Pro hac vice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pro hac vice (z łac. w tej turze, w tym przypadku, jest a nie jest) − zwrot łaciński używany w nomenklaturze prawnej i kościelnej.

Prymas Polski – tytuł przysługujący urzędującym arcybiskupom gnieźnieńskim od 1417, podkreślający ich pierwszeństwo w polskim episkopacie.Biskup tytularny (łac. episcopus titularis) to biskup mający tytuł dawnej, już nieistniejącej diecezji. Tytuł nadawany jest przez papieża wszystkim biskupom nieposiadającym własnej diecezji, czyli biskupom pomocniczym ordynariuszy, a także wyższym urzędnikom Kurii Rzymskiej, nuncjuszom, delegatom apostolskim lub innym duchownym pełniącym specjalne zadania zlecane im przez papieża lub narodowe konferencje biskupów.

W dziedzinie prawa[ | edytuj kod]

Zwrot pro hac vice odnosi się do sytuacji, w której adwokat zostaje dopuszczony do wypełnienia swoich obowiązków na jakimś określonym terenie niebędącym zwyczajowym obszarem jego jurysdykcji.

W nomenklaturze kościelnej[ | edytuj kod]

Zwrot pro hac vice (dopuszczony do godności i stopnia, ale nie używający np. stroju) używany jest w sytuacji, kiedy kardynał diakon zostaje wyniesiony do stopnia kardynała prezbitera, zachowując dotychczasowy kościół tytularny. Mówi się wówczas, iż jego diakonia została pro hac vice wyniesiona do wyższej rangi.

Jurysdykcja (z łac. iurisdictio dosł. "orzekam o prawie") – prawo sądzenia, posiadane przez dany podmiot (organ) uprawnienie (kompetencja) do rozpoznawania i rozstrzygania danych spraw, tj. orzekania w danej sprawie. Aby sąd mógł rozstrzygać w danej sprawie, muszą zostać spełnione określone warunki rozpatrywane osobno dla każdej konkretnej sprawy. Szczegółowo określają je ustawy, a w szczególności kodeksy postępowania (cywilnego, karnego, administracyjnego) . Zawsze należy sprawdzać, czy zakres działania sądu jest odpowiedni w danym przypadku, a także jego kompetencje oraz właściwości: rzeczową i miejscową.Arcybiskup ad personam – w Kościele rzymskokatolickim tytuł odnoszący się do osoby biskupa innego niż metropolita archidiecezji w uznaniu jego osiągnięć, bez przyznania stolicy metropolitalnej; godność nierównoważna z podniesieniem diecezji, w której dany biskup posługuje, do rangi metropolii. Arcybiskupami ad personam są m. in. Alfons Nossol oraz Henryk Hoser, czy biskupi Asyżu – Domenico Sorrentino i Padwy – Antonio Mattiazzo.

Do grudnia 1988 termin ten był też używany w sytuacji, gdy arcybiskupowi przydzielano stolicę tytularną w dotychczasowej randze biskupstwa. Stolica ta była więc pro hac vice wynoszona do rangi arcybiskupstwa. Obecnie wynosi się osobę, mianując ją arcybiskupem ad personam i pozostawiając biskupstwo w dotychczasowej randze.

Kościół tytularny - Kościół partykularny należący do diecezji rzymskiej przydzielany przez papieża kardynałowi prezbiterowi.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

Władze kościelne w 1946 powiązały funkcję prymasa Polski pro hac vice z osobą metropolity warszawskiego.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. K. Burnetko, J. Makowski: Dobry kandydat, ale.... polityka.pl, 2009-01-04. [dostęp 2014-11-17].




Warto wiedzieć że... beta

Jarosław Makowski (ur. 1973) – polski historyk filozofii, dziennikarz i publicysta, dyrektor Instytutu Obywatelskiego.

Reklama