Realna stopa procentowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Realna stopa procentowastopa równoważąca podaż i popyt na rynku kapitałowym.

Inflacja – proces wzrostu przeciętnego poziomu cen w gospodarce. Skutkiem tego procesu jest spadek siły nabywczej pieniądza krajowego.Podaż (ang. supply) to ilość dóbr, oferowana na rynku przez producentów przy określonej cenie, przy założeniu niezmienności innych elementów charakteryzujących sytuację na rynku (ceteris paribus). Zależność między ceną a podażą przedstawia krzywa podaży.

Podaż oszczędności w gospodarce uzależniona jest od tego w jakim stopniu ludzie są skłonni poświęcać dzisiejszą konsumpcję na rzecz przyszłej konsumpcji. Popyt na oszczędności uzależniony jest od efektywności produktywnego wykorzystania zasobów rzeczowych zaangażowanych w działalność gospodarczą.

Popyt (ang. demand) – funkcja przedstawiająca kształtowanie się relacji pomiędzy ceną dobra (towary i usługi), a ilością (liczbą sztuk) jaką konsumenci chcą i mogą nabyć w określonym czasie, przy założeniu niezmienności innych elementów charakteryzujących sytuację rynkową (ceteris paribus).Rynek kapitałowy – segment rynku finansowego, na którym dokonywane są emisje średnio- i długoterminowych instrumentów finansowych takich jak akcje i obligacje, przeznaczone na finansowanie inwestycji. Zwyczajowo (ale też w przepisach prawnych wielu krajów), cezurą czasową oddzielającą rynek pieniężny od kapitałowego jest termin zapadalności instrumentu finansowego wynoszący jeden rok.

Realna stopa procentowa to stopa procentowa po odjęciu inflacji (nominalna stopa procentowa minus inflacja).

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • nominalna stopa procentowa




  • Reklama