Przedstawiciele Stolicy Apostolskiej w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przedstawiciele Stolicy Apostolskiej w Polsce (nuncjusze, internuncjusze i legaci apostolscy), duchowni katoliccy reprezentujący Stolicę Apostolską w Polsce, z reguły także rezydujący w Polsce. Stały urząd delegata apostolskiego ustanowiono w 1555 r.

Francesco Martelli (pl. Franciszek Martelli; ur. 19 stycznia 1633 we Florencji, zm. 28 września 1717 w Rzymie) – włoski kardynał. Klemens VIII, łac. Clemens VIII, właśc. Hipolit Aldobrandini, wł. Ippolito Aldobrandini (ur. 24 lutego 1536 w Fano, zm. 3 marca 1605 w Rzymie) – papież od 30 stycznia 1592 do 3 marca 1605 roku.

Spór o pierwszeństwo między nuncjuszem i ambasadorem rosyjskim toczył się jeszcze za panowania Augusta III Sasa i do końca Rzeczypospolitej nie został rozstrzygnięty.

Lista przedstawicieli dyplomatycznych Stolicy Apostolskiej[ | edytuj kod]

X–XV w.[ | edytuj kod]

Legaci papiescy

Gwalon (zm. 23 lutego 1116) – biskup bellowaceński w latach ok. 1101 – 1104, następnie biskup Paryża. Legat papieski przybyły na ziemie polskie z polecenia papieża Paschalisa II ok. 1103.Wojna polsko-krzyżacka 1327–1332 – wojna pomiędzy Królestwem Polskim, wspieranym przez Wielkie Księstwo Litewskie, Królestwo Węgier i (pośrednio) Księstwo Jaworskie, a państwem zakonu krzyżackiego, wspieranym przez księstwa mazowieckie i Królestwo Czech. Konflikt zakończył oficjalnie pokój kaliski, zawarty w 1343.
  • Robert, kardynał diakon i oblacjonariusz Świętego Kościoła Rzymskiego (legat na zjazd gnieźnieński w 1000)
  • Gwalon, biskup Beauvais (1103)
  • Gilles, kardynał biskup Tusculum (1124 lub ok. 1126)
  • Humbald, kardynał prezbiter SS. Giovanni e Paolo (1145)
  • Guido di Crema, kardynał diakon S. Maria in Portico (1148) – późniejszy antypapież Paschalis III
  • Rainald (ok. 1177/80)
  • Giovanni Malabranca, kardynał diakon S. Teodoro (1189)
  • Pietro Capuano, kardynał diakon S. Maria in Via Lata (1197)
  • Gregorio Crescenzi, kardynał diakon S. Teodoro (1223)
  • Opizzo Fieschi, jako opat Mezzano (1245-1246), następnie jako patriarcha Antiochii (1253-1254)
  • Jacques Pantaleon, archidiakon Liège (1247–1249) – późniejszy papież Urban IV
  • Guy de Bourgogne, kardynał prezbiter S. Lorenzo in Lucina (VI 1267 – II 1268)
  • Filip, biskup Fermo (1279)
  • Giovanni Boccamazza, kardynał biskup Frascati (1286)
  • Piotr z Alwerni – mediator w wojnie polsko-krzyżackiej (1327–1332)
  • Julian Cesarini, kardynał prezbiter S. Sabina (14 III – 24 X 1442)
  • XVI-XVIII w.[ | edytuj kod]

    Posłowie (internuncjusze) i legaci apostolscy[ | edytuj kod]

  • Zachariasz Forreri bp gardeński – 12 IX 1519 – pocz. VII 1521
  • Tomasz Crnić bp skardoneński – po 9 I 1522 – poł. 1523
  • Jan Antoni Pulleoni baron – 20 II 1524 – 21 VII 1526
  • Mikołaj Fabri – 14 XI 1525 – 6 II 1526
  • Jan Franciszek Cito OFM bp skareński – 13 X 1525 – 1 IV 1527
  • Pamfiliusz Strassoldo prot. apost. – 21 VII 1536 – ok. 20 XII 1536
  • Hieronim Rorario prot. – przed 29 VII 1539 – po 5 IV 1540
  • Otto Truchsess von Waldburg szamb. – przed 29 VII 1542 – 8 XI 1542
  • Hieronim Martinengo opat leneński – przed 25 II 1548 – 23 IX 1548
  • Marek Antoni Maffei prot. apost. – 22 V 1553 – po 11 VIII 1553
  • Nuncjusze i legaci apostolscy[ | edytuj kod]

  • Luigi Lippomano (1555–1558)
  • Kamil Mentovato bp satraneński – pocz. VII 1558 – zm. po 12 X 1558
  • Bernardo Bongiovanni bp kameraceński – przed 7 II 1560 – 7 VIII 1563
  • Giovanni Francesco Commendone bp zanteński – VIII 1563 – 8 XII 1565
  • Giulio Ruggieri prot. apost. – VII 1565 – po 15 III 1568
  • Vincenzo dal Portico prot. apost. – 15 XI 1567 – 29 VIII 1573
  • Giovanni Francesco Commendone kard. legat – przed 18 VI 1571 – 13 X 1573
  • Vincenzo Laureo bp Mons Regalis – 25 VII 1572 – ok. 1 IX 1578
  • Jan Andrzej Caligari bp bretenoneński – koniec XII 1577 – po 25 IX 1581
  • Alberto Bolognetti bp massaneński – pocz. IV 1581 – po 5 IV 1585
  • Hieronim De Buoi bp kameryński – po 29 IX 1584 – III 1587
  • Hannibal De Capua abp neapolitański – przed 6 IX 1586 – 1 V 1591
  • Ippolito Aldobrandini (1588–1589) – późniejszy papież Klemens VIII
  • Jerzy Radziwiłł kard. legat – 14 II 1592 – zakon. 14 VI 1592
  • Germanicus Malaspina bp S. Severa – przed 30 V 1592 – 20 IV 1598
  • Henryk Caetani kard. legat – 3 IV 1596 – 16 IV 1597
  • Klaudiusz Rangoni bp regieński – przed 20 X 1598 – 6 II 1607
  • Franciszek Simonetta bp fulginateński – 3 VI 1606 – zm. 19 I 1612
  • Leliusz Ruini bp balneoregieński – po 2 V 1614 – 6 X 1621
  • Cosimo de Torres (Cosmo, Cosmas) – 17 marca 1621 – zrezygnował 2 grudnia 1622 – kardynał
  • Giovanni Battista Lancellotti – 1623–1628
  • Antonio Santacroce – 16 kwietnia 1627 – 10 czerwca 1630 – kardynał
  • Honorato Visconti – 15 kwietnia 1630 – 12 kwietnia 1635 – arcybiskup
  • Mario Filonardi – 1635–1643 – arcybiskup
  • Pietro Vidoni – 28 maja 1652 – zrezygnował 5 kwietnia 1660 – kardynał
  • Antonio Pignatelli – 21 maja 1660 – 10 marca 1668 – późniejszy papież Innocenty XII
  • Galeazzo Marescotti – 10 marca 1668 – 13 sierpnia 1670 – kardynał
  • Angelo Maria Ranuzzi – 13 maja 1671 – 3 listopada 1672- kardynał
  • Francesco Bonvisi – 3 listopada 1672- 28 lipca 1675 – kardynał
  • Angelo Maria Ranuzzi – 28 lipca 1675 – zrezygnował 20 listopada 1675 – kardynał
  • Francesco Martelli – 20 września 1675 – tytularny arcybiskup Koryntu, następnie tytularny patriarcha Jerozolimy
  • Andrea Santacroce – 7 stycznia 1690–1696, następnie nuncjusz w Austrii
  • Gianantonio Davia – 12 lutego 1696 – 10 marca 1698 – kardynał
  • Francesco Pignatelli 1700–1703
  • Settimio Paluzi – 1703–1704
  • Orazio Filippo Spada – 1704–1706
  • Niccolò Spinola – 1708–1712 – kardynał
  • Giulio Piazza – 15 lipca 1706 – 15 grudnia 1709 – kardynał
  • Benedetto Erba Odescalchi – 1712–1713 – kardynał
  • Girolamo Grimaldi – 1713–1721 – kardynał
  • Girolamo Archinto – 1721
  • Vincenzo Santini – 1722–1728
  • Camillo Paolucci – 1727–1738 – kardynał
  • Fabrizio Serbelloni – 1738–1746 – kardynał
  • Alberico Archinto – 1746–1754 – kardynał
  • Niccolò Serra – 9 lutego 1754–1760 – kardynał
  • Antonio Eugenio Visconti – 22 lutego 1760 – 20 marca 1766 – kardynał
  • Angelo Maria Durini – 16 stycznia 1767–1772 – kardynał
  • Giuseppe Garampi – 20 marca 1772 – 16 marca 1776 – kardynał
  • Giovanni Andrea Archetti, abp chalcedoński – 14 kwietnia 1776 – 30 listopada 1783 – kardynał
  • Ferdinando Maria Saluzzo – 30 czerwca 1784 – 14 marca 1794 – kardynał
  • Lorenzo Litta – 13 kwietnia 1794 – mianowany został nuncjuszem w Rosji 11 lutego 1794 – kardynał
  • II Rzeczpospolita[ | edytuj kod]

    Okres powojenny[ | edytuj kod]

    Zjazd gnieźnieński – inaczej nazywany też synodem gnieźnieńskim. Była to pielgrzymka cesarza Ottona III do grobu św. Wojciecha, a także spotkanie z księciem Polski Bolesławem w ówczesnej stolicy państwa – Gnieźnie.Ferdinando Maria Saluzzo (ur. 20 listopada 1744 w Neapolu – zm. 3 listopada 1816 w Rzymie) – włoski kardynał od 1801, biskup tytularny Kartaginy, nuncjusz apostolski w Rzeczypospolitej w latach 1784-1794.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Vincenzo Lauro, Vincenzo Laureo (ur. 23 marca 1523 w Tropei – zm. 17 grudnia 1592 w Rzymie) – nuncjusz apostolski w Polsce od 1 czerwca 1573 do 9 kwietnia 1578, w Sabaudii od 23 listopada 1568 do 1 czerwca 1573 i od 15 września 1580 do 10 maja 1585 roku, biskup katolicki, kardynał.
    Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II (skrót: Towarzystwo Naukowe KUL lub TN KUL) - instytucja naukowo-wydawnicza, odrębna, ale komplementarna w stosunku do KUL, założona w 1934 przez księdza Antoniego Szymańskiego.
    Arcybiskup (gr. αρχή, arché - pierwszeństwo, gr. επίσκοπος, epískopos - nadzorca, biskup) – tytuł honorowy lub urząd nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezja), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa ("ad personam").
    Stolica Apostolska, Stolica Święta (łac. Sancta Sedes, wł. Santa Sede) – siedziba papieży (także papiestwo, władza zwierzchnia papieża w Kościele katolickim wraz z jej instancjami wykonawczymi, stanowiąca suwerenny podmiot prawa międzynarodowego) mieszcząca się w państwie Watykan, który jest z nią połączony unią personalną i funkcjonalną i nad którym sprawuje ona wyłączne zwierzchnictwo oraz suwerenną władzę i jurysdykcję.
    Rzeczpospolita, od XVII wieku częściej znana jako Rzeczpospolita Polska (lit. Respublika lub Žečpospolita, biał. Рэч Паспалітая, ukr. Річ Посполита, ros. Речь Посполитая, rus. Рѣчь Посполита, łac. Res Publica, współczesne znaczenie: republika) oraz Rzeczpospolita Obojga Narodów – państwo federacyjne złożone z Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego istniejące w latach 1569–1795 na mocy unii lubelskiej (kres federacji w 1791 roku przyniosła Konstytucja 3 maja, ustanawiając państwo unitarne – Rzeczpospolitą Polską). Korona i Litwa stanowiły dla szlachty jedną całość, pomimo dzielących je różnic regionalnych, sprzecznych interesów i odrębności ustrojowych.
    Robert (zm. między 1001 a 1026) – kardynał diakon i oblacjonariusz Św. Kościoła Rzymskiego za pontyfikatów Grzegorza V (996-999) i Sylwestra II (999-1003). Przypuszczalnie Niemiec z pochodzenia. Jest poświadczony w dokumentach cesarza Ottona III datowanych 9 kwietnia 998 i 4 kwietnia 1001. W 1000 roku był legatem papieskim w Polsce i uczestniczył, jako przedstawiciel papieża, w synodzie gnieźnieńskim, na którym ustanowiono metropolię w Gnieźnie i trzy podległe jej biskupstwa. Po raz ostatni jest poświadczony na synodzie w Todi 27 grudnia 1001. Data jego śmierci nie jest znana, jego następca na stanowisku oblacjonariusza jest udokumentowany dopiero w grudniu 1026.
    Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jedna z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół Kościół katolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.

    Reklama