Rasswiet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Położenie modułu Rasswiet (MRM 1) w rosyjskiej części stacji ISS
Manipulator Canadarm 2, przemieszczanie modułu Rasswiet podczas misji STS-132 w 2010 r.
MRM 1 Rasswiet po zainstalowaniu, widziany z modułu Cupola

Mały Moduł Badawczy nr 1 „Rasswiet” (także MRM 1 lub Rasswiet, pol. dosł. Świt) (ros. Малый исследовательский модуль «Рассвет» lub МИМ-1/MIM-1, ang. Mini-Research Module 1) – rosyjski moduł Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (MSK, ang. ISS). Wykorzystywany przede wszystkim do przechowywania ładunków oraz jako moduł dokujący do stacji. Został dostarczony na MSK w misji STS-132 promu kosmicznego Atlantis w maju 2010 r.

Jelena Olegowna Sierowa (ros. Елена Олеговна Серова, ur. 22 kwietnia 1976 w Wozdwiżence w Kraju Nadmorskim) – rosyjska kosmonautka. Czwarta w historii rosyjska kosmonautka, która odbyła lot kosmiczny i pierwsza, która weszła w skład załogi Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS).Wymiennik ciepła – urządzenie służące do wymiany energii cieplnej pomiędzy dwoma jej nośnikami, tj. substancjami będącymi w stanie ciekłym lub gazowym.

Rasswiet, przystosowany do wyniesienia za pomocą amerykańskiego wahadłowca na podstawie umów barterowych, został ukończony w 2009 roku i dostarczony na Florydę 17 grudnia celem ostatnich testów i przygotowania do lotu. Wypakowany zapasami moduł został wyniesiony wraz z pozostałym ładunkiem i załogą misji z kompleksu startowego nr 39 Centrum Kennedy’ego 14 maja 2010 r. Zgodnie z planem, w piątym dniu misji (18 maja 2010) Rasswiet został przez załogę STS-132 połączony ze stacją, wyprowadzony z ładowni promu kosmicznego przy pomocy ramienia promu Atlantis, a następnie zadokowany do dolnego (nadirowego, skierowanego ku Ziemi) węzła modułu Zaria za pomocą manipulatora Canadarm2. Właz łączący nowy moduł ze stacją został po raz pierwszy otwarty 20 maja. Specjalnie zabezpieczeni kosmonauci weszli do Rasswiet, aby usunąć zauważone opiłki metalu.

Kopuła (ang. Cupola, wł. Kuppel – kopuła) to moduł obserwacyjny Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, zaprojektowany i zbudowany przez firmę Alenia Spazio (obecnie Thales Alenia Space) w imieniu Europejskiej Agencji Kosmicznej. Alenia Spazio był głównym wykonawcą i koordynował pracę sześciu innych firm: APCO (Szwajcaria), CASA (Hiszpania), EADS (Niemcy), SAAB Ericsson and Lindholmen Development (Szwecja) i Verhaert (Belgia).Termostat – urządzenie lub element urządzenia utrzymujący ("-stat") zadaną temperaturę ("termo-") poprzez aktywne działanie. Czasami nazwa rozciągana jest też na urządzenia o charakterze biernym utrzymujące temperaturę dzięki dobrej izolacji cieplnej np. termos lub naczynie Dewara lub wykorzystujące zjawiska przebiegające w określonych temperaturach np. łaźnia wodna.

Budowa[ | edytuj kod]

Moduł pod względem budowy jest łudząco podobny do modułu cumowniczego dla wahadłowców pracującego od 1995 do 2001 na stacji Mir. Jego wczesny projekt, pod nazwą SGM (Stykowoczno-Gruzowoj Modul)/DCM (Docking and Cargo Module) był gotowy w 2006 roku. Rasswiet został wyposażony w dwa węzły cumownicze (dokujące): jednym dołączony jest do Zarii, drugi (oznaczany jako SO-3/DC-3) służy do dokowania pojazdów Sojuz i Progress, co było utrudnione po dołączeniu do stacji modułu Tranquility. Zastosowane węzły (typu SSWP G4000) umożliwiają przetoczenie paliwa z przyłączonego Progressa do modułu Zwiezda. Ponadto moduł ma niewielką śluzę powietrzną i chłodnicę dla planowanego rosyjskiego Wielozadaniowego Modułu Laboratoryjnego Nauka oraz przedłużenie manipulatora European Robotic Arm, który miał być wystrzelony w 2015 roku.

Kompleks startowy 39 (ang. Launch Complex 39, zazwyczaj używany jest skrót LC39) odnosi się do platform startowych LC39A i LC39B w Centrum Kosmicznym im. Johna F. Kennedy’ego na przylądku Canaveral w Stanach Zjednoczonych, które były używane w amerykańskich załogowych programach kosmicznych: Apollo i Space Transportation System. Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, MSK (ang. International Space Station, ISS; ros. Международная Космическая Станция, МКС; trb.: Mieżdunarodnaja Kosmiczeskaja Stancyja, MKS) – pierwsza stacja kosmiczna wybudowana z założenia przy współudziale wielu krajów. Składa się obecnie z 15 głównych modułów (docelowo ma ich liczyć 16) i umożliwia jednoczesne przebywanie sześciu członków stałej załogi (trzech do roku 2009). Pierwsze moduły stacji zostały wyniesione na orbitę i połączone ze sobą w 1998 roku. Pierwsza stała załoga zamieszkała na niej w roku 2000. Źródłem zasilania ISS są baterie słoneczne, transportem ludzi i materiałów do 19 lipca 2011 zajmowały się amerykańskie wahadłowce programu STS (od lutego 2003 do 26 lipca 2005 wstrzymane z powodu katastrofy Columbii) oraz rosyjskie statki kosmiczne Sojuz i Progress.

Rasswiet został zbudowany w dwa lata przez firmę „Energia” im. S.P. Korolowa z wykorzystaniem hermetycznego przedziału urządzeń z niezrealizowanego elementu rosyjskiej części ISS – modułu naukowo-energetycznego NEP.

Mały Moduł Badawczy nr 1 ma zawierać pięć wielozadaniowych stanowisk roboczych do prowadzenia badań w części hermetycznej, w tym cztery wyposażone w pomocne oprzyrządowanie naukowe: komorę rękawicową, wielozadaniowe biotechnologiczne termostaty: niskotemperaturowy oraz wysokotemperaturowy oraz platformę izolującą wibracje. Piąte stanowisko ma być wyposażone w adaptery umożliwiające podłączenie specjalistycznego sprzętu naukowego (specjalne przesuwne, modularne półki). Przed startem planowano kilka eksperymentów. Wewnątrz ma się znajdować jedno stanowisko robocze do przeprowadzania eksperymentów na powierzchni zewnętrznej modułu.

Sojuz MS-01 – misja załogowa statku Sojuz do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Start nastąpił 7 lipca 2016 r. o 1:36 UTC (3:36 czasu warszawskiego), lądowanie planowane jest w połowie listopada 2016 r. Był to pierwszy lot nowej wersji statku Sojuza, nazwanej Sojuz MS, i 130. lot ogółem kapsuły z serii Sojuz.Zwiezda (ros. звезда - gwiazda) - moduł serwisowy Międzynarodowej Stacji Kosmicznej należący do rosyjskiej części stacji. Jest to jedyny w pełni rosyjski element stacji (drugi rosyjski moduł Zarja został sfinansowany przez NASA). Zaprojektowany i budowany początkowo jako DOS-8 – główny moduł planowanej stacji Mir 2, następcy rosyjskiej stacji Mir, a wcześniej jako zapasowy moduł bazowy Mira. Dlatego też Zwiezda jest bardzo podobna do głównego modułu stacji Mir (DOS-7). Budowa rozpoczęła się w połowie lat 80. Gdy Rosja włączyła się do projektu budowy Międzynarodowej Stacji Kosmicznej ISS, zrezygnowano ze stacji Mir 2, a zbudowany moduł nazwany Zwiezda stał się trzecim z głównych modułów ISS.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Wielozadaniowy Moduł Laboratoryjny "Nauka" (ros. Многоцелевой лабораторный модуль "Нау́ка" – МЛМ, ang. Multipurpose Laboratory Module – MLM) – moduł finansowany przez rosyjską agencję Rosawiakosmos, który w 2014 r. zostanie dołączony do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Zastąpi on niezrealizowany Uniwersalny Moduł Dokujący (ros. Универсальный стыковочный модуль).
Poisk (MRM 2) – rosyjska śluza powietrzna zamontowana na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Poisk konstrukcyjnie jest bardzo zbliżony do śluzy Pirs. Przyłączony został do górnego węzła modułu Zwiezda.
Sojuz (ros. Союз, "związek, zjednoczenie, sojusz") – nazwa serii radzieckich i rosyjskich wielomiejscowych pojazdów kosmicznych przeznaczonych do długotrwałych lotów po orbicie okołoziemskiej oraz do manewrowania i łączenia się z innymi obiektami w przestrzeni kosmicznej. Mogą one zabrać na swój pokład załogi liczące maksymalnie do trzech osób. Od 1967 r. Sojuzy są środkiem transportu kosmonautów na orbitę. Zgodnie z radziecką tradycją nazwy Sojuz zaczęto również używać do rakiety nośnej, która wynosiła na orbitę ten statek kosmiczny.
Sojuz TMA-03M – misja statku Sojuz do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, mająca na celu dostarczenie nowej załogi. Start nastąpił 21 grudnia 2011 roku z kosmodromu Bajkonur, natomiast lądowanie 1 lipca 2012 r. w Kazachstanie.
STS 132 (ang. Space Transportation System) – 132 misja Programu lotów wahadłowców. Głównym celem lotu będzie lot na ISS i dostarczenie MIM-1 Rasswiet, ICC-VLD (Integrated Cargo Carrier-Vertical Light Deployable) z anteną SGANT.
Energia (ros. Ракетно-космическая корпорация «Энергия» имени С.П.Королёв, Rakietno-kosmiczeskaja korporacyja "Eniergija" imieni S.P. Korolow) – rosyjskie przedsiębiorstwo będące głównym dostawcą statków kosmicznych, rakiet i komponentów stacji kosmicznych dla rosyjskiego programu kosmicznego. Nazwa przedsiębiorstwa pochodzi od nazwiska radzieckiego konstruktora Siergieja Korolowa (1907-1966), od którego biura konstrukcyjnego wywodzi się obecne przedsiębiorstwo.
Komora rękawicowa (zwana też dry boxem (dryboxem) lub glove boxem (gloveboxem)) - sprzęt laboratoryjny służący do pracy w kontrolowanej atmosferze. Składa się ze szczelnej komory z przezroczystą ścianą, do której przymocowane są gumowe rękawice. W bocznej ścianie komory znajduje się śluza (częściej dwie śluzy: duża i mała) umożliwiająca transport materiałów do środka komory bez zanieczyszczania atmosfery wewnątrz.

Reklama