckiego matematyka Georga Cantora pod koniec XIX wieku. Teoria początkowo wzbudzała wiele kontrowersji, jednak wraz z postępem matematyki zaczęła ona pełnić rolę fundamentu, na którym opiera się większość matematycznych rozważań.

    Podejście formalne[ | edytuj kod]

    Cały model relacyjny jest oparty na matematycznym pojęciu relacji. W skrócie relacją n-członową (-arną) nazywamy dowolny podzbiór iloczynu kartezjańskiego pewnych zbiorów

    W podejściu formalnym schematem R relacji nazywamy niepusty zbiór nazw atrybutów (w skrócie atrybutów) Każdemu atrybutowi przypisany jest zbiór wartości zwany dziedziną (domeną, typem danych) atrybutu Jest to nazwany i skończony zbiór wartości, jakie może przyjmować dany atrybut. Wartość określana jest mianem stopnia relacji R bądź arnością relacji R.

    Programowanie deklaratywne — rodzina paradygmatów programowania, które nie są z natury imperatywne. W przeciwieństwie do programów napisanych imperatywnie, programista opisuje warunki, jakie musi spełniać końcowe rozwiązanie (co chcemy osiągnąć), a nie szczegółową sekwencję kroków, które do niego prowadzą (jak to zrobić). Programowanie deklaratywne często traktuje programy jako pewne hipotezy wyrażone w logice formalnej, a wykonywanie obliczeń jako ich dowodzenie. Programowanie deklaratywne jest szczególnym przedmiotem zainteresowania naukowców, gdyż dzięki minimalizacji lub eliminacji skutków ubocznych może znacząco uprościć tworzenie programów współbieżnych. Paradygmat programowania deklaratywnego obejmuje szeroką gamę języków programowania i bardziej szczegółowych paradygmatów podrzędnych.Redundancja (łac. redundantia – powódź, nadmiar, zbytek), inaczej nadmiarowość w stosunku do tego, co konieczne lub zwykłe. Określenie może odnosić się zarówno do nadmiaru zbędnego lub szkodliwego, niecelowo zużywającego zasoby, jak i do pożądanego zabezpieczenia na wypadek uszkodzenia części systemu.

    Instancja schematu relacji to relacja na zbiorze dziedzin atrybutów

    Ponieważ każda relacja jest nierozłącznie związana ze swoim schematem relacji często można spotkać oznaczenie czytane jako „relacja typu ”. Może istnieć wiele relacji przyporządkowanych do danego schematu.

    Rachunek relacyjny, deklaracyjny, nieproceduralny - jest to model operowania danymi w bazie danych, oparty na logicznym rachunku predykatów. Wyróżnia się dwie odmiany: rachunek na krotkach - język SQL oraz na dziedzinach - interfejs QBE.Oracle Corporation NASDAQ: ORCL – amerykańskie przedsiębiorstwo zajmujące się tworzeniem oprogramowania do szeroko rozumianej obsługi przedsiębiorstw, a w szczególności systemów zarządzania bazą danych (zobacz: baza danych Oracle). Oracle jest trzecim pod względem przychodów sprzedawcą oprogramowania na świecie po firmach Microsoft i IBM.

    Krotką (n-tką) typu nazywamy uporządkowany ciąg wartości taki że

    Encja (ang. entity) w bazach danych to reprezentacja wyobrażonego lub rzeczywistego obiektu (grupy obiektów) stosowana przy modelowaniu danych podczas analizy informatycznej. Formalnie jest to pojęcie niedefiniowalne, a podstawową cechą encji jest to, że jest rozróżnialna od innych encji.Edgar Frank "Ted" Codd (ur. 23 sierpnia 1923 w Portland w Anglii, zm. 18 kwietnia 2003 w Williams Island na Florydzie) - brytyjski informatyk, znany przede wszystkim ze swojego wkładu do rozwoju teorii relacyjnych baz danych.

    Zatem relacja typu to nic innego jak skończony zbiór krotek typu W konsekwencji w modelu relacyjnym krotki w danej relacji nie mogą się powtarzać, oraz ich kolejność nie ma znaczenia.

    SQL (ang. Structured Query Language wym. /ɛskjuːˈɛl/) – strukturalny język zapytań używany do tworzenia, modyfikowania baz danych oraz do umieszczania i pobierania danych z baz danych.Rachunek predykatów pierwszego rzędu – (ang. first order predicate calculus) to system logiczny, w którym zmienna, na której oparty jest kwantyfikator, może być elementem pewnej wybranej dziedziny (zbioru), nie może natomiast być zbiorem takich elementów. Tak więc nie mogą występować kwantyfikatory typu "dla każdej funkcji z X na Y ..." (gdyż funkcja jest podzbiorem X × Y), "istnieje własność p, taka że ..." czy "dla każdego podzbioru X zbioru Z ...". Rachunek ten nazywa się też krótko rachunkiem kwantyfikatorów, ale często używa się też nazwy logika pierwszego rzędu (szczególnie wśród matematyków zajmujących się logiką matematyczną).

    Schematem bazy danych jest skończony zbiór wszystkich schematów relacji Instancją schematu bazy (w skrócie bazą danych) jest zbiór wszystkich relacji

    Krotka (ang. tuple) - struktura danych będąca odzwierciedleniem matematycznej n-ki, tj. uporządkowanego ciągu wartości. Krotki przechowują stałe wartości o różnych typach danych - nie można zmodyfikować żadnego elementu, odczyt natomiast wymaga podania indeksu liczbowego żądanego elementu.Programowanie imperatywne – paradygmat programowania, który opisuje proces wykonywania jako sekwencję instrukcji zmieniających stan programu. Podobnie jak tryb rozkazujący w lingwistyce wyraża żądania jakichś czynności do wykonania. Programy imperatywne składają się z ciągu komend do wykonania przez komputer. Rozszerzeniem (w sensie wbudowanych funkcji) i rodzajem (w sensie paradygmatu) programowania imperatywnego jest programowanie proceduralne.

    Klucz kandydujący w relacji jest podzbiorem zbioru atrybutów jednoznacznie identyfikującym każdą krotkę w Dodatkową własnością tego klucza jest jego minimalność – żaden podzbiór zbioru nie jest unikatowy dla wszystkich krotek w Klucz kandydujący zawierający więcej niż jeden atrybut nazywa się kluczem złożonym, zaś zawierający dokładnie jeden atrybut – kluczem prostym. Dla każdej relacji musi zostać wybrany dokładnie jeden z kluczy kandydujących na tzw. klucz główny

    Baza danych – zbiór danych zapisanych zgodnie z określonymi regułami. W węższym znaczeniu obejmuje dane cyfrowe gromadzone zgodnie z zasadami przyjętymi dla danego programu komputerowego specjalizowanego do gromadzenia i przetwarzania tych danych. Program taki (często pakiet programów) nazywany jest „systemem zarządzania bazą danych” (ang. database management system, DBMS).System zarządzania relacyjną bazą danych (ang. Relational Database Management System, RDBMS) – to zestaw programów służących do korzystania z bazy danych opartej na modelu relacyjnym.

    Dla danej relacji podzbiór atrybutów zbioru określany jest mianem klucza obcego jeżeli spełnia następujące warunki:

    Obiektowa baza danych to zbiór obiektów, których zachowanie się, stan oraz związki są określone zgodnie z obiektowym modelem danych. Obiektowy system zarządzania bazą danych jest systemem wspomagającym definiowanie, zarządzanie, utrzymywanie, zabezpieczanie i udostępnianie obiektowej bazy danych.Model sieciowej bazy danych – zmodyfikowana wersja modelu hierarchicznego, pozwalająca na definiowanie relacji wiele-wiele w postaci struktury drzewiastej bez powtarzania poszczególnych wartości w ramach obiektu danych.
  • Nie jest kluczem głównym w
  • Istnieje klucz kandydujący relacji (różnej od ), takiej że
  • Dla każdej krotki relacji istnieje krotka w taka że wartości krotki dla atrybutów ze zbioru są równe wartościom krotki dla atrybutów ze zbioru
  • W modelu relacyjnym wyróżniona jest specjalna ustalona wartość należąca do każdej dziedziny atrybutów. Służy ona do oznaczania brakującej (nieznanej, nieistniejącej) informacji.

    Term (formuła nazwowa) – wyrażenie składające się ze zmiennych oraz symboli funkcyjnych o dowolnej argumentowości (w tym o argumentowości 0, czyli stałych) z pewnego ustalonego zbioru.DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.

    Interpretacja modelu w logice pierwszego rzędu[ | edytuj kod]

    Innym, nieco mniej powszechnym, podejściem jest traktowanie modelu relacyjnego jako modelu logiki pierwszego rzędu.

    Niech będzie schematem relacji o arności Faktem nad nazywamy wyrażenie gdzie Relacją (instancją schematu) nad jest skończony zbiór faktów nad

    Rekord (z ang. zapis, wpis do rejestru, dziennika) to zestaw danych, zazwyczaj posiadający ustaloną wewnętrzną strukturę, stanowiący pewną całość, ale mogący być częścią większego zbioru podobnych rekordów. Termin ten odnosi się do kilku różnych konkretnych zastosowań:CODASYL (ang. Conference on Data Systems Languages) – przemysłowe konsorcjum IT założone w 1959 stworzone do kierowania rozwojem języka programowania, który mógłby być użyty na wielu komputerach. Pierwsze spotkanie miało miejsce 28 maja 1959 roku. Grupa została rozwiązana w roku 1987 choć część jej podgrup funkcjonowała jeszcze przez kilka następnych lat. Efektem działania konsorcjum było m.in. powstanie COBOLa oraz specyfikacji sieciowego modelu danych.

    Dla danego schematu bazy instancją bazy jest skończony zbiór będący sumą wszystkich relacji nad gdzie

    Relacja – w teorii mnogości dowolny podzbiór iloczynu kartezjańskiego skończonej liczby zbiorów; definicja ta oddaje intuicję pewnego związku, czy zależności między elementami wspomnianych zbiorów (elementy wspomnianych zbiorów pozostają w związku albo łączy je pewna zależność, czy też własność lub nie). Najważniejszymi relacjami są relacje dwuargumentowe, tj. między elementami pary zbiorów (opisane w osobnym artykule, w tym funkcje i działania jednoargumentowe); relacje jednoargumentowe to po prostu podzbiory pewnego zbioru.Postać normalna – postać relacji w bazie danych, w której nie występuje redundancja (nadmiarowość), czyli powtarzanie się tych samych informacji. Doprowadzeniu relacji do postaci normalnej służy normalizacja bazy danych.

    Integralność[ | edytuj kod]

    Oprócz struktury danych na model relacyjny składają się również integralność i manipulacja.

    Integralność to ograniczenie nakładane na bazę danych przez model relacyjny. Dwie podstawowe reguły integralności to integralność encji (wartość klucza głównego nie może być wartością NULL) oraz integralność odwołań (nie mogą istnieć niedopasowane wartości klucza obcego).

    Ograniczenie redundancji danych dokonuje się w procesie przejścia do kolejnych postaci normalnych.

    Model bazy danych – zbiór zasad (specyfikacji), opisujących strukturę danych w bazie danych. Określane są również dozwolone operacje. Definiuje się strukturę danych poprzez specyfikację reprezentacji dozwolonych w modelu obiektów (encji) oraz ich związków. W informatyce głównymi modelami baz danych są:Klucz obcy - w modelu relacyjnym bazy danych kombinacja jednego lub więcej atrybutów tabeli, który wyraża się w dwóch lub większej liczbie relacji. Wykorzystuje się go do tworzenia relacji pomiędzy parą tabel.

    Na elementy manipulacyjne modelu składają się: zbiór operatorów relacyjnych (zwykle reprezentowany przez algebrę relacji bądź rachunek relacyjny) oraz relacyjny operator przypisania, pozwalający na przypisanie relacji wyniku powstałego z wyrażenia relacyjnego.

    Lista systemów zarządzania relacyjnymi bazami danych – zawiera zestawienie ważniejszych i bardziej rozpoznawalnych systemów zarządzania relacyjnymi bazami danych.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.025 sek.