Pseudotecjum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schemat pseudotecjum u Didymella bryoniae

Pseudotecjum (łac. pseudothecium) – rodzaj owocnika u workowców. Powstają w nim na drodze płciowej zarodniki zwane askosporami. Jest to owocnik typu askostroma, to znaczy, że najpierw powstaje podkładka (stroma), a dopiero na niej, lub w jej komorach tworzą się worki z askosporami.

Grzyby workowe (Ascomycota Caval.-Sm.) – typ grzybów z podkrólestwa Dikarya. Ich nazwa pochodzi od typu zarodni zwanej workiem (ascus), w której są wytwarzane zarodniki workowe (askospory).Askostroma – rodzaj askokarpu, czyli występującego u grzybów owocnika wytwarzającego na drodze askogami zarodniki płciowe zwane askosporami. Askostroma występuje u grzybów wytwarzających podkładki. Tym różni się od innych askokarpów, że nie posiada własnej ściany, rolę ściany owocnika pełni bowiem ściana komory w podkładce. Najpierw powstaje podkładka z komorami, a dopiero potem, wewnątrz tych komór tworzą się worki, w których powstają askospory.

Pseudotecja występują u licznych grzybów pasożytniczych, np. u Venturia inaequalis powodującego parcha jabłoni. Na szczycie pseudotecjum jest otwór (ostiola), jednak u Venturia inaequalis w czasie suchej pogody jest on zamknięty. Dopiero po zwilżeniu wodą ściany pseudotecjum pęcznieją, otwór powiększa się i zarodniki wydostają się na zewnątrz.

Parch jabłoni – choroba grzybowa większości gatunków drzew z rodzaju jabłoń (Malus Mill.) powodowana przez grzyb Venturia inaequalis (Cooke) Aderh., należący do typu workowców i rodziny Venturiaceae. Parch jest najpospolitszą i najgroźniejszą chorobą jabłoni. Powoduje znaczne obniżenie plonowania i zmniejszanie jego wartości oraz znaczne osłabienie drzew. Porażone owoce odmian zimowych jabłoni gorzej się przechowują lub też nie nadają się do przechowywania. Metabolity grzyba pozostałe w tkankach owoców mogą mieć dla człowieka właściwości kancerogenne.Askospory – haploidalne zarodniki (mejospory) workowe, typowe dla workowców, powstające w workach. Przed wytworzeniem askospor następuje kariogamia, a po niej mejoza. Askospory powstają wewnątrz worka (endogenicznie) w wyniku tzw. swobodnego wytwarzania komórek (tj. po podziale jąder niezwiązanym ściśle z podziałem cytoplazmy). Zwykle w worku powstaje osiem askospor (więcej u Dipodascaceae, cztery np. u Ascocybe sp.) Askospory niektórych grzybów pasożytniczych są czynnikiem zakażającym, np. podłużne, unoszone przez wiatr zarodniki buławinki czerwonej.

Pseudotecjum jest morfologicznie podobne do perytecjum. Różnica jest taka, że perytecjum ma własną ścianę owocnika, natomiast pseudotecjum powstaje w komorze podkładki, jego ścianą jest więc ściana komory podkładki. Ostatnio zanika tendencja do rozróżniania tych pojęć i używa się nazwy perytecjum również do określenia pseudotecjów.

Perytecjum (l.mn. perytecja), otocznia – owocnik płciowy workowców, czyli askokarp; kształtu kulistego do gruszkowatego, z otworem na szczycie.Worek – u grzybów z gromady workowców (Ascomycota) specjalna komórka o charakterze zarodni, w której tworzy się 8 haploidalnych zarodników – askospor (rzadko inna liczba zarodników).

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Joanna Marcinkowska: Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii. Warszawa: PWRiL. ISBN 978-83-09-01048-7.
  2. Dynamika dojrzewania pseudotecjów Venturia inaequalis. [dostęp 2016-06-16].
  3. Marek Grabowski: Choroby drzew owocowych. Kraków: Wyd. Plantpress, 1999. ISBN 83-85982-28-0.
Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.Podkładka – u grzybów jest to zbita warstwa grzybni złożona z mocno z sobą splecionych płonnych strzępek. U niektórych gatunków grzybów workowych powstają na niej otocznie (perytecja), w których wytwarzane są w wyniku podziału płciowego zarodniki. Podkładkę u grzybów workowych nazywa się również stromą.




Reklama