Qumranistyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Qumranistyka – zespół rozmaitych dyscyplin historycznych i orientalistycznych, których przedstawiciele badają szeroko pojętą kwestię Kumran oraz zwojów z Pustyni Judzkiej. Do dyscyplin „qumranologicznych” należą historia, archeologia, hebraistyka, arameistyka, biblistyka, paleografia i epigrafika, semitystyka itp.

Semitystyka (inaczej semitologia) - jedna z dziedzin orientalistyki zajmująca się badaniem języków semickich, językoznawstwem porównawczym i historycznym tychże języków, ale również współczesnymi dialektami języków semickich.Biblistyka – grupa dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii. W ich skład wchodzi: introdukcja biblijna, egzegeza biblijna (Starego i Nowego Testamentu) oraz teologia biblijna.

Początek qumranistyki datuje się od czasu powołania pierwszego zespołu badawczego (tzw. Scrollery Team w 1952) pod kierownictwem ojca Rolanda de Vaux, francuskiego dominikanina, biblisty, archeologa i historyka starożytnego Izraela.

Jednym z zasłużonych polskich świeckich qumranistów był ks. Józef Tadeusz Milik.
Wśród teologów polskich zajmujących się qumranistyką jest ks. prof. Henryk Muszyński, prymas-senior Polski, a także ks. prof. A. Tronina. Niemal wszystkie teksty z Qumran, poza biblijnymi, zostały wydane w j. polskim przez P. Muchowskiego. Polskim qumranistą jest także Zdzisław Jan Kapera, autor licznych artykułów i książek w języku zarówno angielskim jak i polskim, a także redaktor i właściciel wydawnictwa The Enigma Press, wydającego m.in. The Qumran Chronicle oraz Qumranica Mogilanensia.

Józef Tadeusz Milik (ur. 24 marca 1922 w Seroczynie koło Sokołowa Podlaskiego, zm. 6 stycznia 2006 w Paryżu) – polski biblista, orientalista, poliglota, pionier qumranistyki.Prymas Polski – tytuł przysługujący urzędującym arcybiskupom gnieźnieńskim od 1417, podkreślający ich pierwszeństwo w polskim episkopacie.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Por. Andrzej Mrozek, Krzysztof Pilarczyk. Sześćdziesiąt lat badań qumranoznawczych w Polsce. „Studia Judaica”. nr 2(20), s. 185–199, 2007. 
  2. A. Tronina: Biblia w Qumran. Wprowadzenie w lekturę biblijnych rękopisów znad Morza Martwego. Kraków: The Enigma Press, 2001, s. 148, seria: Biblioteka Zwojów. Tło Nowego Testamentu 8. ISBN 83-86110-46-5.
  3. Kraków 2000, (wyd. 2) The Enigma Press
Archeologia (z gr. ἀρχαῖος archaīos – dawny, stary i -λογία -logiā – mowa, nauka) – nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie źródeł archeologicznych, czyli materialnych pozostałości działań ludzkich.Kumran, Qumrān (hebr. ‏חירבת קומראן‎ Chirbet Kumran, arab. ‏خربة قمران‎ Chirbat Kumran) − ruiny starożytnej osady położonej w odległości 1 km na północny zachód od brzegu Morza Martwego, na pustyni Judzkiej, na Zachodnim Brzegu.




Warto wiedzieć że... beta

Zdzisław Jan Kapera (ur. 1942) – dr historyk, biblista-qumranista, orientalista, absolwent historii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Były kustosz Biblioteki Instytutu Filologii Orientalnej na UJ. Wydawca, redaktor i właściciel Enigma Press. Prowadził badania także dotyczące maszyny szyfrującej Enigma.
Epigrafika – nauka pomocnicza historii, zajmująca się badaniem napisów (epigrafów), wykonanych na materiale twardym (kamieniu, metalu, drewnie, itp.).
Roland de Vaux (ur. 17 grudnia 1903 w Paryżu, zm. 1971 w Jerozolimie) – francuski dominikanin, biblista, wieloletni dyrektor École Biblique w Jerozolimie.
Historia – nauka humanistyczna i społeczna, która zajmuje się badaniem przeszłości, a w znaczeniu ścisłym badaniem działań i wytworów ludzkich, aż do najstarszych poświadczonych pismem świadectw, w odróżnieniu od prehistorii, archeologii, antropologii lub historii naturalnej. Wynikiem badań historycznych jest opis dziejów (historiografia).
Hebraistyka – jedna z dziedzin orientalistyki, zajmująca się badaniem języka hebrajskiego, literatury hebrajskiej, a także kultury i historii obszarów hebrajskojęzycznych, łącznie z dziejami judaizmu. Hebraistykę można uznać za gałąź semitystyki. Jest też uznawana za naukę pomocniczą biblistyki.

Reklama