Przenoska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przenoska na szlaku Puszcza Zielonka – widoczna tablica informacyjna i specjalna przystań do wodowania (rzeka Główna)

Przenoska (także: obnoska) – miejsce na szlaku kajakowym lub rzece niebędącej szlakiem, które jest niespływalne, tj. niemożliwe do przepłynięcia kajakiem żadnymi możliwymi technikami, w tym zwałkowymi. W skali WW oznaczana symbolem X, czyli niespływalne.

Subiektywizm to kierowanie się w działaniu oraz w ocenie faktów i zjawisk wyłącznie własnym sposobem widzenia; stronniczość.Bród – płytszy odcinek koryta rzecznego, często o twardszym podłożu i spokojniejszym nurcie, umożliwiający przy niskich i średnich stanach wody przekroczenie rzeki – piesze lub kołowe, bez użycia mostu czy łodzi. Także płytka cześć innego akwenu, umożliwiająca przejście lub przejazd konno/wozem.

Przyczyną niespływalności może być przeszkoda w nurcie (np. leżące drzewo, kamienie), brak wody, śluza, jaz, bród, itp. Celem pokonania takiego odcinka należy opuścić kajak i przenieść go (lub przewieźć specjalnym wózkiem) do punktu, od którego można kontynuować spływ. Przenoską bywają określane też miejsca, które są subiektywnie zbyt trudne do przepłynięcia kajakiem dla danego kajakarza.

Hydrologia (z gr. hydor, woda) – dział geografii fizycznej, zajmujący się badaniem wody (pod każdą postacią), występującej w środowisku przyrodniczym.Przystań – miejsce odpowiednio przystosowane do przybijania, cumowania i postoju jachtów i innych niewielkich jednostek pływających. Wyznacza się je w osłoniętych miejscach: brzegi rzek, jeziora czy wyspy.

Przenoski na uczęszczanych i zadbanych szlakach mogą posiadać liczne ułatwienia – np. przystanie czy miejsca wodowania, a także być oznakowane odpowiednimi tablicami. W przypadku rzek o dzikim charakterze przenoski organizowane są spontanicznie przez uczestników spływów, zależnie od warunków hydrologicznych i budowy brzegów.

Spływ – forma rekreacji uprawiana na kajakach, kanadyjkach, tratwach i żaglówkach, polegająca na przemieszczaniu się po jakimś akwenie, najczęściej zgodnie z kierunkiem prądu. Lato jest najlepszym okresem na tego rodzaju turystykę.Brzeg – linia zetknięcia się lądu z wodą (morzem, jeziorem, rzeką) przyjmowana jako pas ograniczony najwyższym i najniższym stanem wody (przypływ, odpływ).

Bibliografia[ | edytuj kod]

  1. Bystrze Wiki – dostęp 1.6.2012
  2. Projektowanie marin, s.26 – dostęp 1.6.2012




Warto wiedzieć że... beta

Szlak kajakowy – wytyczona w terenie trasa służąca do odbywania wycieczek kajakowych (spływów), oznakowana stosownymi znakami i wyposażona w urządzenia informacyjne, zapewniające bezpieczne i spokojne jej przebycie turyście o dowolnym poziomie umiejętności i doświadczenia, w każdych warunkach pogodowych i o dowolnej porze roku, jeśli osobne uregulowania (np. skala trudności) nie stanowią inaczej.
Śluza wodna – budowla hydrotechniczna wznoszona na kanałach żeglownych, rzekach (jako fragment jazu) oraz pomiędzy jeziorami. Są one budowane w celu umożliwienia podczas żeglugi pokonywania różnic poziomu wody przez jednostki pływające (np. statki, barki, jachty). Śluza to fragment kanału przegrodzony komorą wodną. Wyróżnia się śluzy jednokomorowe pojedyncze do śluzowania jednego statku, podwójne (dwustronne) z przesuniętymi głowami do śluzowania jednocześnie dwóch statków oraz bliźniacze (równoległe) - tj. dwie jednakowe śluzy położone obok siebie. W przypadkach, gdy drogi wodne łączą się ze sobą pod ostrym kątem stosowane są śluzy workowate umożliwiające opuszczenie śluzy na wstecznym biegu lub zwrotnicze - gdy śluza łączy więcej niż dwie drogi wodne. Komora śluzowa jest zamknięta ruchomymi wrotami. Najczęstsze zamknięcia to wrota jedno- lub dwu skrzydłowe, rzadziej spotykane są zamknięcia walcowe.
Szlak kajakowy Puszcza Zielonka - szlak kajakowy wytyczony w Wielkopolsce, na terenie gminy Pobiedziska, w oparciu o rzeki: Główną i Strugę Wierzenicką.
Nurt rzeki - część masy wodnej w korycie rzeki płynąca z największą prędkością. Zwykle z powodu nierówności dna, linia nurtu nie znajduje się na środku rzeki, ale przemieszcza się od brzegu wklęsłego do brzegu wklęsłego. Prowadzi to do powstawania meandrów.

Reklama