Resource Interchange File Format

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z RIFF)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Resource Interchange File Format (RIFF)format plików przeznaczony do przechowywania danych multimedialnych.

AIFF (z ang. Audio Interchange File Format) to format plików dźwiękowych oparty na IFF (Electronic Arts Interchange File Format) współtworzony przez firmę Apple. Dane audio zapisane są jako nieskompresowany PCM w Big endian. Format jest wykorzystywany głównie przez Apple na komputerach Macintosh oraz przez firmę SGI.W sytuacjach, kiedy liczby całkowite lub jakiekolwiek inne dane zapisywane są przy użyciu wielu (przynajmniej dwóch) bajtów, nie istnieje jeden unikatowy sposób uporządkowania tych bajtów w pamięci lub w czasie transmisji przez dowolne medium i musi być użyta jedna z wielu konwencji ustalająca kolejność bajtów (ang. byte order lub endianness). Jest to analogiczne do zapisu pozycyjnego liczb lub kierunku pisma w różnych językach – ze strony lewej na prawą albo z prawej na lewo.

Format RIFF został wprowadzony przez firmy Microsoft i IBM w 1991 roku jako domyślny format plików multimedialnych dla Windows 3.1. Format ten bazuje na formacie IFF, opracowanym przez Electronic Arts we współpracy z Commodore dla komputerów Amiga 1000 w 1985 roku. Jedyna różnica to zmiana kolejności bajtów w sekwencjach bajtów zawierających dane liczbowe, co było związane ze zmianą architektury procesora z M68xxx na 80x86.

WAV (ang. wave form audio format) – format plików dźwiękowych stworzony przez Microsoft oraz IBM. WAVE bazuje na formacie RIFF, poszerzając go o informacje o strumieniu audio, takie jak użyty kodek, częstotliwość próbkowania czy ilość kanałów. WAV podobnie jak RIFF został przewidziany dla komputerów IBM PC, toteż wszystkie zmienne zapisywane są w formacie little endian. Odpowiednikiem WAV dla komputerów Macintosh jest AIFF.FOURCC (ang. four-character code). Jest to sekwencja czterech bajtów używanych do jednoznacznej identyfikacji formatu danego pliku. Wymyślony na potrzeby systemów operacyjnych, używany na początku w oprogramowaniu komputerów Macintosh, później zaadaptowany na potrzeby Amigi i Electronic Arts. Algorytm później został zmodyfikowany na potrzeby kompresji plików QuickTime i DirectShow.

Format RIFF jest używany do przechowywania dźwięku (RIFF WAVE), obrazów (RDI), video (RIFF AVI), muzyki MIDI (RMI) i innych.

Budowa formatu[ | edytuj kod]

Format RIFF opiera się na oznakowanych blokach danych o podanej długości (ang. chunks). Każdy blok składa się z nagłówka i pola danych. Nagłówek zawiera identyfikator bloku i długość pola danych. Identyfikator (zwany też FourCC) to cztery bajty – litery w kodzie ASCII. Następuje po nim 32-bitowa liczba bez znaku zapisana w formacie little endian określająca długość pola danych w bajtach.

W sytuacjach, kiedy liczby całkowite lub jakiekolwiek inne dane zapisywane są przy użyciu wielu (przynajmniej dwóch) bajtów, nie istnieje jeden unikatowy sposób uporządkowania tych bajtów w pamięci lub w czasie transmisji przez dowolne medium i musi być użyta jedna z wielu konwencji ustalająca kolejność bajtów (ang. byte order lub endianness). Jest to analogiczne do zapisu pozycyjnego liczb lub kierunku pisma w różnych językach – ze strony lewej na prawą albo z prawej na lewo.Interchange File Format (IFF) – format danych wymyślony w 1985 roku przez Electronic Arts (we współpracy z Commodore-Amiga). IFF należy do klasy tzw. kontenerów, pozwalając na przechowywanie różnego rodzaju danych.

Plik w formacie RIFF składa się z bloku nadrzędnego o identyfikatorze "RIFF", wewnątrz którego znajduje się 4-bajtowy identyfikator podformatu (np. "WAVE"), a następnie bloki podrzędne, których identyfikatory, ilość, kolejność występowania i zawartość pól danych zależą od podformatu. W prawidłowo zbudowanym pliku RIFF długość bloku głównego jest równa długości całego pliku pomniejszonego o 8. Konstrukcja formatu ogranicza maksymalną długość pliku do 4 GB.

IBM (ang. International Business Machines Corporation; potocznie zwany Big Blue, NYSE: IBM) – jeden z najstarszych koncernów informatycznych.ASCII [aski] (ang. American Standard Code for Information Interchange) – 7-bitowy kod przyporządkowujący liczby z zakresu 0-127: literom (alfabetu angielskiego), cyfrom, znakom przestankowym i innym symbolom oraz poleceniom sterującym. Na przykład litera "a" jest kodowana liczbą 97, a znak spacji jest kodowany liczbą 32.

Konstrukcja formatu RIFF jest bardzo podobna do IFF, różnica polega na sposobie zapisu długości bloków (IFF używa zapisu big endian).

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

W sytuacjach, kiedy liczby całkowite lub jakiekolwiek inne dane zapisywane są przy użyciu wielu (przynajmniej dwóch) bajtów, nie istnieje jeden unikatowy sposób uporządkowania tych bajtów w pamięci lub w czasie transmisji przez dowolne medium i musi być użyta jedna z wielu konwencji ustalająca kolejność bajtów (ang. byte order lub endianness). Jest to analogiczne do zapisu pozycyjnego liczb lub kierunku pisma w różnych językach – ze strony lewej na prawą albo z prawej na lewo.
Format pliku w informatyce to ustalony standard zapisu informacji w pliku danego typu. Sposób zakodowania informacji lub danych zależy od zastosowanej aplikacji. Ze względu na dostępność do specyfikacji struktury formatu, wyróżnia się powszechnie znany, czyli otwarty format pliku (o publicznie dostępnej strukturze) oraz utajniony przez producenta programu format zamknięty.
AVI (ang. Audio Video Interleave) to kontener danych audiowizualnych. Został wprowadzony w roku 1992 przez firmę Microsoft jako element strategii przystosowania systemu Windows do obsługi multimediów, stanowiący część technologii Video for Windows.
Commodore International – przedsiębiorstwo, które odegrało czołową rolę w rozwoju komputerów domowych w latach 80. i 90. Przedsiębiorstwo zbankrutowało w 1994 roku; od tego czasu kilkakrotnie próbowano wznowić rozwój systemu Amiga.
x86 – rodzina architektur (modeli programowych) procesorów firmy Intel, należących do kategorii CISC, stosowana w komputerach PC, zapoczątkowana przez i wstecznie zgodna z 16-bitowym procesorem 8086, który z kolei wywodził się z 8-bitowego układu 8085. Nazwa architektury wywodzi się od nazw pierwszych modeli z tej rodziny, których numery kończyły się liczbą 86.

Reklama