Rekonesans

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rekonesans – wstępne zapoznanie się z czymś w określonym terenie; w terminologii wojskowej oznacza rozpoznanie stanowisk i sił przeciwnika, w kartografii - dokonanie elementarnych pomiarów i obliczeń terenu. Również zapoznanie się z porządkiem i przebiegiem ćwiczeń itp.

Kartografia – dziedzina nauki o mapach (w tym o atlasach, globusach, modelach plastycznych – mapach plastycznych itp.), teorii map, metodach ich sporządzania i użytkowania; jak również dziedzina działalności organizacyjnej i usługowej, związanej z opracowywaniem, reprodukcją i rozpowszechnianiem map.Stanisław Marian Koziej (ur. 8 lipca 1943 w Glinniku) – generał brygady Wojska Polskiego w stanie spoczynku, profesor nauk wojskowych, były wiceminister obrony narodowej, od 2010 szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego.

Czas, miejsce i sposób przeprowadzenia rekonesansu podporządkowany jest jego celowi oraz rozpatrywanej w nim problematyce. Elementem determinującym przebieg rekonesansu jest styl pracy dowódcy, jego doświadczenie i osobowość. Dowódca decyduje, w jakim celu, kiedy, gdzie i z kim uda się w teren. Szef sztabu opracowuje szczegółowe wytyczne dotyczące przeprowadzenia rekonesansu. Uwzględnia go w planie pracy sztabu. Wytyczne te są przekazywane podczas informowania operacyjnego lub odprawy koordynacyjnej.

Operacja - część sztuki wojennej, zespół walk, bitew, uderzeń ogniowych i manewrów toczonych lub wykonywanych na lądzie, w powietrzu i na morzu przez związki operacyjne różnych rodzajów wojsk i sił zbrojnych, połączonych wspólną myślą przewodnią, prowadzonych pod jednym kierownictwem, dla osiągnięcia określonego celu.Siły zbrojne - siły i środki wydzielane przez państwo do zabezpieczenia jego interesów i prowadzenia walki zbrojnej, obrony, ujęte w całość organizacyjną, składającą się z różnych rodzajów wojsk i służb.

Rekonesans ma na celu konfrontację przyjętej koncepcji rozegrania walki z warunkami terenowymi, oraz udokładnienie zadań i ich koordynację.

Przejazd oraz wykonywanie czynności w punkcie pracy powinny odbywać się z zachowaniem zasad maskowania i bezpieczeństwa. Skład i środki grup rekonesansowych do wyjazdu w teren powinny być ograniczone do niezbędnego minimum, a drogi dojazdu winny zapewnić warunki maskowania. Punkty pracy grup rekonesansowych należy maskować i chronić.

Rozpoznanie – jest produktem wiedzy dotyczącej działalności i możliwości prowadzenia działań przez aktualnego lub potencjalnego przeciwnika, obszaru prowadzenia działań i warunków hydrometeorologicznych.Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

Plan rekonesansu[ | edytuj kod]

Plan rekonesansu wykonuje się w formie dokumentu pisemno-graficznego.

Część pisemna obejmuje:

  • cel i organizację rekonesansu
  • skład i wyposażenie grup rekonesansowych
  • organizację łączności, ochrony i ubezpieczenia w czasie dojazdu i pracy w punktach
  • układ i treść rozpatrywanych zagadnień
  • Część graficzna zawiera:

  • drogi dojazdu
  • punkty pracy i spotkania z innymi uczestnikami
  • rejony przyszłych działań
  • plan walki oddziału
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • [red.] Marian Laprus: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979. ISBN 83-11-06229-3.
  • G. Sobolewski, J. Lasota; Praktyczne aspekty rekonesansu Przegląd Wojsk Lądowych. 02/2010
  • Stanisław Koziej: Teoria sztuki wojennej. Warszawa 1993.
  • Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.




    Reklama