Ragtime

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Drugie wydanie „Maple Leaf Rag”. To jeden z najbardziej znanych utworów tej formy muzycznej
.mw-parser-output .infobox.gatunekmuzyki-blues .naglowek{background:cornflowerblue;color:white}.mw-parser-output .infobox.gatunekmuzyki-country .naglowek{background:#b17d53;color:white}.mw-parser-output .infobox.gatunekmuzyki-disco .naglowek{background:deeppink;color:white}.mw-parser-output .infobox.gatunekmuzyki-electronic .naglowek{background:#EAECF0;color:black}.mw-parser-output .infobox.gatunekmuzyki-hip-hop .naglowek{background:darkblue;color:white}.mw-parser-output .infobox.gatunekmuzyki-pop .naglowek{background:lightskyblue;color:black}.mw-parser-output .infobox.gatunekmuzyki-rock .naglowek{background:firebrick;color:white}.mw-parser-output .infobox.gatunekmuzyki-reggae .naglowek{background:green;color:white}.mw-parser-output .infobox.gatunekmuzyki-ska .naglowek{background:green;color:white}.mw-parser-output .infobox.gatunekmuzyki-soul .naglowek{background:darkorange;color:black}.mw-parser-output .infobox.gatunekmuzyki-metal .naglowek{background:black;color:white}.mw-parser-output .infobox.gatunekmuzyki-jazz .naglowek{background:pink;color:black}.mw-parser-output .infobox.gatunekmuzyki-inne .naglowek{background:#EAECF0;color:black}

Ragtimeforma muzyczna wywodząca się z formy tanecznej. Metrum parzyste 2/4 (z wyjątkami), tempo umiarkowane, rytm złożony i kunsztowny, silnie synkopowany (stąd nazwa pochodząca od angielskich słów ragged time – poszarpane metrum), z jednostajnym, zazwyczaj ósemkowym akompaniamentem w partii basowej (faktura homofoniczna).

Igor Fiodorowicz Strawinski, a. Strawiński; ros.: Игорь Фёдорович Стравинский (ur. 17 czerwca 1882 w Oranienbaumie, zm. 6 kwietnia 1971 w Nowym Jorku) – rosyjski kompozytor, pianista i dyrygent.Gatunek muzyczny typologia i kategoryzacja, która identyfikuje dźwięki muzyczne przez ich przynależność do określonej kategorii i rodzaju muzyki, które to można odróżnić od innych rodzajów muzyki.

Ragtime do poziomu sztuki wyniósł afroamerykański kompozytor i pianista Scott Joplin. Ragtime standardowo był grany na solowym instrumencie klawiszowym (pianino, fortepian, pianola) i z tymi instrumentami najczęściej jest utożsamiany, jednak Big Bandy w takich ośrodkach jak Nowy Orlean i Nowy Jork, powstały właśnie na tej formie muzycznej.

Forma muzyczna to ogólna budowa utworu muzycznego, efekt współdziałania elementów dzieła muzycznego. Jest to środek realizacji wyrazu emocjonalnego dzieła muzycznego, za pomocą technik kompozytorskich. Każdy utwór, będąc dziełem niepowtarzalnym, pozostaje w różnym stosunku do formy, a w wielu utworach schematy formalne krzyżują się ze sobą (np. forma pieśni z rondem). Każdy twór kojarzony z daną formą jest nierozerwalnie związany z konkretnym środkiem wykonawczym (obsadą).Fortepian – strunowy (chordofon), młoteczkowy, klawiszowy instrument muzyczny, zaliczany do rodziny cytr. Współczesny fortepian dysponuje skalą od A2 (czasami najlepsze koncertowe od F2; instrumenty z pocz. XIX wieku od C1 ) do c (88 dźwięków/klawiszy).

Ragtime również powiązany jest z bluesem, można go grać na gitarze (głównie 12-strunowej). Wielu bluesmanów łączyło swą muzykę z właśnie ragtimem. Przykładem fuzji bluesa i ragtime jest Blind Willie McTell i jego utwór „Georgia Rag”.

Wybrane ragtime’y[ | edytuj kod]

  • Scott Joplin – The Ragtime Dance na fortepian, Ragtime Waltz na fortepian, School of Ragtime, Maple Leaf Rag, The Entertainer, Gladiolus Rag 1907, Original Rags 1899 i wiele innych.
  • Igor Strawinski – Ragtime na 11 instrumentów 1918, Piano Rag-Music 1919
  • Blind Willie McTell – Georgia Rag 1931
  • Lucian Porter Gibson – Jinx Rag 1911, Cactus Rag 1915
  • Jelly Roll Morton – King Porter Stomp 1923, Maple Leaf Stomp (interpretacja kompozycji Scotta Joplina) 1938
  • Eubie Blake – Charleston Rag 1903, The Chevy Chase 1914
  • James Scott – Frog Legs Rag 1906, Kansas City Rag 1907, Ragtime Oriole 1911,Pegasus Rag 1920
  • James Reese Europe – Castle House Rag 1914
  • Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Homofonia - rodzaj faktury, w której melodii, znajdującej się zazwyczaj w najwyższym głosie, towarzyszy akompaniament. Muzyka powstała na fakturze homofonicznej nosi nazwę muzyki homofonicznej.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    James Reese Europe (ur. 9 maja 1881, zm. 1919 w Nowym Jorku) – amerykański mandolinista jazzowy, kompozytor muzyki ragtime i kierownik zespołu. Uważany za pioniera amerykańskiego jazzu, który spopularyzował ragtime na orkiestrę i tworząc w 1917 roku Original Dixieland Jass Band – zespół, którego muzyka miała wpływ na rozwój amerykańskiego jazzu.
    The Entertainer (dosłowne polskie tłumaczenie: "Artysta estradowy") – ragtime skomponowany przez Scotta Joplina w 1902 r.
    Nowy Jork (ang. City of New York, również New York, New York City) – najludniejsze miasto w Stanach Zjednoczonych, a zarazem centrum jednej z najludniejszych aglomeracji na świecie. Nowy Jork wywiera znaczący wpływ na światowy biznes, finanse, media, sztukę, modę, badania naukowe, technologię, edukację oraz rozrywkę. Będąc między innymi siedzibą Organizacji Narodów Zjednoczonych, stanowi ważne centrum spraw międzynarodowych i jest powszechnie uważany za kulturalną stolicę świata.
    Anthony B. „Tony” Jackson (ur. 7 listopada 1942 w Nowym Jorku, zm. 28 października 2005 tamże) – amerykański koszykarz, występujący na pozycjach rzucającego obrońcy lub niskiego skrzydłowego.
    Blind Willie McTell, właśc. William Samuel McTear (ur. 5 maja 1898, zm. 19 sierpnia 1959) – amerykański muzyk bluesowy, niewidomy wokalista, gitarzysta i autor tekstów. W latach 1927–1956 nagrał 149 piosenek.
    Blues (ang. smutek, rozpacz) – gatunek muzyczny wywodzący się ze śpiewów Afroamerykanów z południa USA, z pewnymi wpływami muzyki folk.
    James Price Johnson (ur. 1 lutego 1894 w New Bruswick w stanie New Jersey, USA, zm. 17 listopada 1955 w Nowym Jorku, USA) – amerykański pianista jazzowy, okrzyknięty największą znakomitością swojego czasu na Wschodnim Wybrzeżu. Gruntownie wykształcony muzycznie, zarówno w zakresie muzyki poważnej, jak i ragtime’ach. Wylansował własny styl gry na fortepianie znany jako „stride”. W 1908 roku przeprowadził się z rodziną do Nowego Jorku, profesjonalnego angażu doczekał się cztery lata później na Coney Island. Uczestniczył w przeszło 400 sesjach nagraniowych jako akompaniator. Debiutował na Broadwayu w 1923 roku kompozycją „Charleston”, wykorzystaną w przedstawieniu „Running Wild”, motyw ten stał się szybko ogromnie popularny. Sławy klasycznego bluesa lat 20., takiej rangi jak Ida Cox, Ethel Waters czy Bessie Smith utrzymywały z Johnsonem stałą współpracę. Komponował również muzykę symfoniczną: „Yamecraw: A Negro Rapsody” (1928), „Tone Poem” (1930), „Symphony Harlem” (1932), czy „De Organizer” (1940) – operę jednoaktową do libretta Langstone’a Hughesa. Jego twórczość symfoniczna nie cieszyła się jednak uznaniem i była grana niezwykle rzadko. Jonhson jest postrzegany przede wszystkim jako „ojciec stylu stride”, wywarł również ogromny wpływ na takie znakomitości jazzowej pianistyki jak Duke Ellington, Fats Waller, Thelonious Monk, Count Basie, George Gershwin czy Art Tatum. Zmarł w wieku 61 lat w Nowym Jorku w dzielnicy Jamaica.

    Reklama