Proprioreceptor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Proprioreceptorreceptor reagujący na procesy zachodzące wewnątrz organizmu, np. receptor czucia głębokiego informujący o pozycji ciała. Proprioreceptory występują w mięśniach szkieletowych, ścięgnach i stawach. Zalicza się do nich:

Kanały półkoliste (łac. canales semicirculares) – trzy kostne kanały ucha wewnętrznego, znajdujące się w błędniku. Rozpoczynają i kończą się w przedsionku, a jeden z końców zamyka się bańką (ampulla), do której wiedzie odnoga bańkowa (crus ampullaris).Ścięgno (łac. tendo, tenon) – twór włóknisty (pasmo) zbudowane z wytrzymałej tkanki łącznej właściwej zbitej (włóknistej), o zabarwieniu białawosrebrzystym. Ma postać mocnych i bardzo odpornych włókien kolagenowych, ułożonych równolegle do siebie i zatopionych w niewielkiej ilości istoty podstawowej. Między pęczkami włókien znajdują się fibrocyty ułożone w tzw. szeregi Ranviera. Ścięgno stanowi przedłużenie mięśnia aż do punktu jego przyczepu. Jest istotną częścią mięśni a jego zadaniem jest przenoszenie siły skurczu mięśniowego na elementy kostne szkieletu. Jego sprężystość jest nieznaczna. Pod wpływem rozciągania wydłuża się tylko o 4% swej długości.
  • wrzecionko nerwowo-mięśniowe
  • wrzecionko nerwowo-ścięgniste
  • ciałko dotykowe
  • ciałko blaszkowate
  • ciałka Ruffiniego
  • wolne zakończenia nerwowe w stawach
  • Niektórzy autorzy do proprioreceptorów zaliczają również komórki rzęsate części błoniastej błędnika oraz kanałów półkolistych.

    Staw (łac. articulatio) – ruchome połączenie między składnikami szkieletu, zewnętrznego lub wewnętrznego (→połączenia kości). Stawy występują u stawonogów (Arthropoda) oraz kręgowców (Vertebrata). U tych ostatnich stawy są określane, ze względu na specyficzną budowę, jako połączenia maziowe (juncturae synoviales). W stawach (tak jak w łożyskach wielu maszyn) największym problemem jest tarcie i dlatego powierzchnie stawowe kości pokryte są bardzo odporną na ścieranie chrząstką szklistą.Błędnik – część ucha wewnętrznego, odpowiedzialna za zmysł słuchu (narząd Cortiego) i równowagi (kanały półkoliste).

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • propriocepcja
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

    1. Władysław Traczyk i Andrzej Trzebski (red.) Fizjologia człowieka z elementami fizjologii stosowanej i klinicznej, Wyd. III, Warszawa 2001, Wydawnictwo Lekarskie PZWL ​ISBN 83-200-2364-5
    2. Tadeusz Cichocki, Jan Litwin, Jadwiga Mirecka, Kompendium histologii, Wyd. II, Kraków 1998, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego ​ISBN 83-223-1105-6
    3. Maciej Zabel (red.). Histologia, Wrocław 2000, Wydawnictwo Medyczne Urban & Partner ​ISBN 83-87944-61-0
    4. Knut Schmidt-Nielsen: Fizjologia zwierząt : adaptacja do środowiska. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15349-6.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • proprioreceptory. W: Słownik terminów biologicznych [on-line]. PWN. [dostęp 2016-03-06].
  • Mięsień poprzecznie prążkowany (tkanka mięśniowa poprzecznie prążkowana, łac. textus muscularis transversostriatus) – rodzaj tkanki mięśniowej, zbudowany z silnie wydłużonych, walcowatych komórek, zawierających wiele położonych obwodowo jąder. W centrum znajdują się liczne miofibryle. Filamenty aktynowe i miozynowe ułożone są naprzemiennie na całej długości włókna.Organizm – istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi (przede wszystkim przemianą materii), której części składowe tworzą funkcjonalną całość (indywiduum) zdolną do samodzielnego życia. Badaniem różnorodności organizmów i ich klasyfikowaniem zajmuje się systematyka organizmów. Szczątki organizmów wymarłych w odpowiednich warunkach tworzą skamieniałości.




    Warto wiedzieć że... beta

    Ciałko dotykowe (ciałko Meissnera), łac. corpusculum tactus - umieszczone w skórze zakończenie czuciowe otoczone torebką. Zostały odkryte i opisane przez Georga Meissnera.

    Reklama