Pulastja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pulastja (dewanagari फुलस्त्य, trl. pulastya, ang. Pulastya) – jeden z synów Brahmy, starożytny natchniony mędrzec indyjski (ryszi - dewanagari ऋषि, trl. ṛṣi, ang. rishi). Uważany jest za wielki autorytet w zakresie jogi. To on objawił tajemnice Wamanapurany maharsziemu Naradzie.

Siddhaśram (dewanagari सिद्धाश्रम trl. Siddhāśram, ang. Siddhashrama) – legendarny hinduistyczny aśram (pustelnia), który zgodnie z tradycją , położony jest w szerzej nieznanym ogółowi miejscu w Himalajach, gdzie wielcy jogini, sadhu i natchnieni mędrcy (ryszi), prowadzą życie siddhów. Przez Tybetańczyków miejsce to jest czczone, jako mityczna Szambala. Ramajana, Mahabharata i Purany wspominają Siddhashram jako pustelnię mahasidhów.Jaksza ( sanskryckie यक्ष, trl. yakṣa; pali yakkha ) – klasa bóstw w mitologii indyjskiej, reprezentujących siły przyrody. Pojmowane zazwyczaj jako duchy lasów i gór. Żeński odpowiednik jakszy to jakszini.

Rodzina i postacie powiązane[ | edytuj kod]

Pochodzenie[ | edytuj kod]

  • Zgodnie z Wisznupuraną i Kurmapuraną oraz naukami Guru adźapajogi mędrzec Pulastja jest jednym z dziewięciu, stworzonych przez Brahmę w pierwszej manwantarze, wielkich starożytnych mędrców zwanych nawabrahmarszimi (dziewięcioma brahmarszimi). Pozostałych ośmiu to: Marići, Bhrygu, Angiras, Pulaha, Kratu, Daksza, Atri i Wasisztha.
  • Pulastja jest jednym z pradźapatich (dewanagari प्रजापति, trl. prajāpati, ang. Prajapati, tłum. pan stworzeń, praojciec ludzkości) oraz manasaputra - zrodzonym z umysłu Brahmy. Brahma po prostu powołał go do istnienia swoim pragnieniem, aby towarzyszył mu w procesie tworzenia.
  • W Puranach można odnaleźć podania, iż Pulastja narodził się w cudowny sposób z uszu Brahmy.
  • Żony i potomstwo[ | edytuj kod]

    Starożytne hinduskie teksty wspominają, że Pulastja miał cztery żony:

    Jamshedpur ( hindi जमशेदपुर, bengali জামশেদপুর, urdu جمشید پور ) – aglomeracja miejska w Indiach w stanie Jharkhand na wyżynie Ćhota Nagpur. Około 628 tys. mieszkańców.Inkarnacja (z łac.: incarnatio; od incarnare, gdzie caro – ciało, mięso) – w religiach dharmicznych jest to jedno z wcieleń przyjmowanych przez żywą istotę (duszę) w cyklu samsary.
  • Według Bhagawatapurany była to Hawirbhu (dewanagari हविर्भू, trl. havirbhū, ang. Havirbhu) jedną z dziewięciu córek Kardamy muniego (dewanagari कर्दम, trl. kārdama) oraz jego żony Dewahuti (dewanagari देवहूति, trl. devahūti, ang. Devahuti. Hawirbhu urodziła mu dwóch synów: jeden to słynny mędrzec (ryszi) Agastja (dewanagari अगस्त्य, trl. āgastya, ang. Agastya), który w nstępnym wcieleniu znany był jako Dahragni lub Dźatharagni (dewanagari दह्राग्नि / जठराग्नि, trl. dahrāgni / jaṭharāgni ang. Dahragni / Jatharagni), a drugi syn to wielki asceta ryszi Wiśrawa (dewanagari विस्राव, trl. visrāva, ang. Vishrava). Wiśrawa miał dwie żony. Pierwszą jego żoną była córka maharysziego Bharadwaji (dewanagari भारद्वाज, trl. bhāradvāja, ang. Bharadvaja) o imieniu Ilavida (zwana również Idawida, Ilavila, Ilabila) (dewanagari इलविद, trl. ilavida, ang. Ilavida), siostra rysziego Gargi (dewanagari गार्ग, trl. gārga, ang. Garga), która urodziła Wiśrawie syna o imieniu Kubera (mitologiczny władca Lanki, bóg bogactw, król Jakszasów). Drugą żoną była księżniczka asurów o imieniu Kaikasi (zwana również Kaikesi, Kekasi lub Keśini) (dewanagari कैकसी, trl. kaikasī, ang. Kaikesi) (córka króla asurów Sumali i królowej Thataka), która stała się matką trzech synów, demonicznych rakszasów Rawany, Wibhiszany, Kumbakarny i córki Śurpanaki. Męrzec Pulastja był więc dziadkiem boga bogactw Kubery i znanych z Ramajany rakszasów.
  • Według Wajupurany była to Priti (dewanagari प्रीति, trl. prīti, ang. Priti) z którą mędrzec Pulastja miał trzech synów Dattoli lub (Dattoni, Dattori, Dattobhi, Dattokti, Dantoli, Dantobhi, Dambholi) (dewanagari दत्तोलि, trl. dattoli, ang. Dattoli), Wedabahu (dewanagari वेदबाहु, trl. vedabāhu, ang. Vedabahu) i Winita (dewanagari विनीत, trl. vinīta, ang. Vinita) i jedną córkę Sadwati, która została żoną Agniego.
  • Według Wisznupurany była to, podobnie jak według Wajupurany, Priti jednakże istnieje istotna rozbieżność pomiędzy tymi źródłami co do potomstwa mędrca Pulastji i Priti. Wisznupurana podaję, iż ich potomkiem był mędrzec Agastja znany z poprzedniego wcielenia w swajambhuwa manwantarze jako Dattoli.
  • Według Mahabharaty żonami były Sandhya (dewanagari सन्ध्या, trl. sandhyā, ang. Sandhyā) i Pratici (dewanagari प्रतीची, trl. pratīcī, ang. Pratici).
  • Jak widać z powyższego opisu istnieje rozbieżność w puranicznych źródłach czy synem Pulastji był Agastja znany z poprzedniego wcielenia jako Dattoli, czy też odwrotnie Dattoli znany z poprzedniego wcielenia jako Agastja. Źródła są natomiast zgodne iż jest to ta sama postać w różnych inkarnacjach.

    Guru Prasad, swami Guru Prasad Paramahansa (dewanagari स्वामी गुरु प्रसाद् परमहंस, trl. svāmī guru prasād pāramahaṃsa) (ur. 6 stycznia 1966 w pobliżu Rishikesh w stanie Uttarakhand w Indiach) – indyjski nauczyciel duchowy z nurtu jogi o nazwie adźapajoga. Jego imię Guru Prasad oznacza Dar Guru. W przypadku Guru Prasad tytuł swami jest formą grzecznościową stosowana wobec świętych i guru nieprzynależących do żadnej z dziesięciu tradycji swamich daśanami.Rakszas, Rakszasa ( sanskryckie: राक्षसः trl. rākṣasaḥ, japoński: 羅刹天 Rasetsuten ) – w mitologii indyjskiej: demon-ludojad, tytan, rodzaj złośliwego, złego ducha, olbrzyma, szkodnika, złośliwy potwór-olbrzym grasujący po zapadnięciu zmierzchu i żywiącego się surowym mięsem, także ludzkim. W hinduizmie symbolizuje naturę mroczną (tamas), czyli taką w której przeważa nienawiść, naturę złą, która zadaje innym niezgodne z dharmą (religią) rany, cierpienia i krzywdy. Rodzaj żeński to rakszasi.. W buddyzmie tybetańskim jest istotą należącą do ośmiu rodzajów demonów, które jednak mogą kultywować buddyzm.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Wasisztha (dewanagari वशिष्ठ , trl. vāsiṣṭha) – jeden z synów Brahmy, starożytny mędrzec indyjski (ryszi – dewanagari ऋषि, trl. ṛṣi).
    Wedyzm (religia wedyjska) – najstarsza względnie poznana religia Indii, henoteistyczna, wywodząca się prawdopodobnie z okresu między połową drugiego tysiąclecia p.n.e. a początkiem pierwszego p.n.e. Jej zręby ukazują teksty Wed, w szczególności najstarsze zbiory - sanhity. Była to religia ahierarchiczna, koncentrująca się wokół rozbudowanego ceremoniału ofiary wedyjskiej (jadźńa, śrauta); w mniejszym stopniu obecne były także praktyki magiczne i rytuały związane z ogniskiem domowym (patrz: Atharwaweda). Przebieg ofiary wedyjskiej był dla jej uczestników odtworzeniem aktu kosmogonicznego i zarazem czynnością podtrzymującą harmonijne istnienie wszechświata, co za tym, pomyślność życia ludzkiego – dlatego tak niezwykle ważny był jej prawidłowy przebieg. Świątynie i zwyczaj czczenia wizerunków bogów pojawia się w wedyzmie znacznie później, prawdopodobnie w efekcie obcych wpływów (być może drawidyjskich).
    Saptarszi (sanskryt सप्तर्षि , trl. saptaṛṣi ) – nazwa zbiorowa dla grupy siedmiu (sapta) wedyjskich wieszczów i mędrców (ryszi), popularnych również w hinduizmie powedyjskim. W każdej epoce istnienia świata (judze), istnieje siedmiu głównych, wielkich mędrców. Zwani są gotraprawartakas , protoplastami gotr (bramińskich klanów).
    Kurmapurana (dewanagari कूर्म पुराण, trl. kūrmapurāṇa) – purana śiwaicka tradycji paśupatów. Kurmapurana zawiera tekst Iśwaragity.
    Guru (dewanagari गुरु) – w religiach dharmicznych przywódca wspólnoty, przewodnik duchowy i nauczyciel, szanowany, a czasem nawet czczony jako wcielenie bóstwa.
    Purany (dewanagari पुराण, trl. purāṇa) – gatunek literacki świętych pism hinduizmu. Poruszają tematy takie jak: historia, religia, tradycja. Niektóre z nich zawierają opowieści z mitologii indyjskiej.
    Pradźapati – nazwa dla hinduistycznych praojców ludzkości. To istoty niebiańskie, twórcy wszystkiego co istnieje. Zadaniem Pradźapatich było zapełnienie naszej planety istotami. Źródła nie są zgodne co do liczebności postaci noszących taki tytuł. Najczęściej listy pradźapatich zawierają 7, 10 lub 21 imion.

    Reklama