Programmed Data Processor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten niebieski PDP-1 jest prezentowany w Muzeum Nauki w Londynie
Ten zielony PDP-12 jest prezentowany na Uniwersytecie w Uppsali

PDP – seria komputerów produkowanych przez firmę Digital Equipment Corporation. Obejmowała ona głównie minikomputery i mainframe'y. Nazwa PDP (ang. Programmed Data Processor – Programowany Przetwarzacz Danych) celowo nie zawierała słowa „komputer”: komputery kojarzyły się wówczas z urządzeniami dużymi, skomplikowanymi i drogimi, a investorzy VC (szczególnie Georges Doriot) stojący za Digitalem nie chcieli finansować budowy „komputera”. Słowo „minikomputer” nie było jeszcze wtedy w użyciu. Digital zbudował PDP w oparciu o posiadane portfolio układów logicznych oraz skierował ten produkt do mniej zasobnych klientów, których nie było stać na ówczesne (duże) komputery.

Komputer (z ang. computer od łac. computare – liczyć, sumować; dawne nazwy używane w Polsce: mózg elektronowy, elektroniczna maszyna cyfrowa, maszyna matematyczna) – maszyna elektroniczna przeznaczona do przetwarzania informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr albo sygnału ciągłego.PDP-10 – rodzina komputerów klasy mainframe produkowanych przez DEC. Nazwa oznacza "Programmed Data Processor model 10". Była to pierwsza maszyna, na której dzielenie czasu stało się powszechną praktyką. Maszyna ta odegrała istotną rolę w historii społeczności hakerskiej między innymi ze względu na użycie jej w projektach laboratorium sztucznej inteligencji MIT i Uniwersytetu Stanforda, jak również Computer Center Corporation i Carnegie Mellon University.

Wybrane komputery PDP[ | edytuj kod]

  • PDP-1 – uważany za pierwszy minikomputer w historii
  • PDP-2 – anulowany komputer 24-bitowy.
  • PDP-3 – pierwszy 36-bitowy komputer DEC. Nie trafił do sprzedaży: jedyny zbudowany był przez CIA na jej własne potrzeby.
  • PDP-4 – Wolniejsza, ale tańsza wersja PDP-1. Nie odniósł sukcesu rynkowego. Późniejsze komputery 18-bitowe DEC opierały się o zestaw instrukcji PDP-4.
  • PDP-5 – Pierwsza maszyna 12-bitowa. Wprowadzony zestaw instrukcji został zastosowany w późniejszym PDP-8.
  • PDP-6 – 36-bitowa klasy mainframe z podziałem czasu.
  • PDP-7 – maszyna, na której działała pierwsza wersja systemu operacyjnego Unix.
  • PDP-8 – pierwszy komputer sprzedany w liczbie >50000.
  • PDP-9 – bezpośredni następca PDP-7. Pierwsza maszyna Digitala wykorzystująca mikrokod.
  • LINC-8 – maszyna łącząca w sobie właściwości PDP-8 i komputera LINC.
  • PDP-10 – następca PDP-6 i platforma pierwszego Emacsa. Późniejsze wersje były także oznaczone jako DECsystem 10 oraz DECsystem 20 (który charakteryzował się brakiem konsoli operatora).
  • PDP-11 – jeden z najbardziej długowiecznych komputerów, produkowany przez ponad 20 lat.
  • PDP-12 – następca komputera LINC-8.
  • PDP-13 – komputer o takiej nazwie nigdy nie powstał.
  • PDP-14 – komputer 1-bitowy, projektowany jako sterownik PLC.
  • PDP-15 – ostatni komputer 18-bitowy DEC, i jedyny komputer 18-bitowy tej firmy zbudowany w technologii TTL.
  • Następcą linii PDP był wywodzący się z PDP-11 VAX

    Allen Newell (19 marca 1927 - 19 lipca 1992) - specjalista w dziedzinie nauk komputerowych i psychologii poznawczej w korporacji RAND. Wniósł wkład w rozwój Information Processing Language (1956) i dwóch wczesnych programów sztucznej inteligencji, Logic Theory Machine (1956) i General Problem Solver (1957).PDP-1 (ang. Programmed Data Processor-1) – pierwszy komputer Digitala należący do serii PDP. Jest to jednocześnie jeden z pierwszych minikomputerów wprowadzonych na rynek. Produkcja została rozpoczęta w roku 1960. Komputer ten jest znany z tego, że był jedną z podstawowych maszyn nowo tworzącej się kultury hakerskiej MITu, BBNu i innych ośrodków. PDP-1 był także platformą jednej z pierwszych gier komputerowych, Spacewar! Steve’a Russela.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    24-bitowe – słowa, adresy i inne dane to takie informacje, które mieszczą się na 24 bitach pamięci, co jest równe 3 oktetom. 24-bitowe architektury CPU czy ALU są architekturami używającymi takiej właśnie wielkości rejestrów, szyny adresowej, szyny danych.
    PLC (Programowalny Sterownik Logiczny) (ang. Programmable Logic Controller) – uniwersalne urządzenie mikroprocesorowe przeznaczone do sterowania pracą maszyny lub urządzenia technologicznego. Sterownik PLC musi zostać dopasowany do określonego obiektu sterowania poprzez wprowadzenie do jego pamięci żądanego algorytmu działania obiektu. Cechą charakterystyczną sterowników PLC odróżniającą ten sterownik od innych sterowników komputerowych jest cykliczny obieg pamięci programu. Algorytm jest zapisywany w dedykowanym sterownikowi języku programowania. Istnieje możliwość zmiany algorytmu przez zmianę zawartości pamięci programu. Sterownik wyposaża się w odpowiednią liczbę układów wejściowych zbierających informacje o stanie obiektu i żądaniach obsługi oraz odpowiednią liczbę i rodzaj układów wyjściowych połączonych z elementami wykonawczymi, sygnalizacyjnymi lub transmisji danych.
    Mainframe (ang. main – główny, frame – struktura) (często w Stanach Zjednoczonych nazywany "Big Iron", dawniejsze polskie określenie to "komputery głównego szeregu") – klasa komputerów używanych głównie przez duże organizacje dla krytycznych aplikacji (np. finansowych, statystycznych). Są systemami o dużej niezawodności. W czasie, gdy powstawały i odnosiły największe sukcesy, ich alternatywą były minikomputery i kalkulatory.
    Dzielenie czasu, zwane podziałem czasu, w wielozadaniowych systemach operacyjnych, jest mechanizmem pozwalającym na wykonywanie jednocześnie wielu zadań (zwykle dotyczy procesów, czasem również wątków) w obrębie jednego procesora w pewnej, umownej, jednostce czasu.
    Minikomputer – powstały pod koniec lat 50. XX wieku odpowiednik komputera osobistego wykonany na tranzystorach lub układach scalonych małej (SSI) i średniej (MSI) skali integracji. Często był wykonywany jako komputer specjalizowany np. automat obrachunkowy, analizator widma. Wyróżniał się prostą obsługą, niewielkimi wymiarami, modułową budową i nie wymagał klimatyzacji. Początkowo jednostanowiskowy, w miarę wzrostu mocy obliczeniowej przejmował rolę mniejszych maszyn mainframe. Aktualnie rzadko stosowany plasuje się między komputerem osobistym a mainframe.
    Unix Time-Sharing System (pisane również jako UNIX, choć nie jest to skrót – nazwa „UNIX” jest kalamburem określenia Multics, który był wzorem dla Uniksa) – system operacyjny rozwijany od 1969 r. w Bell Labs (UNIX System Laboratories, USL) przez Dennisa Ritchie i Kena Thompsona. W latach 70. i 80. zdobył bardzo dużą popularność, co zaowocowało powstaniem wielu odmian i implementacji. Część z nich, w szczególności Linux oraz OS X, jest w użyciu do dziś. UNIX jest zarejestrowanym znakiem towarowym The Open Group.
    12-bitowe – słowa, adresy i inne dane to takie informacje, które mieszczą się na 12 bitach pamięci, co jest równe półtora oktetu. 12-bitowe architektury CPU czy ALU są architekturami używającymi takiej właśnie wielkości rejestrów, szyny adresowej, szyny danych.

    Reklama