Radiostacja R-110

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Radiostacja R-110 – krótkofalowa, nadawczo-odbiorcza radiostacja dużej mocy, do przewożenia na 5 lub 3 samochodach Ził-157, eksploatowana w Wojsku Polskim.

Siły pokojowe ONZ – część sił zbrojnych państw oddanych do dyspozycji ONZ w celu przeprowadzenia konkretnych operacji pokojowych. Siły te powoływane są w trybie doraźnym przez Zgromadzenie Ogólne lub Radę Bezpieczeństwa ONZ, zgodnie z Kartą Narodów Zjednoczonych. W założeniach ONZ, siły pokojowe stanowią – dla państw w nich uczestniczących – nieprzymusowy instrument kontroli konfliktów zbrojnych.ZiŁ (ros. ЗиЛ, skrót od Завод имени Лихачёва Zakład imienia Lichaczowa) – marka radzieckich, a obecnie rosyjskich samochodów ciężarowych, autobusów oraz samochodów opancerzonych dla dygnitarzy.

Była sprzętem wyprodukowanym po wojnie w ZSRR zakupionym na potrzeby jednostek wojsk łączności, jednostek wojsk radiotechnicznych i stacjonarnych centrów nadawczych.

Wersje radiostacji:

  • R-110 – wersja na 5 samochodach ZIŁ-157,
  • R-110M – wersja na 3 samochodach ZIŁ-157,
  • R-110M2 – wersja na 3 samochodach ZIŁ-157 z unowocześnionym sprzętem.
  • Przeznaczenie[ | edytuj kod]

    Radiostacja przeznaczona była do utrzymywania łączności fonicznej lub telegraficznej (ręcznej i dalekopisowej) na bardzo duże odległości (do 8000 km).

    2 Brygada Łączności im. gen. broni Władysława Korczyca – jednostka operacyjna wojsk łączności podlegała Sztabowi Generalnemu Wojska Polskiego.Odbiornik radiowy R-250M2 – wojskowy odbiornik radiowy, krótkofalowy, eksploatowany w jednostkach łączności Ludowego Wojska Polskiego. Z uwagi na swe walory użytkowe – płynny zakres przestrajania, dokładność podświetlanej skali, płynną regulację pasma – był bardzo szeroko wykorzystywany jako odbiornik nasłuchowy nie tylko w wojskach łączności. Ukoronowaniem jego zalet może być fakt, że w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku był marzeniem każdego krótkofalowca. Płynne regulacje jego pasma przenoszenia w torach pośredniej i niskiej częstotliwości pozwalały na podsłuch rodzącej się telefonii jednowstęgowej SSB.

    W latach 60.-90. zabezpieczała łączność ze Sztabem Zjednoczonych Sił Układu Warszawskiego początkowo ze stacjonarnych centrów radiowych. Od końca lat 70. treningi łączności głównie z Flotą Bałtycką (Kaliningrad) prowadziły radiostacje R-110 z 2 Brygady Łączności.

    W ramach tworzonej Polskiej Stacji Antarktycznej w 1977 roku, w celu zabezpieczenia łączności z krajem, z pierwszą grupą naukowców popłynął tam nadajnik radiostacji R-110 (reszta urządzeń była jeszcze poufna) z wojskowymi operatorami.

    Odbiornik radiowy BERYL-2 – wojskowy odbiornik radiokomunikacyjny, krótkofalowy, eksploatowany w jednostkach łączności Wojska Polskiego. Dwa takie odbiorniki wchodziły w skład ukompletowania każdej radiostacji dużej mocy R-110.1 Pułk Łączności – jednostka operacyjna wojsk łączności podlegała Sztabowi Generalnemu Wojska Polskiego. Powstała z przemianowania 9 maja 1967 roku 5 Pułku Łączności.

    Dla zabezpieczenia łączności Polskiej Misji ONZ w Egipcie w 1973 roku wysłana tam została kompletna radiostacja R-110M z 1 Pułku Łączności w Wałczu. Radiostacji tej używała też Polska Misja ONZ w Wietnamie.

    W wojskach radiotechnicznych (pułki zakłóceń radiowych) nadajnik WJAZ-M2 był bardzo skutecznym urządzeniem (był do tego przystosowany). W okresie tzw. zimnej wojny tuż za wschodnimi granicami Polski, nadajniki takie pracowały zakłócając "Radio Wolna Europa" z antenami ukierunkowanymi na Polskę i Czechosłowację.

    Radiostacja (łac.) – zestaw urządzeń do nadawania lub odbierania sygnałów radiowych. Składa się z nadajnika lub odbiornika radiowego, anteny, linii kablowych itp. Czasami zalicza się do niej także budynki, w których się znajduje. Uproszczoną wersją radiostacji są radiotelefony.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Reklama