Przekonanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przekonanie – sąd, zdanie oparte na przeświadczeniu o prawdziwości, słuszności czegoś.

Źródła poznania - w epistemologii to, co sprawia, że zmieniamy swoje przekonania. Źródłem poznania podmiotu x co do tego, czy p jest wszystko, co doprowadza x do przyjęcia lub odrzucenia przekonania, że p.Zdanie w sensie logiki (zdanie logiczne) – wypowiedź, która stwierdza określony stan rzeczy. Zdanie z języka J stwierdza (na mocy reguł semantycznych J) stan rzeczy s zawsze i tylko wtedy, gdy na mocy reguł semantycznych języka J: zdanie z jest prawdziwe zawsze i tylko wtedy, gdy s a z jest fałszywe zawsze i tylko wtedy, gdy nie jest tak, że s.

W logice: X jest przekonany, że p dokładnie wtedy, gdy X uznaje treść zdania stwierdzającego to, że p za prawdziwą lub co najmniej wysoce prawdopodobną.

Z pojęciem przekonania wiążą się następujące terminy:

  • ekspansja przekonań - dołączenie nowych przekonań do już posiadanych,
  • kontrakcja przekonań - odrzucenie przekonania,
  • rewizja przekonań - odrzucenie przekonania i dołączenie przekonania przeciwnego.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • źródła poznania
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

    publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Artykuły na Stanford Encyclopedia of Philosophy (ang.) [dostęp 2018-08-11]:

    Prawda – cecha wypowiadanych zdań określająca ich zgodność z rzeczywistością. W mowie potocznej oraz w logice tradycyjnej prawda to stwierdzenie czegoś, co miało faktycznie miejsce lub stwierdzenie niewystępowania czegoś, co faktycznie nie miało miejsca.
  • Eric Schwitzgebel, Belief, 24 marca 2015.
  • Andrew Chignell, The Ethics of Belief, 5 marca 2018.




  • Reklama