Proces posesoryjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Proces posesoryjny – postępowanie sądowe, którego celem jest ustalenie faktu naruszenia albo wyzucia z posiadania i tymczasowe przywrócenie poprzedniego stanu; w zasadzie nie bada się w nim tytułu prawnego.

<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||><|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

Przyczyny wykształcenia[ | edytuj kod]

  • Nieskuteczność procesu petytoryjnego.
  • Niezapewnienie spokojnego posiadania nieruchomości, feudalna samowola.
  • Wpływ prawa rzymskiego: działalność glosatorów (rzymskie interdykty), prawo kanoniczne (skarga spoliacyjna - zasada spoliatus ante omnia restituendus - wyzutego z posiadania należy ponad wszystko do posiadania przywrócić).
  • Wprowadzanie[ | edytuj kod]

  • We Włoszech wprowadzono proces posesoryjny dzięki działalności glosatorów i kanonistów około X-XI wieku.
  • We Francji skargi posesoryjne pojawiły się w XII-XIII w. System środków posesoryjnych został objęty ordonansem procesowym z 1667 roku.
  • W Niemczech przez całe średniowiecze nie rozróżniano skarg petytoryjnych i posesoryjnych. Od XVI wieku - w wyniku recepcji prawa rzymskiego - nastąpiło wykształcenie się osobnych procesów petytoryjnego i posesoryjnego.
  • W Polsce proces posesoryjny został uregulowany w konstytucji sejmowej O gwałtownym wybiciu z mienia z 1543 roku, a także w konstytucjach z lat 1587, 1699 i 1726. Osoba mająca zdolność procesową miała prawo w ciągu miesiąca od daty wyzucia do wniesienia skargi posesoryjnej przed sąd grodzki. Sąd przeprowadzał niezwłocznie skrutynium. Jeżeli ustalił, że powód był posiadaczem nieruchomości i został wybity z posiadania bez badania tytułu prawnego kończył postępowanie wprowadzeniem powoda w posiadanie.
  • Obecna regulacja prawna w Polsce[ | edytuj kod]

    Postępowanie odrębne w sprawach o ochronę posiadania regulują przepisy art. 478 - 479 Kodeksu Postępowania Cywilnego, w związku z uprawnieniem przyznanym posiadaczowi w art. 344 Kodeksu Cywilnego, a także w związku z zakazem naruszania posiadania z art. 342 KC.

    Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.Francja (fr. France, IPA: /fʁɑ̃s/), Republika Francuska (fr. République française /ʁe.py.blik fʁɑ̃.sɛz/) – państwo, którego część metropolitalna znajduje się w Europie Zachodniej, posiadające także zamorskie terytoria na innych kontynentach. Francja metropolitalna rozciąga się od Morza Śródziemnego na południu do kanału La Manche i Morza Północnego na północy, oraz od Renu na wschodzie do Zatoki Biskajskiej na zachodzie. Francuzi często nazywają swój kraj l’Hexagone (sześciokąt) – pochodzi to od kształtu Francji metropolitalnej.




    Reklama