Przypisanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przypisanie (podstawienie) – operacja nadania, umieszczenia, wpisania do określonej l-wartości nowej wartości.

Inkrementacja (łac. incrementum, wzrost) i dekrementacja (łac. decrementum, ubywanie, ubytek) - operacje powodujące odpowiednio zwiększenie lub zmniejszenie wartości argumentu o jeden. Występują zarówno jako operacje w wielu procesorach (np. PDP-11, x86) jak i w językach programowania wyższych rzędów (np. Turbo Pascal, C). Mogą być realizowane jako instrukcja, operator (C i pochodne), procedura standardowa (Turbo Pascal).Jan Bielecki (zm. 25 grudnia 2001) – polski informatyk, wykładowca, jedyny z Europy Środkowo-Wschodniej członek komitetu standaryzacyjnego ANSI C.

Rodzaje przypisania[ | edytuj kod]

Przypisanie może zostać dokonane:

W informatyce, adres pamięci to unikatowy identyfikator dla części jednostkowej pamięci, w której CPU lub inne urządzenie może zachować pewną ilość danych do późniejszego wykorzystania. W nowoczesnych komputerach każdy adres identyfikuje pojedynczy bajt pamięci; dane za duże do przechowania w jednym bajcie mogą być zachowane w kilku bajtach o następujących po sobie adresach. Niektóre mikroprocesory zostały zaprojektowane aby być adresowalne dwubajtowo, czyli typowa jednostka przechowywania jest większa od bajta. Wśród przykładów znajdują się Texas Instruments TMS9900 i National Semiconductor IMP-16, wykorzystujące ten typ adresowania.Podprogram (inaczej funkcja lub procedura) - termin związany z programowaniem proceduralnym. Podprogram to wydzielona część programu wykonująca jakieś operacje. Podprogramy stosuje się, aby uprościć program główny i zwiększyć czytelność kodu.
  • instrukcją przypisania
  • operatorem przypisania
  • innym operatorem
  • w inicjalizacji zmiennej
  • w wywołaniu podprogramu
  • w wyniku efektów ubocznych
  • w wyniku przypisania do innej l-wartości, zajmującej ten sam obszar, lub część tego samego obszaru, pamięci
  • w instrukcji wejścia
  • Instrukcja przypisania[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Instrukcja przypisania.

    To jedna z podstawowych instrukcji prostych występujących w językach programowania. Zwykle nie zawiera taka instrukcja słowa kluczowego, choć istnieją języki programowania wymagające lub zezwalające opcjonalnie na użycie słowa kluczowego. Typowa składania takiej instrukcji ma postać:

    Stos (ang. Stack) – liniowa struktura danych, w której dane dokładane są na wierzch stosu i z wierzchołka stosu są pobierane (bufor typu LIFO, Last In, First Out; ostatni na wejściu, pierwszy na wyjściu). Ideę stosu danych można zilustrować jako stos położonych jedna na drugiej książek – nowy egzemplarz kładzie się na wierzch stosu i z wierzchu stosu zdejmuje się kolejne egzemplarze. Elementy stosu poniżej wierzchołka można wyłącznie obejrzeć, aby je ściągnąć, trzeba najpierw po kolei ściągnąć to, co jest nad nimi.Tablica w informatyce to kontener danych dostępnych, w którym poszczególne komórki dostępne są za pomocą kluczy, które najczęściej przyjmują wartości numeryczne. Rozmiar tablicy jest albo ustalony z góry (tablice statyczne), albo może się zmieniać w trakcie wykonywania programu (tablice dynamiczne).
    l-wartość symbol_przypisania wyrażenie [terminator]
    

    W najprostszym przypadku l-wartość jest identyfikatorem zmiennej lub wskaźnikiem.

    W pewnych językach wymagane może być poprzedzenie instrukcji przypisania słowem kluczowym, w nowych implantacjach słowo takie zwykle jest opcjonalne, np. Basic:

    10 LET A=1
    

    Operator przypisania[ | edytuj kod]

    Operator przypisania to operator, który:

    Unia – typ danych w niektórych językach programowania, jak C lub asembler, grupujący wiele różnych sposobów interpretacji tego samego fragmentu pamięci. Odpowiednikiem unii w języku Pascal jest rekord z wariantami.Wydawnictwa Komunikacji i Łączności Sp. z o.o. (w skrócie WKŁ) – polskie wydawnictwo, publikujące głównie z zakresu tematyki motoryzacji, elektroniki, telekomunikacji, drogownictwa i lotnictwa. Siedziba firmy i księgarnia firmowa znajduje się w Warszawie na Mokotowie przy ul. Kazimierzowskiej 52.
  • powoduje przypisanie, i
  • zwraca wartość równą wartości przypisanej do l-wartości.
  • Operator przypisania może wystąpić w instrukcji przypisania ale może także wystąpić wewnątrz wyrażeń, tak jak każdy inny operator, gdyż w przeciwieństwie do instrukcji posiada tę właściwość, że zwraca określony rezultat. Taka konstrukcja występuje w językach, w których każda konstrukcja może być traktowana jak wyrażenie zwracające wartość (np. Icon, Algol 68), lub jako operator w pozostałych językach (np. C).

    Wydawnictwa Naukowo-Techniczne (WNT) – polskie wydawnictwo założone w 1949 z siedzibą w Warszawie, do 1961 działało pod firmą Państwowe Wydawnictwa Techniczne.Instrukcja wywołania jest to instrukcja, w danym języku programowania, powodująca wywołanie (i w konsekwencji wykonanie) określonego podprogramu.

    Inne operatory powodujące przypisanie[ | edytuj kod]

    Inne operatory powodujące przypisanie:

  • inkrementacja (np. w języku C operator ++)
  • dekrementacja (np. w języku C operator --)
  • operator wymiany wartości (np. Icon operator :=:).
  • Np. w języku C instrukcja: i++; spowoduje zwiększenie wartości zmiennej i o jeden, a więc przypisanie do l-wartości i nowej wartości równej i+1.

    Inicjalizacja zmiennej[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Inicjalizacja zmiennej.

    Inicjalizacja zmiennej może nastąpić w wielu punktach kodu, zależnie od możliwości danego języka i przyjętego przez programistę rozwiązania. Wczesna inicjalizacja – w deklaracji zmiennej – jest najlepsza metodą uniknięcia błędów polegających na odwołaniu do zmiennych niezainicjowanych tzn. takich którym nie przypisano jeszcze konkretnej, sensownej wartości.

    Clipper powstał w 1985 roku jako język programowania na podstawie systemu zarządzania bazą danych dBase firmy Ashton-Tate. Clipper operuje na plikach bazy w formacie DBF.1 (jeden, jedność) – liczba naturalna następująca po 0 i poprzedzająca 2. 1 jest też cyfrą wykorzystywaną do zapisu liczb w różnych systemach, np. w dwójkowym (binarnym), ósemkowym, dziesiętnym i szesnastkowym systemie liczbowym. Każda liczba całkowita jest podzielna przez 1.

    Wywołanie podprogramu[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Instrukcja wywołania.
     Osobny artykuł: Argument (informatyka).

    Przy wywołaniu podprogramu, a więc

  • w instrukcji wywołania, lub
  • przy wywołaniu funkcji w wyrażeniu
  • w podprogramach w których występują parametry formalne, przed wykonaniem instrukcji zawartych w ciele podprogramu, następuje przypisanie do tych paramentów nowych wartości równych wartościom argumentów, wyspecyfikowanych w wywołaniu podprogramu. Sposób przypisania zależny jest od przyjętych metod kojarzenia argumentów z parametrami.

    Lista - struktura danych służąca do reprezentacji zbiorów dynamicznych, w której elementy ułożone są w liniowym porządku. Rozróżniane są dwa podstawowe rodzaje list: lista jednokierunkowa w której z każdego elementu możliwe jest przejście do jego następnika oraz lista dwukierunkowa w której z każdego elementu możliwe jest przejście do jego poprzednika i następnika.Elektronizacja to tytuł serii książek wydawanych w latach osiemdziesiątych przez Wydawnictwa Komunikacji i Łączności (WKŁ) w formie numerowanych zeszytów. Charakter tych wydawnictw najlepiej oddaje podtytuł serii, który brzmiał: poradnik zawodowy Były to publikacje z zakresu elektroniki i informatyki oraz innych pokrewnych dziedzin odnoszące się głównie do praktyki zastosowań omawianych w nich tematów.

    Efekty uboczne[ | edytuj kod]

    Ten rodzaj przypisania występuje np. w podprogramie, w którym następuje przypisanie wartości do zmiennej globalnej. Wykorzystywanie efektów ubocznych jest krytykowane w literaturze przedmiotu jako prowadzące do błędów. W kodzie źródłowym bowiem takie przypisanie jest niewidoczne. Wymaga więc odwołania się do kodu podprogramu, który może być niedostępny (np. podprogramy biblioteczne).

    Turbo Pascal – jedna z popularniejszych implementacji kompilatorów języka Pascal, zintegrowane środowisko programistyczne, produkt firmy Borland International dla procesorów Z-80 (system CP/M) oraz rodziny Intel 80x86 i nowszych. Obecnie nie jest już rozwijany. Następcą Turbo Pascala jest Borland Delphi.Wydawnictwo Naukowe PWN SA – wydawnictwo z siedzibą w Warszawie, założone w 1951, w obecnej formie prawnej działające od 1997. Wydawnictwo Naukowe PWN SA stanowi jednostkę dominującą Grupy kapitałowej PWN, w skład której wchodzi kilkanaście przedsiębiorstw, głównie wydawnictw.

    Przypisanie do innej l-wartości[ | edytuj kod]

    Takie przypisanie następuje:

  • w uniach,
  • w rekordach z wariantami do pól wariantowych,
  • w zmiennych nakładanych (np. dyrektywa absolute w Turbo Pascalu),
  • we wskaźnikach na ten sam obszar (adres).
  • Szczególnie posługiwanie się dwoma ostatnimi konstrukcjami, również wymaga szczególnej ostrożności i staranności, gdyż również może prowadzić do błędów lub nieprzewidzianych efektów i wyników.

    Instrukcja - w programowaniu jest to najmniejszy samodzielny element imperatywnego języka programowania. Instrukcja może być niskiego poziomu napisana w asemblerze np. mov ax,bx, która po przetłumaczeniu na kod binarny nadaje się do uruchomienia przez procesor lub instrukcja wysokiego poziomu napisana np. w języku C: int a = 5;, która zostanie przetłumaczona na kilka instrukcji niskiego poziomu. Program jest tworzony jako zbiór różnych instrukcji. Instrukcja może zawierać wewnętrzne komponenty (np. wyrażenia).Poznań (niem. Posen, łac. Posnania, jidysz פּױזן Pojzn) – miasto na prawach powiatu w zachodniej Polsce, położone na Pojezierzu Wielkopolskim, nad Wartą, u ujścia Cybiny. Historyczna stolica Wielkopolski, od 1999 r. siedziba władz województwa wielkopolskiego i powiatu poznańskiego. Miasto jest istotnym węzłem drogowym i kolejowym, funkcjonuje tu również międzynarodowy port lotniczy.
     { Przykład w Turbo Pascalu }
     var s : string;
         len : byte absolute s;
     ...
     s:='Turbo Pascal';
     writeln(s); { wyprowadzenie napisu 'Turbo Pascal' }
     len:=5;     { przypisanie do zmiennej nakładanej len na 1 bajt zmiennej s zawierający długość łańcucha }
     writeln(s); { wyprowadzenie napisu 'Turbo' }
     ...
    

    Przypisanie w instrukcji wejścia[ | edytuj kod]

    Instrukcje wejścia-wyjścia służą do komunikacji programu, procesu z otoczeniem. Instrukcja wejścia, która pobiera dane z otoczenia (np. urządzeń wejścia, plików itd.) musi pobrane dane zapamiętać w określonej lokacji, czyli dokonać przypisania do wskazanej w tej instrukcji l-wartości.

    Niklaus Wirth (ur. 15 lutego 1934 w Winterthur) – szwajcarski elektronik i informatyk. Twórca wielu języków programowania. Inkrementacja (łac. incrementum, wzrost) i dekrementacja (łac. decrementum, ubywanie, ubytek) - operacje powodujące odpowiednio zwiększenie lub zmniejszenie wartości argumentu o jeden. Występują zarówno jako operacje w wielu procesorach (np. PDP-11, x86) jak i w językach programowania wyższych rzędów (np. Turbo Pascal, C). Mogą być realizowane jako instrukcja, operator (C i pochodne), procedura standardowa (Turbo Pascal).


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Jednolity System Elektronicznych Maszyn Cyfrowych (JS EMC, Riad) – systemy komputerowe, opracowywane i produkowane przez kraje RWPG w latach 1970–1991.
    Smalltalk jest w pełni obiektowym, reflektywnym językiem programowania z dynamicznym typowaniem. Umożliwia to w praktyce zupełnie inny sposób programowania od tego, do jakiego są przyzwyczajeni programiści używający współczesnych języków obiektowych (np. Java), które rozwinęły się z wcześniejszych języków proceduralnych takich jak C, czy Pascal.
    Język programowania – zbiór zasad określających, kiedy ciąg symboli tworzy program komputerowy oraz jakie obliczenia opisuje.
    Substytut (zamiennik) – produkt stosowany zastępczo, inny ze względu na technologię wytwarzania, ale podobny ze względu na zastosowanie.
    Informatyka mikrokomputerowa to seria książek, wydawanych przez SOETO (Stołeczny Ośrodek Elektronicznej Techniki Komputerowej) w latach osiemdziesiątych, przedstawiająca publikacje z zakresu informatyki.
    Argument (parametr aktualny), w informatyce, to element składni w określonym języku programowania, który w wyniku wywołania podprogramu, zostaje utożsamiony (skojarzony) z określonym parametrem podprogramu. Można stwierdzić, że argument konkretyzuje pewien abstrakcyjny parametr (nadając mu konkretną wartość, kojarząc parametr z określonym miejscem pamięci, zwracając konkretną wartość do miejsca wywołania itp.).
    Biblioteka Inżynierii Oprogramowania (BIO) to seria wydawnicza książek z zakresu informatyki i zagadnień pokrewnych, wydawana od końca lat siedemdziesiątych do początku lat dziewięćdziesiątych XX w. przez Wydawnictwa Naukowo-Techniczne (WNT).

    Reklama