• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Receptory chemokin

    Przeczytaj także...
    Grupy krwi – zestawy antygenów, obecnych na powierzchni krwinek czerwonych. W zależności od układu grupowego pod uwagę brane są różne zestawy antygenów. Niezgodność w obrębie układu grupowego wiąże się z reakcją odpornościową organizmu polegającą na wytworzeniu przeciwciał skierowanych przeciwko nieprawidłowym antygenom obecnym na erytrocytach. W ramach tego samego gatunku może istnieć wiele układów grupowych krwinek czerwonych. Zachowanie zasad zgodności w obrębie układów grupowych krwi jest istotne podczas transfuzji krwi, przeszczepianiu narządów oraz w ciąży.Błona komórkowa, plazmolema, plazmolemma (cytolemma, plasmolemma) – półprzepuszczalna błona biologiczna oddzielająca wnętrze komórki od świata zewnętrznego. Jest ona złożona z dwóch warstw fosfolipidów oraz białek, z których niektóre są luźno związane z powierzchnią błony (białka peryferyjne), a inne przebijają błonę lub są w niej mocno osadzone białkowym lub niebiałkowym motywem (białka błonowe).
    Alfa chemokiny - grupa chemokin, kodowanych w locus 4q12-21 chromosomu 4, stąd nazywanych również rodziną chemokin 4q. Jedynie SDF-1 kodowany jest na 10 chromosomie.
    Struktura receptora chemokinowego z siedmioma domentami transbłonowymi i charakterystycznym motywem „DRY” w drugiej domenie wewnątrzkomórkowej

    Receptory chemokin – grupa receptorów występujących na powierzchni niektórych komórek, których ligandamichemokiny i które pośredniczą w wywieraniu przez nie biologicznego działania. Pomimo dużej różnorodności receptory te posiadają bardzo podobny schemat budowy i aktywacji jak same chemokiny. Tworzą 7 pętli przenikających błonę komórkową, a znajdujące się na wewnętrznej powierzchni błony fragmenty pętli drugiej i trzeciej związane są z białkiem G. Związki pomiędzy poszczególnymi receptorami są manifestowane przez konserwatywne motywy znajdowane w domenach transmembranowych.

    Chemokiny – niskocząsteczkowe białka z grupy cytokin wydzielane przez komórki. Nazwa chemokiny pochodzi od angielskich słów chemoattractant cytokines ("cytokiny chemowabiące") i nawiązuje do ich pierwotnie opisanej funkcji chemoatraktantów. Ich aktywność związana jest z pobudzeniem specyficznych dla nich receptorów błonowych. Profil ekspresji tych receptorów decyduje o wrażliwości komórek na bodziec chemotaktyczny. Rola chemokin w kreowaniu odpowiedzi immunologicznej stała się przyczyną, dla której włączono tę grupę białek do rodziny cytokin. Podobnie jak cytokiny, chemokiny charakteryzują się plejotropią, czyli zróżnicowaniem oddziaływania w zależności od typu komórki docelowej oraz obecności kofaktorów i modulatorów. Pomimo plejotropowego charakteru swojej aktywności, chemokiny nawet z różnych grup mogą w określonych warunkach wywoływać ten sam efekt w komórce docelowej (redundancja). Aktywność chemokin kontrolowana jest szeregiem pozytywnych i negatywnych sprzężeń zwrotnych, przy czym wzajemnie mogą one działać zarówno antagonistycznego jak i synergicznie.Otwarty dostęp (OD, ang. Open Access, „OA”) – oznacza wolny, powszechny, trwały i natychmiastowy dostęp dla każdego do cyfrowych form zapisu danych i treści naukowych oraz edukacyjnych.

    Wszystkie receptory chemokin mają dwie konserwatywne cysteiny, jedną w N-końcowej domenie, drugą w trzeciej zewnątrzkomórkowej pętli. Cysteiny te połączone są mostkiem siarczkowym. Wiązanie to jest niezbędne w konformacji kieszeni wiążącej ligand.

    Dotychczas opisano około 20 receptorów dla chemokin z transdukcją sygnału oraz 5 nietypowych receptorów bez transducji sygnału, przy czym receptorom tym nadawano różne nazwy i symbole. W trakcie Gordon Resarch Conference w 1996 roku zaproponowano uproszczone nazewnictwo receptorów. Zgodnie z postulowaną konwencją nazewnictwa receptory CC oznaczono symbolami CCR o kolejnych numerach od 1 do 9. Podobnie, nazwy receptorów chemokin CXC przyjęto jako CXCR (1-5), a chemokin CX3C i limfoaktyny odpowiednio jako CX3CR1 oraz CXCR1.

    Mostek dwusiarczkowy (inaczej mostek disulfidowy) – mostek utworzony przez dwa atomy siarki (-S-S-) dwóch cząsteczek tego samego lub różnych związków chemicznych. Związki zawierające mostki dwusiarczkowe noszą nazwę disulfidów.Malaria, zimnica (łac. malaria, plasmodiosis, dawne nazwy: febra z łac. febris = gorączka i paludyzm) – ostra lub przewlekła, tropikalna choroba pasożytnicza, której różne postacie wywoływane są przez jeden lub więcej z pięciu gatunków jednokomórkowego pierwotniaka z rodzaju Plasmodium:

    Receptory chemokin CCR5 i CXCR4 są wykorzystywane przez ludzkiego wirusa niedoboru odporności, jako koreceptory w procesie zakażenia limfocytów CD4 przez tego wirusa. Podobnie czynniki etiologiczne malarii Plasmodium vivax, Plasmodium knowlesi i Plasmodium cynomolgi wykorzystuja antygen grupy krwi Duffy (niespecyficzny receptor chemokin) znajdujący się na powierzchni erytrocytów, jako receptor umożliwiający zakażanie erytrocytów.

    PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.Delta-Chemokiny to białka kodowane na 16. chromosomie, posiadają trzy niekonserwatywne aminokwasy pomiędzy dwiema pierwszymi resztami cysteinowymi i nazywane są CX3C lub CXXXC chemokinami.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • zespół WHIM
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać PM. Murphy, M. Baggiolini, IF. Charo, CA. Hébert i inni. International union of pharmacology. XXII. Nomenclature for chemokine receptors. „Pharmacol Rev”. 52 (1), s. 145-176, 2000. PMID: 10699158. 
    2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać PM. Murphy. International Union of Pharmacology. XXX. Update on chemokine receptor nomenclature. „Pharmacol Rev”. 54 (2), s. 227-229, 2002. PMID: 12037138. 
    3. Jason W. Griffith, Caroline L. Sokol, Andrew D. Luster. Chemokines and Chemokine Receptors: Positioning Cells for Host Defense and Immunity. „Annual Review of Immunology”. 32 (1), s. 659–702, 2014. DOI: 10.1146/annurev-immunol-032713-120145. ISSN 0732-0582 (ang.). 
    4. Y. Mao, L. Wang, C. Gu, A. Herschhorn i inni. Subunit organization of the membrane-bound HIV-1 envelope glycoprotein trimer.. „Nat Struct Mol Biol”. 19 (9), s. 893-9, Sep 2012. DOI: 10.1038/nsmb.2351. PMID: 22864288. 
    5. VA. Chereshnev, G. Bocharov, S. Bazhan, B. Bachmetyev i inni. Pathogenesis and treatment of HIV infection: the cellular, the immune system and the neuroendocrine systems perspective.. „Int Rev Immunol”. 32 (3), s. 282-306, Jun 2013. DOI: 10.3109/08830185.2013.779375. PMID: 23617796. 
    6. T. Nagasawa, K. Tachibana, T. Kishimoto. A novel CXC chemokine PBSF/SDF-1 and its receptor CXCR4: their functions in development, hematopoiesis and HIV infection.. „Semin Immunol”. 10 (3), s. 179-85, Jun 1998. DOI: 10.1006/smim.1998.0128. PMID: 9653044. 
    7. R. Horuk, CE. Chitnis, WC. Darbonne, TJ. Colby i inni. A receptor for the malarial parasite Plasmodium vivax: the erythrocyte chemokine receptor.. „Science”. 261 (5125), s. 1182-4, Aug 1993. PMID: 7689250. 


    Beta-chemokiny kodowane są na ludzkim chromosomie 17 w lokus 17q11-32 oprócz genu CCL4/MIP-3b, który ma swoje loci na chromosomie 9 i CCL3/MIP-3a/LARC znajdującego się na chromosomie 2. Dwie pierwsze konserwatywne reszty cysteinowe następują bezpośrednio po sobie, dzięki czemu rodzinę tę objęto nazwą chemokin typu CC (w nowej nomenklaturze rodzina ta podobnie jak chemokiny alfa nazywana jest cytokinami SCYA).Białka receptorowe (receptory) – białka łączące się z określoną inną substancją (ligandem), taką jak np. neuroprzekaźnik albo hormon, i inicjujące kaskadę przewodzenia sygnału i reakcji komórki w odpowiedzi na ligand. W zasadzie ligand pasuje do receptora jak klucz do zamka, jednak jeden ligand może wiązać się z różnymi receptorami oraz jeden receptor może być pobudzany przez jeden lub więcej ligandów. Receptory mają ogromne znaczenie w biotechnologii i medycynie: badania nad nowymi lekami koncentrują się na znalezieniu substancji chemicznych blokujących lub pobudzających receptory.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • The Cytokine Receptor Database




  • Warto wiedzieć że... beta

    Białko G (starsza, obecnie niestosowana nazwa - Białka N²) - białko adaptorowe dla receptora metabotropowego. Generalnie nazwą Białka G określa się dużą grupę polimorficznych białek, które charakteryzują się aktywnością GTP-azy. Wyróżnia się kilkanaście podtypów tych białek, które różnią się sposobem pobudzenia i efektorem, jaki pobudzają. Biorą udział w przekaźnictwie hormonalnym i mogą pobudzać lub hamować.
    Konformacja – układ przestrzenny atomów w cząsteczce chemicznej mogący ulegać zmianom poprzez obrót wokół pojedynczych wiązań chemicznych, tj. bez ich zrywania.
    Cysteina (skrót: Cys) – organiczny związek chemiczny z grupy endogennych aminokwasów kodowanych, wchodzi w skład wielu białek. Wraz z homocysteiną i metioniną tworzy grupę aminokwasów siarkowych (cysteina jest najprostszym z nich).
    Komórka (łac. cellula) – najmniejsza strukturalna i funkcjonalna jednostka organizmów żywych zdolna do przeprowadzania wszystkich podstawowych procesów życiowych (takich jak przemiana materii, wzrost i rozmnażanie). Jest podstawową jednostką morfologiczno−czynnościową ustroju.
    Ligand - związek zdolny do swoistego wiązania się z receptorem. Ligandy, które są nośnikami informacji zawierają w cząsteczce fragmenty odpowiadające za:
    DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.
    International Standard Serial Number, ISSN czyli Międzynarodowy Znormalizowany Numer Wydawnictwa Ciągłego – ośmiocyfrowy niepowtarzalny identyfikator wydawnictw ciągłych tradycyjnych oraz elektronicznych. Jest on oparty na podobnej koncepcji jak identyfikator ISBN dla książek, ISAN dla materiałów audio-wideo. Niektóre publikacje wydawane w seriach mają przyporządkowany zarówno numer ISSN, jak i ISBN.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.853 sek.