Prowincja Terni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Prowincja Terni (wł. Provincia di Terni) – prowincja we Włoszech.

Umbrowie − jedno z plemion italskich, dzięki któremu Italia weszła w epokę żelaza wraz z pojawieniem się kultury "Villanova". Do północnej i środkowej Italii przybyli oni w II tysiącleciu p.n.e. z północy.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

Nadrzędną jednostką podziału administracyjnego jest region (tu: Umbria), a podrzędną jest gmina.

Liczba gmin w prowincji: 33, spośród których najwięcej mieszkańców i największą powierzchnię ma gmina-miasto Terni (ponad 111 tys. mieszkańców na 211,9 km).

Historia[ | edytuj kod]

Od drugiego tysiąclecia p.n.e. tereny prowincji zamieszkane były przez plemię Umbrów, jednak wraz z rozwojem kultury etruskiej, to właśnie Etruskowie stali się na tych terenach ludem dominującym. W 299 r. p.n.e. tereny prowincji zostały zajęte przez Republikę Rzymską.

Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Księstwo Spoleto - księstwo założone w południowej Umbrii w 572 przez longobardzkiego księcia Faroalda I. Nazwa pochodzi od miasta Spoleto, będącego jego stolicą.

Po upadku Cesarstwa Rzymskiego, tereny te dostały się pod okupację Longobardów. W 575 roku Umbria weszła w skład Księstwa Spoleto. W 1257 roku na terenie prowincji obóz posiadali Landsknechci biorący udział w Sacco di Roma.

Na przełomie XIX i XX wieku, w wyniku industrializacji, doszło do znacznego wzrostu liczby mieszkańców - z 15 tysięcy w 1881 roku do 40 tysięcy w 1921 roku. W 1926 roku, na mocy królewskiego dekretu, wydzielono prowincję Terni.

Titus Livius (ur. 59 p.n.e.; zm. 17 n.e.) – rzymski historyk pochodzący z miasta Patavium (dzis. Padwa). Autor monumentalnego dzieła o historii Rzymu.Etruskowie (etr. Rasenna, gr. Τυρρηνοί Tyrrhenoi, łac. Etrusci lub Tusci) – lud zamieszkujący w starożytności północną Italię (Etrurię).


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
Umbria (wł. Umbria) – region administracyjny w centralnych Włoszech, o powierzchni 8456 km², 872,9 tys. mieszkańców i stolicą w Perugii (146,7 tys. mieszkańców). Gęstość zaludnienia 103 osób na km².
Longobardowie, Langobardowie (łac. Langobardi, starsza nazwa Wannilowie) − lud zachodniogermański. Ich nazwa pochodzi od łac. longa barba czyli długa broda, gdyż w przeciwieństwie do romańskiej ludności Italii nosili długie brody. Inna wersja pochodzenia nazwy Długobrodzi, przytoczona przez Pawła Diakona, mówi, że przed walką z Wandalami Wannilowie-Longobardowie użyli podstępu, który miał upozorować ich liczebną przewagę. Ich ówcześni wodzowie – Ibor i Agio – nakazali kobietom przebrać się za wojowników, rozpuścić włosy i spiąć je w taki sposób, by przypominały brody.
Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
Sacco di Roma (wł.) – zdobycie i złupienie Rzymu dniach 6–14 maja 1527 roku przez niemiecko-hiszpańskie wojska Karola V podczas wojny z Francją, papieżem Klemensem VII oraz miastami włoskimi (liga w Cognac 1526); barbarzyńskie zniszczenie miasta położyło kres epoce odrodzenia w Rzymie.
Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
Regiony Włoch mają zagwarantowaną regionalną autonomię na mocy konstytucji z 1948 roku. Dodatkowo, 5 spośród 20 regionów (Dolina Aosty, Friuli-Wenecja Julijska, Sardynia, Sycylia, Trydent-Górna Adyga) posiada "specjalny status autonomii", wynikający m.in. z licznej obecności mniejszości narodowych, umożliwiający im stanowienie prawa w niektórych dodatkowych sferach.

Reklama