Rakietowy pocisk antybalistyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rakietowy pocisk antybalistycznypocisk o napędzie rakietowym służący przede wszystkim do zwalczania innych pocisków rakietowych we wszystkich fazach ich lotu (Boost Phase, Midcourse Phase, Terminal Phase: upper tier i lower tier) np. pocisków balistycznych, manewrujących, niektóre (fazy terminalnej) mają możliwości też przeciwlotnicze mogąc zestrzeliwać: myśliwce, uzbrojone jak i nie bezpilotowe aparaty latające oraz śmigłowce (np. Patriot PAC-3), a nawet (każdej fazy) satelity na orbicie okołoziemskiej (np. Kinetic Energy Interceptor, Ground Based Interceptor czy Standard Missile 3 Block IA). Obecnie nowoczesne pociski antyrakietowe w większości są wyposażone w Głowica bojowa technologii hit-to-kill np. min.: GBI, KEI, SM-3, Patriot PAC-3, THAAD, PAD, AAD ale są też nowoczesne pociski z głowicą wybuchową np. Arrow 2, AMRAAM czy SM-6 ERAM. Pociski przeciwbalistyczne starego typu są uzbrojone w głowicę odłamkową np. MIM-104 Patriot oraz atomową: XLIM-49 Nike-Zeus, Sprint i Spartan czy A-350. Obecnie rzadko używa się głowic jądrowych do niszczenia innych głowic np. 53T6, 51T6 służące do ochrony w fazie terminalnej Moskwy, jest to spowodowane tworzeniem się szkodliwego dla zdrowia i środowiska promieniowania jądrowego.

RIM-161 Standard Missile 3 Block IA (SM-3 Block IA) jest morskim amerykańskim, antybalistycznym pociskiem rakietowym przeznaczonym do zwalczania balistycznych pocisków krótkiego (SRBM), i średniego zasięgu (MRBM) w fazie środkowej (Midcourse Phase Defense), oraz w niższym pułapie (Lower tier) lotu pocisku balistycznego w fazie końcowej (Terminal Phase Defense). Stacjonujące na okrętach Aegis BMD pociski SM-3 są elementem amerykańskiego systemu obrony antybalistycznej Balistic Missile Defense, spełniając w nim funkcje morskiego systemu obrony teatru działań i odpowiadając w pewnym stopniu lądowym pociskom antybalistycznym THAAD.Promieniowanie jądrowe – emisja cząstek lub promieniowania elektromagnetycznego (promieniowanie gamma) przez jądra atomów. Promieniowanie zachodzi podczas przemiany promieniotwórczej lub w wyniku przejścia wzbudzonego jądra do stanu o niższej energii. Rodzaj wysyłanego promieniowania oraz jego energia zależy od rodzaju przemiany jądrowej.

Obecnie większość pocisków antybalistycznych na świecie należy do amerykańskiego systemu obrony antybalistycznej, gdyż to dla jego różnych wersji zostały opracowane, min.: KEI(wszystkie odmiany), GBI, Terminal High Altitude Area Defense, MIM-104 Patriot(wszystkie wersje), niektóre z serii Standard Missile (typu RIM-161 Standard Missile 3, RIM-174 Standard Missile 6 ERAM ).

Silnik rakietowy – rodzaj silnika odrzutowego, czyli wykorzystującego zjawisko odrzutu substancji roboczej, który nie pobiera w trakcie pracy żadnej substancji z otoczenia. Substancją roboczą mogą być produkty spalania (gazy spalinowe) powstałe przy utlenianiu paliwa (chemiczny silnik rakietowy), przy czym zarówno paliwo rakietowe jak i utleniacz znajdują się w zbiornikach napędzanego urządzenia (tlen nie jest pobierany z atmosfery), dzięki czemu silnik może pracować w dowolnych warunkach, np. w przestrzeni kosmicznej i pod wodą. Mogą nią być też jony rozpędzane elektromagnetycznie (silnik jonowy), plazma, także rozpędzana elektromagnetycznie (silnik plazmowy) lub strumień fotonów gamma (silnik fotonowy). Stosowany najczęściej w rakietach i promach kosmicznych oraz pociskach rakietowych.Pociski rakietowe Standard - rodzina amerykańskich morskich rakietowych pocisków przeciwlotniczych oraz antybalistycznych opracowanych początkowo jako następcy rakietowych systemów Terrier, Talos oraz Tartar. Pociski systemu standard zapewniać miały całodobową ponaddźwiękową obronę przeciwlotniczą okrętów i całego obszaru działania floty w każdych warunkach pogodowych na średnich i dalekich dystansach. Rodzina składa się z pięciu grup pocisków - SM-1, SM-2, SM-3, Sm-4 oraz Sm-6. System Sm-3 przeznaczony jest wyłącznie do zwalczania rakietowych pocisków balistycznych, Sm-4 stanowił system uderzeniowy na cele lądowe, pozostałe zaś grupy są pociskami przeciwlotniczymi.

Historia rozwoju pocisków antyrakietowych w USA[ | edytuj kod]

Najważniejsze historycznie pociski antybalistyczne, których zastosowana technika i możliwości są przełomowe:

Terminal High Altitude Area Defense (THAAD) amerykański rakietowy system antybalistyczny stanowiący element ostatniej warstwy obrony amerykańskiego programu antyrakietowego Ballistic Missile Defense. Jego zadaniem jest przechwytywanie oraz niszczenie taktycznych rakietowych pocisków balistycznych oraz głowic bojowych przeciwnika w najniższej części egzosfery – na początku ostatniej, terminalnej fazy ich lotu (Terminal Phase Defense). Działanie systemu opiera się na gwałtownym dostarczeniu celowi energii kinetycznej głowicy pocisku, poprzez bezpośrednie trafienie w cel (hit-to-kill). System THAAD został zaprojektowany do zwalczania pocisków balistycznych krótkiego i średniego zasięgu i jedynie w ograniczonym zakresie służyć może przeciwko pociskom międzykontynentalnym ICBM. Jak wszystkie systemy antybalistyczne fazy terminalnej, THAAD służy do obrony lokalnego obszaru – aglomeracji miejskich, jednostek wojskowych, zakładów przemysłowych i innych ważnych miejsc, dzięki ponaddwustukilometrowemu zasięgowi może też jednak bronić całych niewielkich obszarowo państw.Sprint – uzbrojony w głowicę jądrową o mocy 1 kT pocisk antybalistyczny krótkiego zasięgu, stanowiący – obok pocisku Spartan – element amerykańskiego systemu antybalistycznego Safeguard.

Nike-Zeus[ | edytuj kod]

Nike Zeus to pierwszy amerykański pocisk antyrakietowy służący do niszczenia głowic bojowych w ostatniej fazie lotu pocisku (Terminal Phase), przy użyciu głowicy atomowej o sile 400 kt oraz o zasięgu 400 kilometrów. Pocisk antybalistyczny powstał na przełomie lat 50 i 60 XX wieku.

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Patriot PAC-3[ | edytuj kod]

To pierwszy pocisk przeciwrakietowy fazy końcowej, systemu Patriot oraz w ogóle jako pocisk antybalistyczny tej fazy w którym zastosowano głowicę kinetyczną Extended Range Interceptor Technology (ERINT). Dzięki zastosowaniu głowicy kinetycznej a nie wybuchowej jak w starszych wersjach PAC-1 PAC-2, skuteczność zniszczenia rakiety balistycznej wynosi ok. 90% w porównaniu do poprzednich wersjach gdzie wynosiła 33 procent. Pierwsza jego wersja weszła do służby w 1995 r. a najnowsza w 2003.

Kinetic Energy Interceptor (KEI) to amerykański kinetyczny pocisk antybalistyczny w stadium konstrukcyjnym służący zwalczaniu pocisków balistycznych w ich startowej oraz środkowej fazie lotu (boost phase oraz midcourse phase). KEI jest pierwszym i jedynym do tej pory systemem antybalistycznym w całości opracowywanym po wypowiedzeniu przez USA traktatu ABM, zaś jego opracowanie w okresie obowiązywania tego układu nie byłoby możliwe.Traktat ABM (ABM Treaty, Anti-Ballistic Missile Treaty) traktat między Stanami Zjednoczonymi a Związkiem Radzieckim o nieograniczonym czasowo ograniczeniu rozwoju, testowania i rozmieszczania systemów antybalistycznych (ABM – ‘’Antiballistic Missile’’). Jak wynika z art. I traktatu, jego celem było „ograniczenie systemów antybalistycznych każdej ze stron traktatu (ZSRR i USA) i zapobieżenie rozmieszczeniu przez którakolwiek ze stron systemów ABM na jego terytorium”. Jakkolwiek układ dopuszczał pewne ograniczone rozmieszczenie systemów antybalistycznych, jednakże zapobiegał utworzeniu systemów narodowych, w efekcie czego zapewniał nieskrępowaną możliwość balistycznego ataku jądrowego przez każdą ze stron. Traktat ograniczał możliwość rozmieszczenia systemów antybalistycznych jedynie do określonej w nim liczby rakietowych systemów lądowych oraz umieszczonych na Ziemi systemów radarowych.
Antyrakieta GBI podczas załadunku do wyrzutni.

Ground Based Interceptor[ | edytuj kod]

Jest to pierwszy antybalistyczny pocisk bazowania naziemnego fazy środkowej (Midcourse Phase), który niszczy swoją głowicą Exoatmospheric Kill Vehicle - EKV technologii hit-to-kill nie wrogi pocisk balistyczny a jego głowicę, po oddzieleniu w kosmosie się od reszty rakiety. Pierwsze pociski tego typu weszły do uzbrojenia USA w 2004 roku. Antyrakieta ta ma właściwości przeciwsatelitarne. Docelowo głowica EKV ma zostać zastąpiona wielogłowicowy modułem MKV uzbrojonym w 20 kinetycznych głowic.

AIM-120 AMRAAM (Advanced Medium-Range Air-to-Air Missile) – amerykański pocisk rakietowy powietrze-powietrze średniego zasięgu, z aktywnym radiolokacyjnym układem naprowadzania, korygowanym systemem nawigacji bezwładnościowej INS.Sztuczny satelita – satelita wykonany przez człowieka poruszający się po orbicie wokół ciała niebieskiego. Pierwszym sztucznym satelitą był Sputnik 1, wyniesiony na orbitę wokół Ziemi przez Związek Radziecki w 1957.
Pocisk Kinetic Energy Interceptor.

Kinetic Energy Interceptor[ | edytuj kod]

Pocisk SM-3 Block 1A.

KEI to pierwszy antybalistyczny pocisk rakietowy opracowanym po wycofaniu się USA z Traktatu ABM, który zabraniał konstruowania takich pocisków. KEI jako pierwsza antyrakieta ma możliwość zwalczania pocisków balistycznych w fazie początkowej lotu (Boost Phase), oraz środkowej po oddzieleniu się już głowicy. Jako pierwszy i jedyny pocisk antybalistyczny ma możliwość przenoszenia głowicy kinetycznej LEAP, EKV czy docelowej wielogłowicowej MKV (Multiple Kill Vehicle) wyposażonej w kilkanaście głowic (15). Wszystkie jego wersje mają możliwości antysatelitarne.

Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie. Od północy rozpościera się Morze Śródziemne, a na wschodzie Morze Czerwone.Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.

Standard Missile 3 Block IA[ | edytuj kod]

SM 3 Block IA to pierwszy morski antybalistyczny pocisk użytkowany przez USA i Japonię z rodziny Standard Missile z głowicą kinetyczną LEAP (Lightweight Exo-Atmospheric Projectile), jak i w ogóle z głowicą technologii "Uderzyć aby Zabić" (ang. Hit-To-Kill). Pocisk ten powstał na bazie nigdy nie wprowadzonego do użytku pocisku antybalistycznego z głowicą odłamkową Standard Missile 2ER Block IV, i wszedł do linii w 2004 r. Zmodyfikowana wersja SM 3 IA potrafi we współpracy ze zmodernizowanym radarem SBX niszczyć satelity np. zestrzelenie USA 193.

53T6 (kod NATO: ABM-3 GAZELLE) radziecki rakietowy pocisk antybalistyczny krótkiego zasięgu przeznaczony do zwalczania głowic balistycznych w ostatniej, terminalnej fazie lotu balistycznego. Pierwotnie opracowywany dla systemu krótkiego zasięgu S-225. Uzbrojone w jądrowe głowice o mocy 10 kT sześćdziesiąt cztery pociski Gazela rozmieszczone są wokół Moskwy w ramach moskiewskiego systemu antybalistycznego A-135.XLIM-49A Spartan uzbrojony w głowicę jądrową o mocy 5 Mt pocisk antybalistyczny dalekiego zasięgu, stanowiący – obok pocisku Sprint – element amerykańskiego systemu antybalistycznego Safeguard.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • ABL
  • Arabia Saudyjska (arab. السعودية As-Su’udijja), Królestwo Arabii Saudyjskiej (arab. المملكة العربيّة السّعوديّة Al-Mamlaka al-Arabijja as-Su’udijja) – państwo położone w zachodniej Azji, na Półwyspie Arabskim. Graniczy z Irakiem, Jordanią, Kuwejtem, Omanem, Katarem, Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi i Jemenem. Stolica znajduje się w Rijadzie. Arabia Saudyjska jest jednym z państw założycielskich Ligi Państw Arabskich.Kilometr (symbol: km) – powszechnie stosowana wielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Dokładniej, kilometr to 1000 metrów. Stowarzyszona i dość często używana jednostka powierzchni to kilometr kwadratowy (symbol: km²), a objętości – kilometr sześcienny (symbol: km³).




    Warto wiedzieć że... beta

    Rok – odstęp czasu między dwoma jednakowymi położeniami Ziemi w jej ruchu po orbicie wokół Słońca. Analogicznie można mówić o roku marsjańskim lub wenusjańskim – jest to odstęp czasu między dwoma położeniami planety w jej ruchu po orbicie wokół macierzystej gwiazdy.
    Rakietowy pocisk ziemia-powietrze (ang. Surface-to-air missile, SAM) – pocisk rakietowy wystrzeliwany z ziemi, przeznaczony do zwalczania celów powietrznych, w szczególności samolotów.
    RIM-161 Standard Missile 3 (SM-3) – rodzina morskich, kinetycznych pocisków antybalistycznych, przeznaczonych do zwalczania pocisków balistycznych krótkiego i średniego zasięgu. Wersja Block IIA, znajdująca się nadal w stadium badawczo-konstrukcyjnym, służy również do niszczenia pocisków o zasięgu międzykontynentalnym. Do wyeliminowania celu broń ta wykorzystuje energię kinetyczną, powstałą na skutek bezpośredniego, punktowego uderzenia głowicy w planowany obiekt z prędkością 3,2 km/s. SM-3 jest podstawą systemu antybalistycznego Stanów Zjednoczonych Aegis BMD, działającego w ramach Morskiego Teatru Działań (ang. Navy Theater Wide). Do stycznia 2008 roku przeprowadzono trzynaście testów różnych systemów SM-3, z czego 10 ostatnich zakończyło się skutecznym zestrzeleniem celu.
    Grecja (gr. Ελλάδα Elláda, IPA: [e̞ˈlaða] lub Ελλάς Ellás, IPA: [e̞ˈlas]), Republika Grecka (Ελληνική Δημοκρατία Ellinikí Dimokratía, IPA: [e̞ˌliniˈci ðimo̞kraˈtiˌa]) – kraj położony w południowo-wschodniej części Europy, na południowym krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Graniczy z czterema państwami: Albanią, Macedonią Północną i Bułgarią od północy oraz Turcją od wschodu. Ma dostęp do czterech mórz: Egejskiego i Kreteńskiego od wschodu, Jońskiego od zachodu oraz Śródziemnego od południa. Grecja ma dziesiątą pod względem długości linię brzegową na świecie, o długości 14880 km. Poza częścią kontynentalną, w skład Grecji wchodzi około 2500 wysp, w tym 165 zamieszkałych. Najważniejsze to Kreta, Dodekanez, Cyklady i Wyspy Jońskie. Najwyższym szczytem jest wysoki na 2918 m n.p.m. Mitikas w masywie Olimpu.
    Chetz-2 (hebr. חץ, Hetz, ang. Arrow II, pol. Strzała 2) – naziemny rakietowy system antybalistyczny przeznaczony do zwalczania taktycznych pocisków balistycznych klasy SRBM i MRBM w ostatniej, terminalnej fazie ich lotu (w najniższej warstwie obrony antybalistycznej Lower tier). System jest efektem współpracy Izraela z przemysłem obronnym Stanów Zjednoczonych.
    RIM-156 Standard Missile 2 ERAM Block IVA - planowany do wprowadzenia do służby w roku 2003 morski pocisk przeciwlotniczy dalekiego zasięgu.
    Kinetic Energy Interceptor (KEI) to amerykański kinetyczny pocisk antybalistyczny w stadium konstrukcyjnym służący zwalczaniu pocisków balistycznych w ich startowej oraz środkowej fazie lotu (boost phase oraz midcourse phase). KEI jest pierwszym i jedynym do tej pory systemem antybalistycznym w całości opracowywanym po wypowiedzeniu przez USA traktatu ABM, zaś jego opracowanie w okresie obowiązywania tego układu nie byłoby możliwe.

    Reklama